योहन. 15. माट ओना संगे ताकनेके, येसु इद्रम काग़्हतलाह आतोग़: “ननान करलता अंगुर-तोंडालेह्‌काडोनन आंदन, नावा बाबाल इतेके अंगुर-वाळुमतुन सोय केवाना लेह्‌काडोग़ आंदोग़.” नना तोंडालेह्‌काडोनन, मीट नावाङ कांदानिर आंदिर. नयगा आदवाङ कांदानु बाबाल डायिस पोहचीस्‍तोग़. मति आदनाङ कांदानु, पका आदना इनजि ओग़ एळ्‍पिसि जूत कीस्‍तोग़. नना वळ्ह्‌कतद पोल्‍लोतुन नमताह्‌कु मीट मुनेन जूत आतिर. मीट नयगा जोळेम आस मन्ह्‌टु, अस्‍के नना मियगा जोळेम आस मंदकन. बहलेह्‌का कांदा तोंडातगा जोळेम आस मनवालेवा तनाय कुद आद पग़वो, अहलेह्‌का मीटवने नयगा जोळेम आस मनवालेवा देवुळता अग़दे ताक पग़विर. बोर नयगा जोळेम आस मन्ह्‌तोर, नना ओरगा जोळेम आस मह्‌नन, अस्‍के अव कांदाङ वलियिसि पका आदिह्‌ताङ. बाराह्‌क इतेके नयग्डाहि एग़िस मतेके, मीक देवुळतेनाह्‌क बातय कीया वावो. बोर नयगा जोळेम आस मनोर आयनुर, ओरिन नावा बाबाल कांदाना लेह्‌का डायिस पोहचीयनोग़. इद्रमताङ कांदाङ वततस्‍के, अविस्‍किन गुम कीसि किसतगा वाटिह्‌तोर, पया अव पूरा कर्विस दास्‍ताङ. मीटु नयगा जोळेम आस मतिर ओसो नावाङ पोल्‍लोङ मीवा जीवातगा गडिस मतुङ इतेके, बाताल मीक गावले, अदिन ताल्ह्‌काटु, अस्‍के अद मीक दोर्कग़ा. मीट पका आदिसि येसुनाङ कग़यवालोरोम इनजि तोहतकिर अस्‍के, इवटे नावा बाबाना मान आयग़ा. “बेद्रम बाबाल नाक जीवा कीतोग़, अद्रमे ननावने मीक जीवा कीतन. नना बाबाना पोल्‍लोतुन माळिह्‌नन, अदिह्‌क ओग़ नाक जीवा कीसोर मन्ह्‌तोग़. अद्रमलेह्‌काने नना मीक जीवा कीसोर मंदकन इनजि मीट नावा पोल्‍लोतुन माळाटु. नावा लेह्‌का मीट गिर्दाते मनदना, ओसो मीवा गिर्दा पूरा मारना इनजि मीक इव गोटिङ नना वेहतन. बेद्रम नना मीकु जीवा कीतन, अद्रमे मीट ओर्विह्‌क-ओर्वोग़ जीवा कीयना, इदे नावा उकुम आंदु. तमा गोततोरेनाह्‌क तना जीवा ईयनद, तेन्‍क वीळिस बेदे गूनम बेरा इले. मीक नना बेद-बेद वेहतह्‌नन, अदिन मीट कीतेके, मीट नावाङ गोततोरिर आयकिर. नना इंजेटाह मीकु साकुर केवालोर इनोन आयकन, बाराह्‌क इतेके माल्‍काना पोटालोप्पाडाङ गोटिङ साकुर केवाल पुनोग़ आस्‍तोग़. मति नना इतेक मीकु गोततोरिर इतन, बह इतेके बेव पोल्‍लोङ नना नावा बाबानग्‍डाह केंजतन, अव कतमे मीक तेळियिह कीस वेहतन. मीट नाक आचविर, मति ननाने मीक आचतन, आचिसि, मीट नयगा जोळेम आस मनजि, बेसताङ पुळयवाङ कायाङ कटना इनजि मीक तासतन. अदिह्‌क मीट बेदाय गोटटुनु नावा पेदिर वेहच बाबान ताल्ह्‌कतेके, अदिन ओग़ मीक ईयनोग़. मीट ओर्विह्‌क-ओर्वोग़ जीवा कीम्ह्‌टु, इदे मीकु नावा उकुम आंदु.” “दुनियातोर बेस्‍के मीकु कोंटे कीयनुर, अस्‍के इद गोटटुन सीता तासाटु-मीकाय मुने ओर नाक इंका कोंटे कीतोर. मीटु दुनियातोरिर आस मतेके, दुनियातोर मीक मावोर इनजोरे जीवा केवेर. मति नना मीक दुनियातोरग्‍डाहि आचिसि एग़्‍पिह कीतन इनजि मीट दुनियातोरिर आयविर. अदिह्‌क दुनियातोर मीक कोंटे कीस्‍तोर. साकुर केवाल तना माल्काह्‌क बेरोग़ आयोग़, इनजि मीक उंद पोल्‍लो वेहच मतन, तान सीता कीम्ह्‌टु. ओर नावा पेग़्‍के दल्‍गतोर इतेके, मीवा पेग़्‍के वने दल्‍गनुर. ओर नावा पोल्‍लोतुन माळतोर इतेके, मीवा पोल्‍लोतुन वने माळनुर. नाक लोहतोग़ बाबान वेर पुनवाह्‌कु, मीट नावाङ कग़यवालोरिर इनजि मीकु इद्रमताङ तिपल्‍क ईयनुर. नना वासि ओरा संगे वळ्ह्‌कवेके, ओरिह्‌कु ‘नीवाङ केंजोम!’ इंदलाह दोर्को आवालि, इतेके ओरगा कसुर मनो आवालि. मति इंजेके नना ओरा संगे वळ्ह्‌कताह्‌कु ओरिह्‌कु तमा कसुरतुनु मकिह कीयलाह जागाय इले. बोर नाक कोंटे कीस्‍तोर, ओर नावा बाबान वने कोंटे कीतप आस्‍तोर. बेव डीसाताङ कबस्‍किन दुस्रोर बोरे केवोर, अव कबस्‍किन नना ओरगा केवेके, ओरगा कसुर मनो आवालि. मति ओर इतेक इंजेके नावाङ कबस्‍किन ऊळिस तेला नाकु अहे नावा बाबान कोंटे कीस्‍तोर. अदिह्‌क ओर कसुरते अरयह्‌तोर. ‘उगसतुह्‌के ओर नाकु कोंटे कीतोर,’ इद्रम इनजोर ओरा सास्‍त्रमते रासतद मन्ह्‌ता, अद करल आयनेनाह्‌कु इव गोटिङ आताङ.” “तोळ मनदनद सेतेम तोहतनद देवुळता जीवा, तान नना बाबानग्‍डाहि मियके लोहतकन. अद पेसिस वातस्‍के, नावाङ पोल्‍लोङ वेहतग़ा. ओसो मीटवने नावाङ पोल्‍लोङ वेहतकिर बाराह्‌क इतेके बेस्‍के नना काग़्हता बोटटन, अस्‍केडाहि मीट नावा संगे मंदिर.”