भजन.
97.
परमप्रभु जुजु खः। पृथ्‍वी लय्‌तायेमा, समुद्रया टापुत लय्‌तायेमा। 
परमप्रभुया छचाःखेरं ख्‍वातुक हाकुगु सुपाँय्‌ दु, वय्‌कलं न्‍याय व धार्मिकतां राज्‍य यानादी। 
मि वय्‌कःया न्‍ह्यःने न्‍ह्यःने वनी, अले वय्‌कःया प्‍यखेरं च्‍वंपिं शत्रुतय्‌त नाश याइ। 
वय्‌कःया हाबलासां संसारयात जः खय्‌काबी, थ्‍व खनाः पृथ्‍वी थरथर खाइ। 
परमप्रभुया न्‍ह्यःने, फुक्‍क पृथ्‍वीयाम्‍ह प्रभुया न्‍ह्यःने पहाडत मैन थें नायावनी। 
स्‍वर्गं वय्‌कःया धार्मिकता क्‍यनी, सकल मनूतय्‌सं वय्‌कःया महिमा खनी। 
मूर्ति पुजा याइपिं, मूर्तितय्‌गु बारे घमण्‍ड याइपिं सकलें मछाले माली। परमप्रभुया न्‍ह्यःने फुक्‍क द्यःतय्‌सं छ्यं क्‍वछुकाः आराधना याइ। 
हे परमप्रभु, छिगु न्‍यायया कारणं सियोनयापिं मनूत लय्‌ताः, यहूदाया गांत लय्‌ताः। 
हे परमप्रभु, दकसिबय्‌ तःधंम्‍ह, छि पृथ्‍वीयाम्‍ह शासक खः, छि फुक्‍क द्यःत स्‍वयाः तसकं तःधंम्‍ह खः। 
परमप्रभुयात माया याइपिन्‍सं मभिंगुयात यय्‌की मखु, वय्‌कलं थः बिश्वास याये बहःपिनिगु प्राण रक्षा यानादी, वय्‌कलं इमित दुष्‍टतय्‌गु ल्‍हातं बचय्‌ यानादी। 
धर्मीतय्‌गु निंतिं जः ह्वलातःगु दु, अले भिंपिं मनूतय्‌गु निंतिं लसता। 
हे धर्मी मनूत, परमप्रभु लिसे लय्‌ता, अले वय्‌कःया पवित्र नांयात तःधंकि।