हितोपदेश.
6.
हे जिकाय्‌! छ सुयागुं त्‍यासाया कालबिलय्‌ जमानी च्‍वनागु दु सा, 
छ थःगु हे म्‍हुतुं यानाः जालय्‌ क्‍यंगु दु सा, 
अले सुयागुं ल्‍हातिइ लाःगु दु सा, छं धाय्‌वं थथे या -- वयाथाय्‌ वनाः क्‍वमिलु जुयाः थःत त्‍वःतेत इनाप या। 
मिखायात न्‍ह्यलंब्‍वाके मते। पलख हे झासु लने मते। 
जालं झंगः पिहां वये थें, शिकारीया ल्‍हातिं चल्‍ला बिस्‍युं वने थें थःत जालं पिका। 
हे अल्‍छीत! इमूचा पाखें गथे यानाः म्‍वायेमाः धयागु सीकि। 
सुं शासक न्‍ह्यलुवाः व मालिक मदुसां 
इमिसं बर्खां चिकुलाया निंतिं थःपिन्‍त माःगु नसा मुंकातइ। 
हे अल्‍छीत! गुबलय्‌ तक छिपिं अथे ग्‍वारातुलाच्‍वनेगु? गुबलय्‌ दनेगु छिपिं? 
पलख ग्‍वारातुलाः पलख न्‍ह्यलं ब्‍वानाः, पलख ल्‍हाः प्‍वःचिनाच्‍वँतले 
डाँकात वयाः लुतय्‌ यानाथकू थें छिमिके दुगु फुक्‍क मदयावनी। 
लुच्‍चा व मभिंपिं मनूत फताहा खँ जक ल्‍हानाजुइ। 
मनूतय्‌त झंगःलायेत इमिसं मिखा भाय्‌ व ल्‍हाः भाय्‌ याइ। 
इमिगु मभिंगु नुगलं मभिंगु जक जाः ग्‍वयाच्‍वनि, अले न्‍ह्याबलें ल्‍वापु थानाच्‍वनि। 
उकिं आकाझाकां हे इमित विपत वइ, अले छुं हे याये मखंक इपिं नाश जुयावनी। 
परमप्रभुं खुता खँयात यय्‌कामदी मखु, न्‍हय्‌ता खँ वय्‌कःयात तसकं मयः। 
घमण्‍ड याइगु मिखा मखुगु खँ ल्‍हाइगु मे निर्दोषपिन्‍त स्‍याइगु ल्‍हाः 
मभिंगु जाः ग्‍वइगु नुगः मभिंगु ज्‍या यायेत हथाय्‌ चाइगु तुति 
मखुगु जक खँ ल्‍हाइम्‍ह साक्षी, अले दाजुकिजापिनि दथुइ ल्‍वापु जक थनाजुइम्‍ह मनू। 
हे जिमि काय्‌! थः बौया उजं न्‍यँ, मामं स्‍यंगु खँ ल्‍वःमंके मते। 
थुकियात न्‍ह्याबलें थःगु नुगलय्‌ प्‍वःचिना ति। अले थःगु गःपतय्‌ घाना ति। 
थुमिसं छन्‍त छ लँय्‌ जुइबलय्‌ लँ क्‍यनाबी, छ द्यनीबलय्‌ छंगु सुसाःकुसाः याइ, अले छ दनाच्‍वनिबलय्‌ छलिसे खँल्‍हाबल्‍हा याइ। 
छाय्‌धाःसा इमिगु उजं मत खः, इमिगु न्‍वाना खँ जः खः, इमिसं ब्‍वःबियाः छं थःगु जीवन सुथां लाकेफइ। 
थुकिं छन्‍त व्‍यभिचारी मिसातय्‌ पाखें बचय्‌ याइ, मभिंपिं मिसातय्‌गु पिचुगु खं तापाक तइ। 
इमिगु हिसिइ थःत तंके मते, अले इमिगु मिखाय्‌ झुमिं वने मते। 
छम्‍ह वेश्‍या मिसायात ला छपा मरिं नं न्‍याये फइ, तर छम्‍ह व्यभिचारी मिसायात थःके दक्‍व फुकाः नं थः यायेफइ मखु। 
सुनानं थःत मपुक्‍क मियात थःगु मुलय्‌ तुयाकाये फइ ला? 
सुं नं मनू पालिइ मपुक्‍क च्‍यानाच्‍वंगु मिइ न्यासि वनेफइ ला? 
कर्पिनि कलाःलिसे द्यनेगु धयागु नं थथे हे खः। वयात थ्‍यूम्‍ह न्ह्याम्‍हय्‌सित नं सजाँय मजुइ हे मखु। 
छम्‍ह खुं नयेपित्‍यानाः खुयाकाल धाःसा मनूतय्‌सं वयात हेला याइ मखु। 
अय्‌नं ज्‍वनकि वं न्‍हय्‌दुगं अप्‍वः पुलेमाली। वं थःके दुगु फुक्‍कं फुकेमाःसां पुलेमाली। 
तर सुनानं व्‍यभिचार यात धाःसा व तःधंम्‍ह मूर्ख खः, वं थःत हे स्‍यंकी। 
वं ल्‍हाः नयेमाली, अले नां वंकाः च्‍वनेमाली। वं सदांया लागि मछालापुकाः च्‍वनेमाली। 
ईर्ष्‍यां मिसाया भाःतया तंयात ग्‍वाकाबी। अले वं बदला काल कि दया माया हे क्‍यनी मखु। 
छुं नं पलेसा व बं पुलाः वयात ह्यय्‌के फइ मखु।