मत्याल. 20. येसु ओसो इतोग़, “इदिनलोप्पा मीकु तेळियिह कीयलाह नना उंद पीटो वेहतह्‌नन, केंजाट. देवुळता राजेम कीयनाङ अडोङ इहलेह्‌का आंदुङ. वग़ोग़ पोलम केवाल माल्‍काल मतोग़, ओग़ कोग़ कूसेङ तेदिसि, तना अंगुर-वाळुमतगा कबळ कीयलाहि बूततोरिन वेहतलाह पलत पेसतोग़. पया ओरिह्‌कु दिनमता बूति ‘उंद दियाता कूल ईकन,’ इनजि करल आसि, अंगुर-वाळुमते ओरिन लोहतोग़.” “पया ओग़ु जाव पोळ्‍द आतस्के पलत अनजि ऊळतोग़ अस्‍के रिकम मनवालोर बेचोनो मांदि बजरते उगस निच मतोर. ‘मीटवने नावा अंगुर-वाळुमतगा कबळ कीयलाह अन्ह्‌ट. नना मीकु बेद बूत ओप्पिह्‌ता, अद ईकन,’ इनजि माल्‍काल इतोग़. अह इताहे पया ओर वाळुमतग अतोर.” “ओसोवने नेक नितस्‍के, अहे बह्‌ट अरनेके ओग़ बजरते अनजि, मुने कीतपे कीतोग़. पया पोळ्‍द अरयलाह गंटामेंड पिसिस मतस्‍के, ओग़ बजरते ओसोवने पेसतोग़, अस्‍केवन बेचोनो मांदि रिकम उगस निच मतदिन ओग़ ऊळतोग़. ‘मीट इगा पोळ्‍दमेंड उगसे बह निच मह्‌निर, रा?’ इनजि माल्‍काल ओरिन ताल्ह्‌कतोग़. ‘माक बोग़े बूततुह्‌क केयोग़, अदिह्‌के माट नितोम, दादा!’ इनजोर इतोर. पया ओग़ इतोग़, ‘अह इतेक मीटवने नावा अंगुर-वाळुमते अन्ह्‌ट.’ अस्‍के ओर अतोर.” “पया पोळ्‍द अरतस्‍के, ‘सबेटोरिन बूततोरिन केयिसि, कतमतोरिह्‌क बूत ईम, आक्रि वातोरिह्‌क मुने ईमु, मुने वातोरिह्‌क आक्रिते ईमु,’ इनजोर माल्‍काल तना मेटिन वेहतोग़. अस्‍के पोळ्‍द अरयलाह गंटामेंड पिसिस मतस्‍के वातोरु अगा बूत एतलाह अतोर अस्‍के, ओरिह्‌कु पोळ्‍दमेटा बूति दोर्कता. अदिन ऊळिसि नग़्‍कमि वातोर बूततोरु ‘माक वेल्‍लाङ कोताङ दोर्कनुङ बहे,’ इनजि विचर कीतोर. मति ओरिह्‌कु वने उंद दियाता कूल अचोने दोर्कता. इद बूति ओर एतस्‍के, माल्‍कान इतोर, ‘वेर पयाडोर उंदिय गंटा कबळ कीतोर, माट इसि पकाय कह्‌टेमते, एदते वाग़सोरे कबळ कीतोम. तेला मति निमा माकु ओरा बराबर बूत ईतिन, इद ओप्‍पो, दादा!’ इद्रम इनजि मुयोग़-मुयोग़ आतोर. अस्‍के ओरग्‍डाहि वग़ोनु माल्‍काल इतोग़, ‘नना मीक नाळेह केवोन, तमो. नना नीकु उंद दियाता कूल ईकन इताह्‌कु इंगो इनविना? निमा मुयोग़ आयवा नीवा बूत पोसि अन. नीक नना बेचोन बूत ईतन, अचोने बूति वेर आक्रिते वातोरिह्‌क वने ईयना, इद्रम नावा विचर मन्ह्‌ता. नावा मर्जि मतपु, नावाङ कोताङ नाक काळ्‍ङनद अदिकर इलेया? नना गेळ्‍क कबळ कीतोरिह्‌कु पोळ्‍दमेटा बूत ईताह्‌कु, निमा नाक कोंडा कीस बह वळ्ह्‌किह्‌निन?’ इद्रमलेह्‌का इंजेक बोर मुनेतोर मन्ह्‌तोर, ओरु वायनद कालमते आक्रितोर आयनुर, ओसो बोर आक्रितोर मन्ह्‌तोर, ओरु अद तूकने मुनेतोर आयनुर, इद्रम वेल्‍लाटोरे आयनुर.” येसु पया येरुसलेम सहरता अग़ पोस अनेके, माक बारा कग़यवालोरिनु उंद बाजे ओर्के ओसि, माक इतोग़, “केंजाटु, माट येरुसलेमते दाय्ह्‌नल, अगा अतापया नना माने-मन्‍कना नडुम पुटटोनन मन्‍ज तेला, नाक लोकुर पेर्मालोरा ओसो सास्‍त्रमगूरुरा कयदे पोसीयनुर. नाक पया वेर पेर्मालोर ओसो सास्‍त्रमगूरुर हव्‍कनद सिक्‍सा कीयलाह वेहचि, देवुळतुन पुनवोर रोम सर्करतोरा कयदे ओसीयनुर. ओर नाक उस्‍कनुर-पास्‍कनुर, जेट्‌लाते नल्हतनुर, ताना पया नाक हव्‍कनागुटातगा वेळ्‍हतनुर. तेला मति मूंड दियाने देवुळि नाकु हामुरताहि तेग़्‍किह कीयग़ा,” इनजि वेहतोग़. तेना पया, जेबेदिना मुते तनाङ मग़्कु याकुबि, योहनि, वेरिन पोसि, येसुन बेदाय ताल्ह्‌ककन, इनजि, ओनगा वासि दंडुम अरता. “नीक बाताल गावले, अका?” इनजि येसु तान ताल्ह्‌कतोग़. अद इता, “आयो गूरु, निमा नीवा राजगादेतगा उदकिन अस्‍के नावाङ इर्वुर पेकोरिनु, ओर्विन नीवा तिनळ बाजे, ओसो ओर्विन नीवा दावळ बाजे उदिह कीसि, नीवा संगे राजेम कीयलाहि, ओरिह्‌क निमा अदिकर ईम.” अस्‍के येसु वेर इर्वुर तानाङ मग़्‍किरिन इतोग़, “मीट बाताल ताल्ह्‌किह्‌‍निर, अद मीक तेळियिह्‌ताया? नना बेद तिपलते अरयकन, अद तिपलते मीट अरया पग़यकिरा?” “एय, माटवने अद तिपलते अरयलाह तयर मह्‌नोम, गूरु,” इनजि वेर इतोर. “नना अरयनद तिपलते मीट अरयकिर, निटमे! मति राजेम कीनेके, नावा तिनळतके-दावळतके उदिह कीयलाह अदिकर नयगा इले. अद जागा बोरेनाह्‌क नावा बाबाल ओपे कीस तासतोग़, ओरे अगा उद पग़यनुर,” इनजि येसु वेहतोग़. वेर तमोग़ इर्वुर ताल्ह्‌कतदिन केंजिसि, पिसतोरोम माट दहा मुल कग़यवालोरोम वेर इर्वुरा पोग़ोन ओङ आतोम. येसु पया माक कग़यवालोरिन सबेटोरिन उंदिय जागा केयिसि इतोग़, “इद दुनियातोर राजालोर तमा रय्‍ततुन कय इळ्‍न तासिह्‌तोर, अहे दुनियातोर बेरा मन्कलोर उड्ला मन्‍कलोरगा तमा अदिकरते ताकिह कीस्‍तोर, इद इतेक मीक एर्काये. मीट मात्रम इद्रम आयनद आयो. मियग्‍डाहि बोग़ देवुळता मुनेह बेरोग़ आयलाह ऊळिह्‌तोग़, ओग़ मीवा सेवा केवाल आयेग़. अहे बोग़ मियग्‍डाहि देवुळता मुनेह सबेट्क बेरोग़ आयलाह ऊळिह्‌तोग़, ओग़ मीवा साकुर केवाल आयेग़. माने-मन्‍कना नडुम पुटटोनन, ननावने दुस्रोरिन नावा सेवा कीया वेहतलाह इद बूमते वायोन. मति दुस्रोरा सेवा कीयलाहि, ओसो वेल्‍लाटोरा पापमता दांड निहतलाह, नना नावा जीवा ईयलाह वातन. अहलेह्‌का मीटवने मन्ह्‌टु,” इनजि येसु इतोग़. पया येसु माट कग़यवालोर बारा, यरिग़ो नाटेनाहि पेसिस अनेके, ओना पयाह-पयाह वेल्‍लाय मांदि अंदुर. अनेक पया ऊळाट, अद अग़दगा इर्वुर गुडिर उदिस मतोर. मावा मुनेह येसु दास्‍तोग़, इनजि पता अरताह्‌कु, ओर केयिस-केयिस इनदलातोर, “ए बाबा, दाविद राजाना कूळतोनिन पिसिह केवानिन, मावा पोग़ोन दया कीमु,” इतोर. गुडिरिनु केमेन मनिर इनजोरे लोकुर पळ्मिङ ईतोर. मति ओर गुडिर, “ए बाबा, दाविद राजाना कूळतोनिन, मावा पोग़ोन दया कीम,” इनजोर ओसो जोरतेने केयिंदुर. येसु अगा रोमिसि, ओरिन केयिस ताल्ह्‌कतोग़, “नना मियेनाह्‌क बाताङ कीकन?” “माट तोवयना इनजि मावाङ कोंडान बेस कीसीम, बाबा,” इनजोर ओर ताल्ह्‌कतोर. येसुह्‌क ओरा मान वसताह्‌कु, ओग़ ओराङ कोंडान बोयतोग़. ओग़ बोयताहे, ओर तोप्नेन तोवतोर. पया ओर येसुना संगे वातोर.