भजन.
112.
हल्‍लेलूया! धन्‍य खः व मनू गुम्‍हय्‌सिनं परमप्रभुया भय काइ, गुम्‍ह परमप्रभुया आज्ञा पालन यायेत लय्‌ताइ। 
वया मस्‍त देशय्‌ तःधनी, भिंपिं मनूतय्‌ सन्‍तानयात आशिष दइ। 
वयागु छेँय्‌ धन-सम्‍पत्ति दइ, वया धार्मिकता न्ह्याबलें दयाच्वनी। 
भिंपिं मनूतय्‌गु निंतिं, दया दुपिं व दया माया दुपिं व धर्मी मनूतय्‌गु निंतिं खिउँगुलिइ जः थी। 
नुगः चक्‍कंकाः त्‍यायेबीम्‍ह, व बिश्वास याये बहः जुयाः थःगु ज्‍या याइम्‍ह मनूया भिं जुइ। 
धर्मी मनू गबलें लिचिले माली मखु, वयागु लुमन्‍ति न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनी। 
बांमलाःगु खबर न्‍यनाः व ग्‍याइ मखु, परमप्रभुयाके भरोसा तःगुलिं वयागु नुगः बल्‍लाः। 
वयागु नुगः क्‍वातु, उकिं व ग्‍याइ मखु, वं थः शत्रुत बूगु खनी। 
वं मगाःमचाःपिन्‍त नुगः चक्‍कंकाः बी, वयागु दया माया सदां दयाच्‍वनी। व बल्‍लाइ अले वयात इज्‍जत दइ। 
थ्‍व खनाः दुष्‍टत तंचाइ, इमिसं वाकु छी अले नाश जुइ, दुष्‍टतय्‌गु इच्‍छा पूवनी मखु।