मार्कल. 5. पया ओर सम्दुरतुन वेंडिसि गिरासेनिर इनवालोर दुस्रा जाततोरा एरियातगा अतोर. येसु तनाङ कग़यवालोरा संगे ओडाताहि रेगताहे, देयह्‌क पोयतोग़ ओर्वोग़ मन्‍कल डोलतोरिन पोहतनाङ पांजानग्डाहि पेसिसि ओरिन कलियतोग़. ओग़ मन्‍कन बोरे गोल्स्कने दोहता पग़वोर आंदुर. ओनाङ कय्‍क-काल्‍किन गोल्स्कने दोहच मतोर, मति अविस्‍किन ओग़ देहचि तुक्ळेङ-तुक्ळेङ कींदोग़. बोग़े ओन आव्रे कीया पग़वोग़. ओग़ नग़्का-पियलि बेस्‍के इतेक अस्‍केने गुमयानगा, गुड्रानगा केयसोर तिरियिंदोग़ ओसो तना मेंदुलतुन बंडाने कोटिन्‍दोग़. पया ओग़ येसुन जेकनाहिये ऊळिसि वित वातोग़. वासि येसुनाङ काल्‍क अरतोग़. पया येसु ओग़ मन्‍कन पोयतद देयमतुन वेग़ मन्‍कनग्डाह पेसिस अन इनजोर इतोग़. अस्‍के “एय सबेट्‌क बेरा देवुळता मग़निन, निमा नाक बाराह्‌क अडम आय्ह्‌निन? निमा नाक सिक्‍सा एविन इनजोर देवुळता मुनेह किरिया कीम!” इनजोर देयम पोयतोग़ इतोग़. येसु ओन, “नीवा पेदिर बाताल?” इनजोर ताल्‍ह्‌कतोग़. अस्‍के ओग़, “नावा पेदिर वेल्‍लाटोरोम, बह इतेके माट वेल्‍लाटोरोम मह्‌नोम,” इतोग़. अव देयह्‌क येसुन, “माक इद एरियाताहि पूंडमा,” इनजोर पकाय अर्जि कींदुङ. अगा मेटातगा वेल्‍लाङे गोह्‌ड पदिङ मेयसोर मताङ. अदिनेनाह्‌क अव देयह्‌क, “माक अव पदिनगा लोहचीम, माट अव पदिनगा दाय्ह्‌नोम,” इताङ. इतस्‍के येसु अविस्‍किन दायलाह ईतोग़, ईताहे देयह्‌क ओग़ मन्‍कनग्डाह पेसिस पदिनगा नेङताङ. अगा जोक-जोक रेंड अजर्क पदिङ मताङ, अव गोह्‌ड पदिङ पया मेटा ओळ्‍सिये मुटेङ-मुळ्गेङ आसोर वितिसि सम्‍दुरता एतगा अरसि कतमे मुळ्‍न्‍दिस डोलताङ. पया अव पदिङ मेहवालोर विततोर. वितिसि इद पोल्‍लोतुन सहरतगा ओसो एरे-गूरेताङ नाह्‌कनगा वेहतोर. वेहतस्के बाताल-बाताल आता, तान ऊळलाहि अग्डा लोकुर येसुनगा वातोर. वासि देयह्‌क पोस मतोग़ मन्‍कल बेस गेंदेङ केग़सि, बेस बुदते मनजि येसुनगा उदिस मतोग़. इदिन ऊळिसि नाटेनोर येसुन रेयतोर. अगा येसु कीतद कबळतुन ऊळतोर मन्‍कलोर ओग़ बेद्रम बेस आतोग़ ओसो पदिह्‌क बह आता, अद कतमे लोकुरिह्‌क वेहतोर. अस्‍के, “निमा मयगा मनमा, इग्डाहि पेसिस अन,” इनजोर येसुन अर्जि कीतोर. पया येसु अग्डाह दायलाह ओडातगा उदिह्‌पा, मुने देयह्‌क पोस मतोग़ मन्‍कल, “नाक नीवा संगे वायलाह ईम गूरु!” इनजोर अर्जि कीतोग़. मति येसु ओन तना संगे वायलाह एवोग़, मति इद्रम इतोग़ इतेके, “आयो निमा नीवा लोन अनजि देवुळि नीवा पोग़ोन दया कीसि नियेनाह्‌क बेद्रमता कबळ कीता, तान मियग्डोरिन वेहा,” इनजोर इतोग़. अदिनेनाह्‌क ओग़ मन्‍कल अग्डाहि तना लोता एरियाते अनजि येसु तनेनाह्‌क कीतद बेरा कबळतुन दाकपालिस पटटे पोकुर कीतोग़. पया येसु तनाङ कग़यवालोरा संगे सम्दुरतुन वेंडिसि गालिल पटटे मल्‍स वातोग़. अस्‍के सम्दुर दडटगा वेल्‍ला मुल ओनगा जमा आतोर. येसु बार सम्दुर कचुल मतोग़. अचोटेन ओर्वोग़ यारोस पेदिरतोग़ मन्‍कल येसुनगा वातोग़. ओग़ अग्डा यहुदिरा पार्तना कीयनद लोता मुक्याल मतोग़. ओग़ येसुन ऊळिसि ओनाङ काल्‍क अरतोग़. अरसि इद्रम इतोग़, “नावा उड्‌ला मयाळि डोललाह आता गूरु! अद सव्रेम आसि पिसि इनजोर निमा वासि ताना पोग़ोन कय तासा,” इनजोर येसुन अर्जि कीतोग़. अदिनेनाह्‌क येसु ओग़ मुक्याना संगे दायलाह पेसतोग़. अनेके वेल्‍लाय मुलु येसुना पयाह अनजोर गर्दि आसि ओनगा दोबेङ-नूकेङ आंदुर. अस्‍के अद मुडगा उंद आंचाळ मता. अद बारा वर्सानाहि कुर्माते बादा आंदु. अद मत एवालोरा कयदे पका तिपल आस मता, तनाङ पूरा कोताङ मत एवालोरिह्‌क ईसि मारिह कीता. मति ताना बेमर मायो, इंका ओसो वीळसोर अंदु. पया अद आंचाळि येसुना लोप्‍पा केंजिसि, “नना मात्रम येसुना गेंदेतुन बोयतेक अचोन सव्रेम आयकन,” इनजोर आलिह कीता. कीसि मुडा नडुम ओना पयाह वाता, वासि अद पलते आस मताह्‌कु सिरप येसुना गेंदेतुन कुस्‍क्‍ने बोयता. बोयताहे ताना कुर्माता बादा मायता, अद तना कुदि, “नना सव्रेम आतन” इनजोर पुता. अस्‍के चट्‌नेन तना लावते बोग़ो मति सव्रेम आतोग़ इनजोर येसु पुतोग़. पुनजि मुडेके चेट मिळ्‍न्‍दिसि, “नावा गेंदेतुन बोग़ बोयतोग़ रा?” इनजोर ताल्‍ह्‌कतोग़. ओनाङ कग़यवालोर इतोर, “इद मुलु नीवा सर्ने मनजि नियके दोबेङ-नूकेङ आयनदिन ऊळिह्‌निन! मति ‘नाक बोग़ बोयतोग़’ इनजोर बह इह्‌निन गूरु! वेल्‍लाटोर नीक बोयिस मनदनुर,” इतोर. मति येसु तन्‍क बोयतदिन ऊळलाह मुडगा सर्ने ऊळतोग़. अस्‍के अद आंचाळि सव्रेम आतन इनजोर पुनजि येसुनगा वाता. वासि रेयते साङसोर येसुनाङ काल्‍क अरता. अरसि पया तन्‍क बह-बह आता अद सबे ओन सेतेम-सेतेम वेहता. वेहतस्के येसु तान इतोग़, “बायि! नना नीक सव्रे कीकन इनजि निमा विस्वस कीताह्‌के बेस आतिन, गिर्दाते अन, इंजेके इद बादा आयवालेवा पिसकिन,” इनजोर इतोग़. येसु इद्रम वेहनेकेन यारोस पेदिरतोग़ मुक्याना लोताहि उच्‍वुर वासि इद्रम ओन वेहतोर, “नीवा मयाळ हाता रा! इंजेके गूरु लोन वास आय बाताल पाय्‍दा, ओन मल्‍स लोहा,” इतोर. ओर मन्‍कलोर अद्रम इतदिन केंजवप लेह्‌का आसि, येसु यारोसिन इतोग़, “निमा रेयमा! नावा पोग़ोन विस्वस तासा!” इतोग़. पया येसु लोप्‍पा बोरिने ओळिय एवा, सिरप पत्रुन, याकुबिन, योहनिन पोसि लोप्‍पा ओळियतोग़. यारोसना लोतगा एवतस्‍के, अगा लोकुर अळयना, केयना कीसोर मतदिन येसु ऊळतोग़. पया येसु लोप्‍पा ओळियिसि ओरिन इतोग़, “बाराह्‌क रोदा पोस अळयह्‌निर, पिला हायो, अद निद्राते मन्‍ह्‌ता!” इतोग़. अस्‍के पोहता वाता मुलु येसु इतद पोल्‍लोतेनाह्‌क कवतोर. मति येसु सबेटोरिन पलते पेहचि पिलाता तलोग़-तपेन ओसो तनाङ कग़यवालोर मुवुरिन पोसि लोप्‍पा पिलातुन तासतगा अतोग़. अनजि हाता पिलाता कयदुन पोसि तमा पोल्‍लोते, “तलीता कूमि” इतेके “अले पिला! नना नीक इह्‌नन, तेदा!” इनजोर अर्तम आस्‍ता. अद्रम इताहे अद पिला चट्‌ने तेदता. अहे अद बारा वय्सता मताह्‌कु इके-अके वेलिय बोटटा. इदिन ऊळिसि अग्डा लोकुर पका बामतोर. पया “इद पोल्‍लो बोन्‍के एर्का आयमाकि,” इनजोर येसु ओरिन उकुम इतोग़. अहे ओसो “तेन्‍क बातालाय तिनदलाह ईम्‍ह्‌टु,” इनजोर वेहतोग़.