भजन.
113.
हल्‍लेलूया! अय्‌ परमप्रभुया दासत, वय्‌कःया नांया प्रशंसा या! 
आः व न्‍ह्याबलें परमप्रभुया नांया प्रशंसा जुइमा! 
सूर्य लुइगु पुर्बंनिसें कयाः सूर्य बिनावनिगु पच्‍छिम तक परमप्रभुया नांया प्रशंसा याये! 
परमप्रभु फुक्‍क जातित स्‍वयाः तःधं, वय्‌कःया महिमा आकाश स्‍वयाः तःजाः। 
झी परमेश्वर थें जाःम्‍ह सु दु? वय्‌कः तसकं तःजाःगु थासय्‌ थःगु सिंहासनय्‌ च्‍वनादी। 
अय्‌नं वय्‌कः आकाश व पृथ्‍वी स्‍वयेत क्‍वछुनादी। 
वय्‌कलं मगाःमचाःपिन्‍त इमिगु दुःखं थकयादी, वय्‌कलं छुं मदुपिन्‍त फोहर मुनेगु थासं थकयादी। 
अले इमित राजकुमारत नापं वय्‌कःया थः हे मनूतय्‌ राजकुमारत नापं तयादी। 
वय्‌कलं थारिम्‍ह मिसायात वयागु हे छेँय्‌ इज्‍जत बियादी, वय्‌कलं वयात मचाखाचा बियाः लय्‌ताय्‌कादी। हल्‍लेलूया!