हितोपदेश.
20.
दाखमद्यं हाःहू याकी, अय्‌लाखं ल्‍वापु हइ। थ्‍व नितां त्‍वनीपिन्‍के बुद्धि दइ मखु। 
जुजुयागु तं धयागु सिंहयागु सः थें खः, सुनां वयात तं पिकाय्‌की, वयागु ज्‍यान वनी। 
मूर्खतय्‌सं ल्‍वापु थयेगु स्‍वइ। थ्‍व पाखें तापायेगु मनूतय्‌गु निंतिं हनेबहः जू। 
अल्‍छी मनुखं इलय्‌ पी मखु, अले लयेगु इलय्‌ वयात छुं हे दइ मखु। 
मनूतय्‌गु बिचाः तःजाःगु गालय्‌ च्‍वंगु लः थें खः, बुद्धि दुपिं मनूतय्‌सं थ्‍वयात सालाः काइ। 
सकसिनं थःत विश्वास याये बहःम्‍ह मनू खः धकाः धयाजुइ। तर सुनां अज्‍याःम्‍ह मनू लुइके फइ? 
धर्मी मनूत दोष मदय्‌क जुइ। अले परमेश्वरं वयां लिपाया इमि मस्‍तय्‌त आशिष बियादी। 
जुजु न्‍याय यायेत सिंहासनय्‌ च्‍वनीबलय्‌ वं मभिंगु फुक्‍कं हायाछ्‍वइ। 
सुनां धाये फु -- “जिगु थःगु नुगः यचु, अले जिं थःगु पाप हुयाछ्‍वये धुन” धकाः? 
परमप्रभुं गेँसु मलाःगु धः ताल्‍जुयात यय्‌कादी मखु। 
छम्‍ह मचायागु पहःचहलं नं वयागु चालचलन बांलाः बांमलाः धकाः सीके फु। 
न्‍यनेत न्‍हाय्‌पं व स्‍वयेत मिखा नितां परमप्रभुं बियादीगु खः। 
द्यनाः जक जुल कि छं प्‍वाः द्यांलाइ मिखा चाय्‌काः जुल कि छं यत्‍थे नयेत गाइ। 
न्‍याः वनिपिन्‍सं थ्‍व नं थिकय्‌ जुल, व नं थिकय्‌ जुल धकाः भाः याइ, अले पुलाः वनेवं भाः यायेफुगुलिइ थःम्‍हं थःत च्‍वछाइ। 
ततःजिगु लुँ, तिसा यक्‍वं दु, तर ज्ञानं जाःगु वचन ति तःजिगु तिसा छुं मदु। 
म्‍हमस्‍यूपिं मनूतय्‌गु कालबिलय्‌ जमानी च्‍वनिपिं मूर्ख मनूतय्‌गु सम्‍पत्ति हे जमानी तयाबी। 
बेइमान यानाः मुंकूगु सम्‍पत्ति न्‍हापा ला सवाः वःगु नसा थें च्‍वनी, तर याकनं हे व म्‍हुतु जायेक फि जुयाबी। 
भिंगु सल्‍लाह का, अले ताःलाइ, सल्‍लाह मकायेकं ल्‍वाः वने मते। 
अप्‍वः खँ ल्‍हानाजुइपिन्‍सं खँ कथुइ थाकातये फइ मखु। उकिं, अप्‍वः खँ ल्‍हानाजुइपिंलिसे तापाक हे च्‍वँ। 
सुनां थः मांबौयात सराः बी, वयागु जीवन खिउँबलय्‌ मत सी थें जुइ। 
अःपुक दुगु सम्‍पत्तिं भिं याइ मखु। 
मभिंया पलेसा मभिं हे याये धाये मते। परमप्रभुयाके भलसा ति। वय्‌कलं फुक्‍कं ज्‍यंकाबी। 
गेँसु मलाःगु धः ताल्‍जु छ्यलीपिन्‍त परमप्रभुं घृणा यानादी। 
मनूतय्‌गु लँपु परमप्रभुं हे क्‍वःछिनादीगु दु, मनूतय्‌सं गये यानाः थःगु लँपु थुइके फइ? 
परमेश्वरयात छुं नं देछाये न्‍ह्यः बांलाक बिचाः या, मखुसा लिपा पस्‍ताय्‌ चाये माली। 
बुद्धिमानम्‍ह जुजुं दुष्‍टतय्‌त ल्‍ययाः ल्‍ययाः सजाँय बी। 
झीगु दुनुगःया बिचाः परमप्रभुं बियादीगु मत खः, थ्‍वं झीगु नुगःयात कुत्तुकुली। 
परमेश्वरया दया व भलसां हे शासकतय्‌गु शासन बचय्‌ जुयाच्‍वनि। 
मनूतय्‌सं ल्‍याय्‌म्‍हतय्‌गु तागतयात च्‍वछाइ, अले बुराबुरितय्‌गु तुयुसँयात हनाबना तइ। 
म्‍हया घाःपालं नं मभिं तनावने फु।