भजन.
58.
दाऊदया भजन, लय्‌ तइम्‍हय्‌सिगु निंतिं -- “स्‍यंके मते” धाःगु रागय्‌ हालेगु। हे शासकपिं! छिमिसं छु न्‍याययागु हे खँ ल्‍हानाच्‍वनागु दु ला? छु छिमिसं मनूतय्‌त खःकथं न्‍याय यानाच्‍वनागु दु ला? 
मदु, छिमिगु नुगः मभिंगु ग्‍वसाः ग्‍वःगु जक जाः। छिमिगु ल्‍हातिं संसारय्‌ ल्‍वायेगु व स्‍यायेसीगु ज्‍या जक जुयाच्‍वंगु दु। 
मभिंपिं मनूतय्‌सं मसितले मभिंगु ज्‍या जक यानाच्‍वनि। बूसांनिसें हे इमिसं मखुगु खँ ल्‍हायेगु व बेक्‍वःगु लँय्‌ जुइगु याइ। 
इपिं ताहा थें विषं जाइ, गोमनतय्‌ थें इमिगु न्‍हाय्‌पं प्‍वाः तिनातइ। 
उकिं जादु क्यनिम्हय्‌सिगु सःयात नं इमिसं वास्‍ता याइ मखु। न्ह्याक्‍व हे तन्त्रमन्‍त्र सःम्‍हय्‌सीगु मन्‍त्रयात नं इमिसं वास्‍ता याइ मखु। 
हे परमेश्वर, इमिगु धँवा त्‍वथुलाब्‍यु! हे परमप्रभु, थुपिं सिंहतय्‌गु वाकुधी हे ल्‍यहेंथनाब्‍यु! 
खुसिबाः वनिगु लः थें इपिं तनावनेमा इमिगु ल्‍वाभः इमिगु ल्‍हातिइ हे ज्‍याख्‍यलय्‌ मदयेमा। 
संखकी थें लँय्‌ वँवं हे इपिं तनावनेमा। अले निभाः हे स्‍वये मखंम्‍ह बूबलय्‌ हे सीम्‍ह मचा थें जुइमा। 
कंया मिइ देछुइगु थल क्‍वाये न्ह्यः व वाउँगु जूसां गंगु जूसां उकियात फसं पुइकायंकू थें वय्‌कलं दुष्ततय्‌त पइकायंकादी। 
पापीतय्‌त सजाँय ब्‍यूगु खनाः धर्मी मनूत लय्‌ताइ। इमिसं दुष्‍टतय्‌गु हिं थःपिनिगु तुति सिली। 
अले मनूतय्‌सं धाइ -- “धर्मीतय्‌सं आः नं सिरपाः कायेखनि तिनि। परमेश्वर धात्‍थें हे दनि, अले वय्‌कलं पृथ्‍वीइ न्‍याय यानादी।”