भजन.
31.
दाऊदया भजन हे परमप्रभु, जिं छिके शरण काःवयागु दु। जि गुबलें मछाले म्‍वाःलेमा। छि धर्मीम्‍ह परमेश्वर खः, जितः बचय्‌ यानादिसँ। 
जिगु प्रार्थना न्‍यनादिसँ। अले जितः याकनं बचय्‌ यानादिसँ। जिगु निंतिं ल्‍वहंधी जुयादिसँ अले किल्‍ला जुयाः जितः बचय्‌ यानादिसँ। 
छि हे जिगु ल्‍वहंधी व किल्‍ला खः। उकिं थःगु नांया निंतिं जितः लँ क्‍यनादिसँ। 
जितः जिमि शत्रुतय्‌सं खने मदयेक तयातःगु जालं बचय्‌ यानादिसँ। जितः शरण बियादीम्‍ह छि हे छम्‍ह जक दु। 
जिं थःत छिगु हे ल्‍हातिइ लःल्‍हायेधुन। हे परमप्रभु, विश्वास यायेबहःम्‍ह परमेश्वर! जितः उद्धार यानादिसँ। 
म्‍वाःमदुगु मूर्ति पुज्‍यानाजुइपिं जितः मयः। जिं ला परमप्रभुयागु जक भलसा कया। 
मदिक्‍क दयाच्‍वनिगु छिगु मायाय्‌ जि लय्‌तायाच्‍वने। छिं जिगु दुःख व कष्‍ट स्‍यू। 
छिं जितः जिमि शत्रुतय्‌गु ल्‍हातिइ लाकेबिया मदी। छिं जिगु तुतियात चक्‍कंगु थासय्‌ तयादीगु दु। 
हे परमप्रभु, जितः दया यानादिसँ। छाय्‌धाःसा जि दुःखकष्‍टय्‌ लानाच्‍वंगु दु। ख्‍वख्‍वं जिगु मिखा बुल्‍लुसे च्‍वने धुंकल। जिगु म्‍ह व आत्‍मा नं न्‍यले धुंकल। 
जिगु जीवन दुःखं जाः। दँदंनिसें जिं झसुकाः जक तयाच्‍वना। पीरं यानाः जि बमलाये धुन। जिगु क्‍वँय्‌ नं न्‍यले धुंकल। 
जिमि शत्रुतय्‌सं जक मखु, जिमि जःलाखःलां झन दकलय्‌ अप्‍वः जितः क्‍वह्यंकाच्‍वन। पासापिं जिगु न्‍ह्यःने वये हे ग्‍याः। लँय्‌ नापालाःसां इपिं बिस्‍युं वनी। 
सी धुंकूम्‍ह मनूयात थें सकसिनं जितः ल्‍वःमंके धुंकल। तज्‍याःगु थल थें सकसिनं जितः वांछ्‌वये धुंकल। 
जिं जिगु बारे यक्‍व हे खँ न्‍यनागु दु। जितः प्‍यखें ग्‍यानापुयाच्‍वंगु दु। जिमि शत्रुतय्‌सं जिगु विरोधय्‌ जाः ग्‍वयाः जितः स्‍यायेत स्‍वयाच्‍वंगु दु। 
अय्‌नं हे परमप्रभु, जिं छिगु भलसा कयागु दु। छि जिम्‍ह परमेश्वर खः। 
जिगु आयु छिगु ल्‍हातिइ दु। जितः जिमि शत्रुत व जितः दुःख बीत स्‍वयाच्‍वंपिनि पाखें बचय्‌ यानादिसँ। 
थः दासयात दया यानाः स्‍वयादिसँ। छिगु सदां दयाच्‍वनिगु मायां जितः बचय्‌ यानादिसँ। 
हे परमप्रभु, जिं छितः ग्‍वाहालिया निंतिं प्रार्थना यायेबलय्‌ जि मछाले म्‍वाःलेमा। बरु जिमि शत्रुतय्‌त मछालापुसे च्‍वंकाः पातालय्‌ वनाः सुम्‍क च्‍वनेमाय्‌कादिसँ। 
घमण्‍ड यानाः तःधंछुयाः धर्मी मनूतय्‌गु विरोधय्‌ मखुगु खँ ल्‍हानाजुइपिनिगु म्‍हुतुप्‍वाः तिकादिसँ। 
छिगु ग्‍याःभय काइपिनिगु निंतिं छिं तयातयादीगु भिंगु खँ गुलि तःधं। अले थःगु शरणय्‌ वइपिन्‍त सकसिगुं न्‍ह्यःने माक्‍व बियादी। 
छिं इमित जाः ग्‍वयाजुइपिनिपाखें थःगु हे न्‍ह्यःने सुचुकादी। छिं इमित दोष बियाजुइगु मे पाखें तापाक्‍क थःथाय्‌ हे शरण बियादी। 
परमप्रभुयात तःधंकि, छाय्‌धाःसा वय्‌कलं जितः थःगु सदां दयाच्‍वनिगु अजूचायापुगु माया क्‍यनादीगु दु। जिगु शहरय्‌ हमला यायेत वःबलय्‌ वय्‌कलं जितः बचय्‌ यानादिल। 
जि छत्‍थुं ग्‍यानाः हाला – “जितः परमप्रभु पाखें तापाकल।” तर जिं ग्‍वाहालिया निंतिं छितः प्रार्थना यानाबलय्‌ छिं जितः लिसः बियादिल। 
वय्‌कःयात विश्वास याइपिं फुक्‍कसिनं वय्‌कःयात माया या। परमप्रभुं वय्‌कःयात विश्वास याइपिन्‍त रक्षा यानादी। घमण्‍डी जुइपिन्‍त धाःसा वय्‌कलं सजाँय बियादी। 
उकिं परमप्रभुयागु भलसा काइपिं फुक्‍कं बल्‍ला, अले साहसी जु!