भजन.
107.
परमप्रभुयात सुभाय्‌ ब्‍यु छाय्‌धाःसा वय्‌कः भिंम्‍ह खः, वय्‌कःया दया माया सदां दयाच्‍वनी। 
परमप्रभुं बचय्‌ यानादीपिन्‍सं थथे धायेमा, परमप्रभुं छिमित थः शत्रुतय्‌गु ल्‍हातं त्‍वःतकादिल। 
वय्‌कलं छिमित पुर्ब-पच्‍छिमं, उत्तर-दच्छिनं अले देश देशं मुंकादिल। 
छुं मनूत लँ लुइके मफइगु मरुभूमिइ चाचाःहिलाजुल, इमिसं च्‍वनेत शहर माला जुल अय्‌नं इमिसं लुइके मफुत। 
इमि नये पित्‍याः, प्‍याःचाः, इमिके आशा मदये धुंकूगु खः। 
इमित दुःख जुल, उकिं इमिसं परमप्रभुयात ग्‍वाहालिया लागि प्रार्थना यात। अले वय्‌कलं इमित फुक्‍क दुःख कष्‍टं बचय्‌ यानादिल। 
परमेश्वरं इमित इपिं च्‍वने फइगु छगू शहरय्‌ तप्‍यंक यंकादिल। 
इमिसं परमप्रभुयात वय्‌कःया सदां दयाच्‍वनिगु दया मायाया निंतिं व इमिगु निंतिं यानादीगु अजूचायापुगु ज्‍याया निंतिं सुभाय्‌ बीमाः। 
छाय्‌धाःसा वय्‌कलं प्‍याःचाःपिन्‍त चित्त बुझे यानादी, अले नये पित्‍यापिन्‍त भिंगु भिंगु चिजं लुधंकादी। 
छुं मनूत तसकं खिउँगु व कालया किपालुइ च्‍वन, सिखलं चिकाः कैदी थें इमिसं दुःख सियाच्‍वन। 
छाय्‌धाःसा इमिसं परमेश्वरया आज्ञाया विरोध यात। अले दकसिबय्‌ तःधंम्‍हय्‌सिगु सल्‍लाहयात हेला यात। 
उकिं वय्‌कलं इमित थाकुक ज्‍या याकादिल, इपिं लुफिं हायाः दल, इमित ग्‍वाहालि बीपिं सुं मदु। 
इमित दुःख जुल, उकिं इमिसं परमप्रभुयात ग्‍वाहालिया निंतिं प्रार्थना यात। अले वय्‌कलं इमित फुक्‍क दुःख कष्‍टं बचय्‌ यानादिल। 
वय्‌कलं इमित खिउँगु व कालया किपालुं पित हयादिल, अले इमिगु सिखः कुचा कुचा यानादिल। 
इमिसं परमप्रभुयात वय्‌कःया सदां दयाच्‍वनिगु दया मायाया निंतिं व इमिगु निंतिं यानादीगु अजूचायापुगु ज्‍याया निंतिं सुभाय्‌ बीमा। 
वय्‌कलं कँय्‌यागु ध्‍वाखा तछ्याना दी, अले नँयागु गजबारत त्‍वथुलादी। 
छुं मनूत थःगु हे विद्रोही पहलं यानाः मूर्ख जुल, अले थःगु अपराधं यानाः दुःख सिल। 
इमिसं फुक्‍क कथंया नसायात तसकं मयय्‌कल, अले इपिं सीपिं थें जुल। 
इमित दुःख जुल, उकिं इमिसं परमप्रभुयात ग्‍वाहालिया लागिं प्रार्थना यात। अले वय्‌कलं इमित फुक्‍क दुःख कष्‍टं बचय्‌ यानादिल। 
वय्‌कलं थःगु वचन छ्‌वयाः इमित लंकादिल, अले इमित सीगालं बचय्‌ यानादिल। 
इमिसं परमप्रभुयात वय्‌कःया सदां दयाच्‍वनिगु दया मायाया निंतिं व इमिगु निंतिं यानादीगु अजूचायापुगु ज्‍याया निंतिं सुभाय्‌ बीमा। 
इमिसं सुभाय्‌या बलि बीमा, अले लसताया भजन हालाः वय्‌कलं यानादीगु फुक्‍क ज्‍याया बयान यायेमा। 
छुं मनूत जहाजय्‌ च्‍वनाः समुद्रय्‌ वन, अले तःधंगु समुद्रया उखे वनाः बन्‍जाः ज्‍या यात। 
इमिसं परमप्रभुया ज्‍या खन, तज्‍जाःगु समुद्रय्‌ इमिसं वय्‌कःया अजूचायापुगु ज्‍या खन। 
वय्‌कलं आज्ञा बियाः ग्‍यानापुक वाफय्‌ वय्‌कादिल। उकिं समुद्रया लबु च्‍वय्‌तक थहां वल। 
लबु आकाश तक थहां वन, हाकनं क्‍वय्‌ तज्‍जाःगु थासय्‌तक थ्‍यन। आपत वःगुलिं इपिं ग्यानाः कय्‌कुन। 
अय्‌लाःगुलुत थें इपिं धेधेचुल, दल, इमिगु बुद्धि स्‍यनावन। 
इमित दुःख जुल, उकिं इमिसं परमप्रभुयात ग्‍वाहालिया लागि प्रार्थना यात। अले वय्‌कलं इमित फुक्‍क दुःख कष्‍टं बचय्‌ यानादिल। 
वय्‌कलं तसकं वःगु वाफय्‌यात शान्‍त यानादिल, गुकिं यानाः समुद्रया लबु दित। 
समुद्र शान्‍त जूगुलिं इपिं लय्‌ताल अले परमेश्वरं इमित इपिं वने मास्‍ति वय्‌कूगु बन्‍दरगाहय्‌ हयादिल। 
इमिसं परमप्रभुयात वय्‌कःया सदां दयाच्‍वनिगु दया मायाया निंतिं व इमिगु निंतिं यानादीगु अजूचायापुगु ज्‍याया निंतिं सुभाय्‌ बीमा। 
इमिसं मनूतय्‌गु सभाय्‌ वय्‌कःयात तःधंकेमा, अले थकालितय्‌गु मुँज्‍याय्‌ वय्‌कःया प्रशंसा यायेमा। 
परमप्रभुं खुसित गंकादिल, अले लः बुयावःगु दिकादिल। 
वय्‌कलं लखं लाःगु बुँयात चि दुगु मरुभूमि यानादिल। थ्‍व धाःसा अन च्‍वंपिं मनूतय्‌गु मभिंगु ज्‍याया कारणं खः। 
वय्‌कलं मरुभूमियात लःया पुखू, अले गंगु बँयात लः बुयावइगु थाय्‌ यानादिल। 
वय्‌कलं अन नये पित्‍याःपिन्‍त तयादिल, अले इमिसं थः च्‍वनेत छगू शहर दय्‌कल। 
इमिसं बुँइ पुसा ह्वल, दाख क्‍यबय्‌ दाखमा पित। उकिं गाक्‍क बालि लयाहल। 
वय्‌कलं इमित सुवाः बियादिल, अले इमिगु ल्‍याः अप्‍वय्‌कादिल, वय्‌कलं इमि पशुत नं म्‍हो याना मदी। 
हानं अत्‍याचार दुःख कष्‍टं यानाः इमिगु ल्‍याः म्‍हो जुयावन, इमित क्‍वह्यंकल। 
वय्‌कलं शासकतय्‌त क्‍वह्यंकाः स्‍वयादी, अले इमित लँ हे मदुगु ज्‍याख्‍यलय्‌ मदुगु थासय्‌ चाचाःहीकादिल। 
अय्‌नं वय्‌कलं मगाः मचाःपिन्‍त दुःखं त्‍वःतकाः थकयादिल। अले इमि परिवारयात फैया बथां थें अप्‍वय्‌काबिल। 
स्‍वजापिं मनूत थ्‍व खनाः लय्‌ताइ, अय्‌नं फुक्‍क दुष्‍टत सुम्‍क च्‍वनी। 
बुद्धि दुपिन्‍सं थ्‍व खँय्‌ च्‍यूताः तयेमा। इमिसं परमप्रभुया सदां दयाच्‍वनिगु दया मायाया बारे बिचाः यायेमा।