भजन.
116.
जिं परमप्रभुयात माया याना, छाय्‌धाःसा वय्‌कलं जिगु सः न्‍यनादिल, दयाया लागि जिगु प्रार्थना न्‍यनादिल। 
वय्‌कलं थःगु न्हाय्‌पं जिपाखे हीकादीगु दु, उकिं म्‍वातले जिं वय्‌कःया नां कया हे च्‍वने। 
कालया खिपतं जितः ततमतःक्‍यंकल। अले चिहानया सास्‍ति जिके वल। दुःख व संकटं जितः त्‍वपुल। 
अले जिं परमप्रभुया नां कया, “हे परमप्रभु जितः बचय्‌ यानादिसँ।” 
परमप्रभु दया दुम्‍ह व धर्मी खः, जिमि परमेश्वर दया माया दुम्‍ह खः। 
परमप्रभुं स्‍वजापिं मनूतय्‌त रक्षा यानादी, खतराय्‌ लाःबलय्‌ वय्‌कलं जितः बचय्‌ यानादिल। 
हे जिगु मन, हाकनं शान्‍त जु। परमप्रभुं छंगु भिं यानादीगु दु। 
छाय्‌धाःसा परमप्रभुं जितः मृत्‍युपाखें, जिगु मिखायात ख्‍वबि हाय्‌केगु पाखें व जिगु तुतियात लुफिं हायेगु पाखें बचय्‌ यानादीगु दु। 
म्‍वाःपिनिगु देशय्‌ जिं परमप्रभुया आज्ञा पालन याना हे च्‍वने। 
जिं विश्वास याना, उकिं जिं धया, “जितः तसकं सास्‍ति जूगु दु।” 
जिं आय्‌बुयाः धया, “सकलें मनूत फताहा खः।” 
परमप्रभुं जिगु लागि गुलि भिं यानादीगु दु, जिं उकिया पलेसा वय्‌कःयात छु बीगु? 
जिं उद्धारया ख्‍वला कयाः परमप्रभुया नां काये। 
जिं परमप्रभुया लागि वय्‌कःया सकलें मनूतय्‌गु न्‍ह्यःने थःगु भाकल धात्‍थें हे पूवंके। 
वय्‌कःया छम्‍ह विश्वास याये बहःम्‍ह मनू सीबलय्‌, परमप्रभुं तसकं च्‍यूता तयादी। 
परमप्रभु, जि धात्‍थें छिकपिनि दास खः। जि छिगु हे छेँय्‌ बूम्‍ह खः, जि छिकपिनि दास, छिं जितः चिना तःगु सिखलं त्‍वःतकादीगु दु। 
जिं छितः सुभाय्‌या बलि छाये, खः, जिं परमप्रभुया नां काये। 
जिं परमप्रभुया लागि वय्‌कःया सकलें मनूतय्‌गु न्‍ह्यःने थःगु भाकल धात्‍थें हे पूवंके। 
परमप्रभुया देगःया चुक चुकय्‌, अय्‌ यरूशलेम, छंगु हे दथुइ पूवंके। हल्‍लेलूया!