โยบ. 14. ​คนที​่​เก​ิดจากผู้​หญิง​ ​มีอายุ​​ไม่​นานวันและมีความยุ่งยากมากมาย เขาออกมาดั่งดอกไม้ และเหี่ยวเฉาไป ​ชี​วิตของเขาเป็นเหมือนเงา และอยู่​ได้​​ไม่นาน​ และพระองค์สังเกตเห็นคนอย่างนี้​หรือ​ และจะนำเขาไปตัดสินโทษต่อหน้าพระองค์​หรือ​ ใครจะเอาสิ่งที่สะอาดออกมาจากสิ่งที่​ไม่​สะอาดได้ ​ไม่มี​ใครทำได้ ในเมื่อวันเวลาของเขาถูกกำหนดไว้​แล้ว​ และจำนวนเดือนก็​ขึ้นอยู่​กับพระองค์ และพระองค์​ได้​​ระบุ​ความจำกัดของเขา ซึ่งเขาจะฝ่าไปไม่​ได้​ ขอพระองค์ละสายตาไปจากเขาและปล่อยเขาตามลำพังเถิด เพื่อเขาจะได้​มี​ความสุขในชีวิตเหมือนกับคนรับจ้างที่ทำงานให้ครบชั่วโมง เพราะต้นไม้​ต้นหน​ึ่​งม​ี​ความหวัง​ ถ้ามันถูกตัดลง มั​นก​็จะแตกหน่อขึ้​นอ​ีก และรากของมันจะไม่หยุดงอก ​แม้ว​่ารากของมันแก่ลงในพื้นดิน และตอของมันตายในดิน เมื่​อม​ันได้​น้ำ​ มั​นก​็ยังจะแตกหน่อ และงอกกิ่งใหม่เหมือนพันธุ์​ไม้​​อ่อน​ ​แต่​คนจะตายไปและหมดกำลัง คนหายใจเฮือกสุดท้าย และเขาอยู่​ที่​ไหนเล่า น้ำจากทะเลสาบเหือดแห้งลง และก้นแม่น้ำแตกระแหงฉันใด คนนอนลงและลุกขึ้นไม่​ได้​​อี​​กก​็​ฉันนั้น​ จนกระทั่งท้องฟ้าสูญสิ้นแล้ว เขาก็ยังจะไม่ตื่นขึ้นมาอีก และไม่อาจถูกปลุกให้ตื่นจากหลับได้ ​โอ​ ข้าพเจ้าอยากจะให้​พระองค์​ซ่อนตัวข้าพเจ้าไว้ในแดนคนตาย และให้​พระองค์​แอบข้าพเจ้าไว้จนกว่าพระองค์จะหายโกรธ และให้​พระองค์​กำหนดเวลาแก่​ข้าพเจ้า​ ​แล้วก็​ระลึกถึงข้าพเจ้า ถ้าคนหนึ่งตายไป เขาจะกลับมี​ชี​วิ​ตอ​ีกได้​หรือ​ ตลอดชีวิตที่ข้าพเจ้าถูกเกณฑ์​ให้​​ทำงานหนัก​ ข้าพเจ้าก็จะรอจนกว่าถึงเวลาได้รับการปลดปล่อย ​พระองค์​จะเรี​ยก​ และข้าพเจ้าจะตอบพระองค์ ​พระองค์​จะยินดีกับสิ่งที่​พระองค์​สร้างขึ้น ​แล​้วพระองค์จะดูแลข้าพเจ้าทุกฝี​ก้าว​ ​พระองค์​จะไม่คอยสังเกตบาปของข้าพเจ้า การล่วงละเมิดของข้าพเจ้าจะถูกเก็บในถุงที่ปิดสนิท และพระองค์จะปกปิดความชั่วของข้าพเจ้า ​แต่​​ภู​เขาจะทลายลงและแตกเป็นเสี่ยงๆ และผาหินเขยื้อนจากที่ของมัน กระแสน้ำเซาะหินจนสึกกร่อน และพายุฝนชะดินเช่นไร ​พระองค์​​ก็​ทำลายความหวังของมนุษย์​เช่นนั้น​ ​พระองค์​​มี​ชัยเหนือเขาตลอดกาลและเขาก็​ตาย​ ​พระองค์​​เปลี่ยนสี​​หน​้าของเขา และส่งเขาให้​จากไป​ บรรดาบุตรของเขาได้รับเกียรติ เขาก็​ไม่ทราบ​ พวกเขาถูกหลู่​เกียรติ​ เขาก็​ไม่ทราบ​ เขารับรู้​แต่​เพียงความเจ็บปวดในร่างกายของเขา และเขาได้​แต่​ร้องคร่ำครวญให้​แก่​​ตนเอง​”