लूकाल. 19. पया येसु यरिग़ो नाटेनगाह्‌क अनजोर मतोग़. अद नाटेनगा ओर्वोग़ जकय पेदिरतोग़ मन्कल मतोग़. ओग़ रोम सर्करतोरिह्‌क सिद्‌वा एनवालोरा मुक्याल मतोग़. ओसो पका साव्कर मतोग़. येसु बोग़ आंदोग़ इनजोर ओग़ ऊळलाह अग़िङ पर्ह्‌किन्दोग़. मति येसुना सर्ने वेल्‍लामुल मताह्‌क ओन ऊळ पग़वोग़. बाराह्‌क इतेके ओग़ ओसोय गुटिल मतोग़. पया येसुन ऊळकन इनजि ओग़ जकय येसु दायनद अग़देके मुनेह वितिसि, उंद तोया मरातगा तग़्ङतोग़. येसु अद मरातगा एवतोग़, अस्के पोग़ोन ऊळिस ओन इद्रम इतोग़, “अले जकय! चट्‌पिट इळ्न रेगा! नाक नेंड नीवा लोन रोमना मन्ह्‌ता,” इतोग़. इतस्के जकय चट्‌पिट रेगिसि, येसुन तना लोन ओतोग़. ओसि बेस-नेह्‌ना गिर्दाते उदिह कीतोग़. येसु जकयना लोन अतदिन ऊळिसि, “वेग़ पापि मन्कना लोन मनदलाह अतोग़,” इनजोर मुडा मन्कलोर मुयोग़ आया बोटटोर. पया जकय निचि येसुसामिन इद्रम इतोग़, “सामि! इंजेके नावा मालसोमतग्डाहि वळ्गा तूस लेवोरिह्‌क ईय्ह्‌नन. ओसो नना बोनग्डाह आयि नाळेह कीस ततद मतेके, ओन्क नालुङ तूस्क एक्वा मल्हच ईय्ह्‌नन,” इतोग़. अस्के येसु ओन इतोग़, “नेंडु इद लोतगा अमेसाता पिसमुळ वाता. वेग़ सिद्‌वा एनवाल वने अब्रहमना जालपिलतोग़े आंदोग़. बह इतेके माने-मन्कना नडुम पुटटोनन नना लेसतोरिन पर्ह्‌कलाह, ओसो ओरिन पिसिह कीयलाहि वातन,” इनजोर इतोग़. पया ओर बेद नाटेनगा मतोर, अद नाटेनग्डाह येरुसलेम एरेन मता, अदिनेनाह्‌क मुडा मन्कलोरु, “इंजेके येसु येरुसलेम एवयनोग़ अस्के सबे लोकुर ऊळनाह देवुळि मयगा राजेम कीयग़ा,” इनजोर विचर कीन्दुर. अदिनेनाह्‌क येसु ओरिह्‌क उंदि पुन्पिह कीयनद पीटो इद्रम वेहतोग़. “ओर्वोग़ राजालोरा कुट्‌मळतोग़ मन्कल मतोग़, ओग़ राजाल आसि वायलाह जेकता देसेमते सबेट्‌क बेरोग़ राजान कलियलाह अतोग़. दायनामुने ओग़ तनाङ ओर्युलतोरग्डाहि दहा ओर्युलतोरिन केयतोग़, केयिसि ओरिह्‌क दहा बंगरताङ कोताङ ईतोग़. ईसि, ‘नना मल्‍स वानाह्‌जोम इव कोताने मीट दंदा कीम्ह्‌टु,’ इनजोर वेहच अतोग़. “मति नाटेना दुस्रा लोकुर ओन विरुद कीन्दुर. अदिह्‌क ‘वेग़ मावा नडुम राजेम केमाकेग़!’ इनजोर सबेट्‌क बेरोग़ राजानगा कबुरतोरिन ओना पयाह लोहतोर. पया ओग़ राजाल आसि मल्‍स वातोग़. वासि, नना बंगरताङ कोताङ ईस मतन, ओरु दंदा कीस बेचोक कमय कीतोर इनजोर ऊळलाहि ओरिन केय वेहतोग़. पया मुनेतोग़ ओर्युलतोग़ वातोग़, वासि, ‘महरज! निमा ईस मतिन अद बंगरता कोताते नना दहा बंगरताङ कोताङ कमय कीतन,’ इनजोर वेहतोग़. वेहतस्के माल्काल इतोग़, ‘बेस-नेह्‌ना कीतिन. निमा बेसतोग़ ओर्युलतोनिन! उड्‌ला कबळतुन नाळेह केवालेवा कीतिन. अदिनेनाह्‌क नीक दहा नाह्‌किन ताकिह कीयलाहि अदिकर ईकन,’ इतोग़. अद्रमलेह्‌काने दुस्रोग़ ओर्युलतोग़ वने वासि, ‘महरज! निमा ईस मतिन अद नीवा बंगरता कोतातग्डाहि नना एयुङ बंगरताङ कोताङ कमय कीतन,’ इतोग़. इतस्के माल्काल वेन वने, ‘नीक एयुङ नाह्‌कना मुक्याल कीकन,’ इतोग़. पया ओसो ओर्वोग़ ओर्युलतोग़ वासि, ‘महरज! इद नीवा बंगरता कोता देस्तितगा गट कीस तासिस मतन. निमा कळक मन्कनिन आंदिन, अदिह्‌क नना नीक रेयतन. नीवा कयदे तासवदिन पेह्‌किह्‌निन ओसो नीवा कयदे वीतवग्डाङ कोयह्‌निन,’ इतोग़. इतस्के माल्काल इतोग़, ‘लाग्वोग़ ओर्युलतोनिन! नीवा तोडटा वळ्ह्‌कतद पोल्‍लोतेने नीक नेयम कीकन. नना कळक मन्कनन, नावा कयदे तासवदिन पेह्‌किह्‌नन ओसो नावा कयदे वीतवग्डाङ कोयह्‌नन इनजोर पुतिन. इतेके अद कोतातुन बेंकतगा बाराह्‌क तासविन? नना वासि सवयते तेंडिस मनेनन,’ इतोग़. ओसो एरे निच मतोरिन इतोग़, ‘अद कोतातुन वेनग्डाहि ऊंदिसि दहा बंगरताङ कोतानोग़ मन्कह्‌क ईम्ह्‌ट,’ इनजोर वेहतोग़. वेहतस्के ओरु, ‘महरज! ओनगा दहा कोताङ मन्ह्‌ताङ इसि,’ इतोर. माल्काल इतोग़, ‘नना मीक वेहतह्‌नन, बोर-बोरु तम्क दोर्कतद सोमतुन बेस काळ्ङिह्‌तोर, ओरिह्‌क इंका ओसो दोर्कग़ा. मति बोर-बोरु अद्रम केवोर, ओरगा मनदनदिन वने देवुळि ओयग़ा. मति इंजेके इगा वेग़ राजेम कीयना आयो इनजोर बोर नाक विरुद कीतोर, ओरिन नावा मुनेह तचि हव्काट,’ इनजोर माल्काल इतोग़,” इनजोर वेहचि येसु पीटोतुन मारिह कीतोग़. इव पोल्‍लोङ वेहतापया येसु येरुसलेम दायनद अग़दे लोकुरा मुनेह-मुनेह ताक बोटटोग़. अनेके जय्तुन मेटाता कचुल मतव बेत्पागे ओसो बेतनि, इव नाह्‌कना एरे एवतोर. अस्के कग़यवालोरग्डाह इर्वुरिन इद्रम वेहतोग़: “मुनेह दिसनद नाटेनगा अन्ह्‌ट. अगा ओळियताहे, बोग़े बेस्केन उदिस अनवद गाळ्द पियोतुन दोहच तासतद ऊळकिर. अस्के तान लेहच पोस ताट. बोग़ाय बाराह्‌क लेहतलाह आतिर इनजोर ताल्ह्‌कतेके, ‘सामिह्‌क तेना गर्ज अरता’ इनजोर वेहाट,” इनजोर वेहच लोहतोग़. अस्के ओर अतोर, अतस्के येसु ओरिन बेद्रम वेहच मतोग़, अद्रमे तान दोर्किह कीतोर. पया अद गाळ्द पियोतुन लेहचोर मतोर, अस्के गाळ्दताङ माल्कालोर, “मीट तान बाराह्‌क लेहतलाह आतिर रा?” इनजोर ताल्ह्‌कतोग़. अस्के ओरु, “सामिह्‌क तेना गर्ज अरता दादा,” इतोर. पया तान येसुनगा ततोर. तचि तमा मुचिस मतव गेंदेङ गाळ्द पियोता पोग़ोन वाटटोर. वाटिसि ताना पोग़ोन येसुन उदिह कीतोर. येसु ताना पोग़ोन उदिस पेसतोग़, अस्के राजाल अनेके बेद्रम कीस्तोर, अद्रमलेह्‌का लोकुर ओना मुनेह-मुनेह अग़दगा तमा मुचिस मतव गेंदेन ताग़सोर ओन मान ईंदुर. अद्रमे पया जय्तुन मेटातग्डाह रेगतोग़. अस्के अग़दुह्‌क अनवालोर सबेटोर कग़यवालोरु, तमा ऊळतव बामिह कीयनव कबस्किन सीता कीसि, पका जोरते केयसोर गिर्दाते देवुळता जोहर कीया बोटटोर. ओर इद्रम केयतोर इतेके, “देवुळता अदिकर पोस वावाल राजाल बेरा देय्वातोग़ु! देवुळता संगे गूनम मन्ह्‌ता! पोग़ोटा बेरा देवुळतुह्‌क मान आयि,” इनजोर केयतोर. अस्के मुडगा मतोर उय्तुर परुसिर येसुनगा वासि, “गूरु! नीवाङ कग़यवालोरिन केयमाट इनजोर केमेन कीम,” इनजोर इतोर. पया येसु ओरिनु, “नना मीक वेहतह्‌नन, ओकावेला वेर बार केमेन आतोर, इतेके इव अग़दग्डाङ बंडाङ केयनुङ,” इनजोर इतोग़. पया येसु येरुसलेम सहरता एरे एवतोग़. अस्के अद सहरतुन ऊळिस अळतोग़. ओसो इद्रम इतोग़, “मीकु सुकम ईयनव पोल्‍लोन नेंडे मीट पुन्ज मतेके बेस आस मनालि. मति इंजेके इसि अव पोल्‍लोङ मीवाङ कोंडाह्‌क दिसोङ. मीवा कोटुलतोर इद सहरतुन सर्ने कीस मीक तिपल कीयनुर, अस्के मीक मकलाहि जागा वने दोर्को आयग़ा, इद्रमता वेला वायग़ा. मीवा देवुळि पिसिह कीयलाहि वातद कगोतुन मीट पुनविर. अदिनेनाह्‌क मीवा कोटुलतोरु मीकु, मीवा सहरतुन दुराते काल्ह्‌पनुर. ओसो गूरेतगा बंडाता पोग़ोन बंडा मनवाह पिळ्हपळ कीयनुर,” इनजोर इतोग़. पया येसु मंदिरतगा अतोग़, अनजि अगा रेसातग आटुम उदतोरिन पलते पूंडलाह बोटटोग़. येसु ओरिन इतोग़, “देवुळता कबुरतोग़ इद्रम रासतोग़: देवुळ इह इन्ह्‌ता: ‘इद नावा लोनु लोकुर पार्तना कीयनद लोन आयग़ा,’ मति मीट देवुळता लोतुन डाकुरा डेरा कीतिर,” इतोग़. अद्रमे पया येसु दिनम मंदिरतगा अनजि काग़्हन्दोग़. मति मोदुल पेर्मालोरु, सास्त्रमगूरुर, मुक्या मन्कलोर, ओन हव्कलाह पट ऊळिन्दुर. मति सबेटोर लोकुर पका गिर्दाते येसु वेहतनव पोल्‍लोन केंजिन्दुर. अदिनेनाह्‌क ओन हव्कलाह ओरिह्‌क पट दोर्को.