भजन.
141.
दाऊदया भजन हे परमप्रभु, जिं छितः इनाप याये, जिथाय्‌ छि याकनं झासँ। 
जिगु प्रार्थना छिगु न्‍ह्यःने नस्‍वाःगु धुपाँय्‌ थें जुइमा, अले जिं थःगु ल्हाः ल्‍ह्वनीबलय्‌ व छिगु लागि सन्‍ध्‍याया बलि थें जुइमा। 
हे परमप्रभु, जिगु म्‍हुतुइ पिवाः तयादिसँ, जिगु म्‍हुतुसिइ तालं ग्‍वयादिसँ। 
दुष्ट मनूत नापं मभिंगु ज्‍या यायेत जिगु मन मभिंगु खँ पाखे मवनेमा। अले जितः इमिगु साःगु नसा नये म्‍वालेमा। 
धर्मीतय्‌सं जितः दायेमा, व जिगु निंतिं दया जुइ। इमिसं जितः ब्‍वः बीमा, व जिगु छ्यंया निंतिं चिकं जुइ। जिगु छ्यंनं मयय्‌की मखु। अय्‌नं मभिंपिं मनूतय्‌सं याःगु ज्‍याखँया विरोधय्‌ जिं प्रार्थना याना हे च्‍वने। 
इमि शासकतय्‌त पहाडया च्वकां क्वफाइबलय्‌ इमिसं जिं धयागु खँ सत्‍य खः धकाः सी। 
इमिसं धाइ, “बुँ पालिपिन्‍सं चापाँय्‌यात तछ्‌याःगु थें हे जिमिगु क्‍वँय्‌ चिहानया सिथय्‌ उखेथुखे ह्वलाब्‍यूगु दु।” 
हे दकलय्‌ तःधंम्‍ह परमप्रभु, जिगु मिखा छिपाखे हे वनाच्‍वनी, जिं छिके शरण काये, जितः कालया म्‍हुतुइ वांछ्‌वयादी मते। 
इमिसं जिगु लागि ह्वःगु जाः पाखें, मभिंगु ज्‍या याइपिन्‍सं तःगु जाः पाखें जितः बचय्‌ यानादिसँ। 
दुष्टत इमिगु थःगु जालय्‌ क्‍यनेमा, अबलय्‌ जि बचय्‌ जुयाः पिहां वये फयेमा।