इयोब.
28.
पक्‍कै पनि चाँदीको निम्ति खानी हुन्छ, र त्यो ठाउँ, जहाँ सुनलाई खारिन्छ। 
फलाम पृथ्वीबाट निकालिन्छ, र धातु गालेर तामा निकालिन्छ। 
मरणशील मानिसले अन्धकारको अन्त्य गर्छ; तिनीहरूले पृथ्वीको अति गहिराइमा र घोर अन्धकारको ठाउँमा धातुको खोजी गर्छन्। 
मानव वासस्थानदेखि टाढा, मानिसहरूका खुट्टाले नटेकेका ठाउँहरूमा सुरुङ खन्छन्; अरू मानिसहरूबाट टाढा डोरीमा झुण्डिन्छन् र हल्‍लिँदै धातु खनेर निकाल्छन्। 
पृथ्वी, जहाँबाट भोजन निस्केर आउँछ, त्यसभित्र भने आगोले पग्लिरहेको हुन्छ; 
त्यसका चट्टानहरूबाट नीलमणिहरू निस्कन्छन्, र त्यसका धुलोमा सुनका कणहरू हुन्छन्। 
आकाशका शिकारी पक्षीहरूले त्यस गुप्‍त बाटोलाई जान्दैनन्, कुनै पनि बाजको आँखाले त्यसलाई देखेको हुँदैन। 
जङ्गली पशुहरूले त्यसमा पाइला टेकेका छैनन्, र कुनै सिंहले त्यसमा शिकार गरेको छैन। 
मानिसहरूले चकमके चट्टानलाई तिनीहरूका हातले फोर्छन्; र पर्वतहरूलाई फेदैबाट पल्टाइदिन्छन्। 
तिनीहरूले चट्टानभित्रबाट सुरुङ खन्दछन्; तिनीहरूका आँखाले प्रत्येक बहुमूल्य चीजहरू देख्दछन्। 
तिनीहरूले नदीहरूका मुहानहरू खोज्दछन्, र गुप्‍तमा रहेका कुराहरू ज्योतिमा ल्याउँदछन्। 
तर बुद्धिचाहिँ कहाँ फेला पार्न सकिन्छ? समझशक्तिको बास कहाँ छ? 
मरणशील मानिसले त्यसको मूल्य बुझ्दैन; यसलाई जीवितहरूको देशमा पाउन सकिँदैन। 
महासागरले भन्छ, “त्यो बुद्धि मभित्र छैन”; समुद्रले भन्छ, “त्यो मसित छैन।” 
त्यसलाई अति निखुर सुनले पनि किन्‍न सकिँदैन; न त त्यसको मूल्य चाँदीमा तौलन सकिन्छ। 
त्यसलाई ओपीरको सुनले समेत किन्‍न सकिँदैन, बहुमूल्य रत्नहरू अथवा नीलमणि समेत पर्याप्‍त हुन्‍न। 
त्यसको तुलना न सुन, न त स्फस्टिकसँग नै गर्न सकिन्छ; न त त्यसलाई सुनको गहनाले किन्‍न सकिन्छ। 
मुगा र बिल्‍लौरको त नाम नै नलिए पनि हुन्छ; बुद्धिको मूल्य लालमणिभन्दा माथि हुन्छ। 
कूश देशको पुष्पराजसँग पनि बुद्धिको तुलना हुन सकिँदैन; बुद्धिलाई निखुर सुनले पनि किन्‍न सकिँदैन। 
त्यसो भए बुद्धि कहाँबाट आउँछ, र समझशक्तिको बास कहाँ छ? 
त्यसलाई त प्रत्येक जीवित प्राणीहरूका आँखाहरूबाट गुप्‍तमा राखिएको छ, अनि आकाशमा उड्ने पक्षीहरूबाट पनि त्यसलाई लुकाइएको छ। 
विनाश र मृत्युले भन्छन्, “हाम्रो आफ्नै कानमा केवल यसको हल्‍ला मात्र पुगेको छ।” 
परमेश्‍वरले मात्र यसको बाटो बुझ्नुहुन्छ; र त्यो कहाँ बास गर्छ, उहाँलाई मात्र थाहा छ, 
किनकि उहाँले पृथ्वीको अन्तिम भागसम्म देख्नुहुन्छ; र उहाँले आकाश मण्डलमुनिका हरेक कुराहरू निरीक्षण गर्नुहुन्छ। 
जब उहाँले बतासको शक्तिलाई स्थापित गर्नुभयो र बादलमा पानीको मापन गर्नुभयो; 
जब उहाँले वर्षालाई आदेश दिनुभयो, र चट्याङको लागि बाटो तयार पार्नुभयो; 
तब उहाँले बुद्धिलाई हेर्नुभयो र त्यसको मूल्याङ्कन गर्नुभयो; उहाँले त्यसलाई पक्‍का गर्नुभयो र जाँच्नुभयो। 
अनि परमेश्‍वरले मानिस जातिलाई भन्‍नुभयो, “हेर प्रभुको भय नै बुद्धि हो; र दुष्‍टताबाट अलग रहनु नै समझशक्ति हो।”