हितोपदेश.
2.
हे जिकाय्‌! छं जिगु वचन न्‍यन अले जिगु उजं नुगलय्‌ तल धाःसा, 
बुद्धियागु खँ न्‍यनाः उकियात थुइकेगु यात धाःसा, 
ज्ञानयागु खँ फ्‍वन धाःसा, अले दुग्‍यांया निंतिं इनाप यात धाःसा 
छं उकियात वहः माले थें व सुचुकातःगु धन माले थें माल धाःसा 
छं परमप्रभुयागु भय छु खः धकाः सी, अले परमेश्‍वरया ज्ञान लाइ। 
फुक्‍क ज्ञान परमप्रभुं हे बी। वय्‌कः पाखें हे बुद्धि व दुग्‍यां वइ। 
धर्मीपिं व वय्‌कःयागु खँ न्‍यनिपिन्‍त वय्‌कलं ग्‍वाहालि व रक्षा यानादी। 
वय्‌कलं न्‍यायया लँपुयात रक्षा यानादी, अले थःत विश्वास याइपिन्‍त बिचाः यानादी। 
अले छं छु ज्‍यू, छु मज्‍यू, छु भिं, छु मभिं, छु न्‍याय, छु अन्‍याय धकाः सी। 
छंके बुद्धि जायावइ, ज्ञानं छन्‍त आनन्‍द बी। 
छंगु दुग्‍यां व थुइकेगुलिं छन्‍त रक्षा याइ। 
थुकिं छन्‍त मभिंगु ज्‍याखँ यानाजुइपिं पाखें तापाक तइ। अले भिंगु लँ त्‍वःताः मभिंगु खिउँगु लँय्‌ जुयाच्‍वंपिं, मखुगु व दुष्‍ट ज्‍याय्‌ लय्‌तायाजुइपिं, विश्वास याये बहः मजूपिं फताहातय्‌ पाखें बचय्‌ याइ। 
बुद्धिं छन्‍त व्‍यभिचारी मिसातय्‌ पाखें व इमिगु पिचुगु खं बचय्‌ याइ। 
अज्‍याःपिं मिसातय्‌सं थः भाःतयात त्‍वःती, अले परमेश्‍वरया न्‍ह्यःने यानागु बाचा नं ल्‍वःमंकी। 
इमिगु छेँय्‌ वनेगु हे मृत्‍युया म्‍हुतुइ दुहां वनेगु खः। इपिं मृत्‍युया लँ खः। 
इमिथाय्‌ वनिपिं सुं नं लिहां वयेफइ मखु। अले जीवनया लँ नं लुइके फइ मखु। 
उकिं भिंपिं मनूतलिसे जु, अले धर्मीपिं मनूतय्‌गु लँय्‌ जु। 
धर्मीपिं व इमान्‍दारपिं मनूत जक थन च्‍वने खनी 
परमेश्‍वरं दुष्‍टतय्‌त थनं पितिनाछ्‍वइ अले पापीतय्‌त घाँय्‌ लये थें लयाछ्‍वइ।