भजन.
53.
दाऊदया मश्‍किल, लय्‌ तइम्‍हय्‌सिगु निंतिं महलत लय्‌कथं मूर्खतय्‌सं नुगलय्‌ “परमेश्वर द हे मदु” धकाः धाइ। इमिगु मति मभिंगु दु। इमिसं घच्‍चाइपुगु ज्या जक यानाच्‍वंगु दु। भिंगु ज्‍या याइपिं सुं हे मदु। 
बुद्धि दुपिं सुं दु ला, अले परमेश्वरयात मालाजुइपिं सुं दु ला धकाः परमेश्वरं स्‍वर्गं क्‍वय्‌ मनूतय्‌थाय्‌ स्वयादी। 
इपिं मखुगु लँय्‌ वने धुंकल। इपिं स्‍यनावने धुंकल। भिंगु याइपिं छम्‍ह हे q मदये धुंकल। 
थुपिं मभिंगु यानाजुइपिन्‍सं गुबलें हे सय्‌की मखु ला? इमिसं जिमि मनूतय्‌त मरि नये थें नयाच्‍वन। अले परमेश्वरया नां हे काइ मखु। 
थन इमित गुबलें हे मजूकथं ग्‍याःचिकुं भुनी। छाय्‌धाःसा परमेश्वरं थः मनूतय्‌गु विरोधय्‌ घेराबियाच्‍वंपिनिगु क्‍वँय्‌ उखेंथुखें ह्वलाबी। वय्‌कलं इमित मछालापुकाबी, छाय्‌धाःसा वय्‌कलं इमित त्‍वःतादी। 
इस्राएलीतय्‌गु उद्धार सियोनं वःगु जूसा गुलि बांलाइ! गुबलय्‌ परमेश्वरं थः मनूतय्‌गु अवस्‍था हाकनं बांलाकादी, उबलय्‌ इस्राएलया मनूत लय्‌तायाः हाली।