मत्याल. 4. अस्‍के देयह्‌कना मुक्‍यानेनाहि येसुना पट ऊळना गावले इनजि देवुळता जीवा ओनु पेळ्‍ह्‌कल बूमते ओसीता. पया अगा रेंड वीसाङ दियाङ नग़्‍का-पियल उपस मताह्‌कु येसुह्‌कु पकाय कग़्व वसता. अस्‍के देयह्‌कना मुक्याल येसुना पट ऊळलाह ओना एरे वास इता, “निमा देवुळता मग़निन इतेके इव बंडानु आरिङ मारियिह कीम.” मति ओग़ इतोग़, “आयो, मन्कल सिरपि तिनदनद तिंडटे पिसोग़ आस्‍तोग़, मति देवुळता तोडटाहि पेसनद उंद-उंद पोल्‍लोतुन केंजतेकेन पिसनोग़,” इद्रम देवुळता सास्‍त्रम मन्ह्‌ता. पया देयह्‌कना मुक्याल ओनु पवित्र सहरतगा (इतेके येरुसलेमतगा) ओसि मंदिरता कुपोटगा ओन निल्‍पिह कीस इता, “निमा देवुळता मग़निन मतेके इळ्‍न डेया! नीक बाराय आयो आयग़ा, बाराह्‌क इतेके ‘देवुळि तनाङ देवतुल्‍किन नीकु राका कीयलाह लोहचीयग़ा. अस्‍के अवु नीवाङ काल्‍कु बंडानगा चेट पेह्‌चनायो इनजि नीकु तमाङ कय्‍कने पोग़ोने एतनुङ,’ इद्रम सास्‍त्रम वेहतह्‌ता,” इनजोर देयह्‌कना मुक्याल इता. अस्‍के तान येसु इतोग़, “आयो! ‘बय्‍तळ कबळ कीतेक तेला देवुळ नाक पिसिह कीयग़ा, इद्रम इनजि बोग़े देवुळता पट ऊळनदायो,’ इहवने पवित्र सास्‍त्रम वेहतह्‌ता,” इनजि इतोग़. ताना पया देयह्‌कना मुक्याल येसुनु उंद पका बेरा मेटाकोकतगा ओता, ओसि ओन्‍कु दुनियाताङ सबे राजेह्‌क ओसो अविस्‍कना सोबातुन तोहता. तोहचि येसुन इता, “ऊळा, इव पूरा नावाङे आंदुङ. निमा नावाङ काल्‍क अरसि नाक मोळ्कतिन इतेके नना नीकु इव कतमे दिसनवु ईकन,” इता. अस्‍के येसु तान इतोग़, “एय देयमतिन, निमा इग्डाहि विता, बाराह्‌क इतेके ‘सिरप देवुळबाबाने मोळ्‍कना, ओनाये सेवा-साकुर कीयना,’ इद्रम सास्‍त्रम वेहतह्‌ता.” पया देयह्‌कना मुक्याल ओन विळ्‍सिस वितता. तेना पया ऊळाट, देवतुल्‍क अगा वासि येसुना जीवातुन सितुर ईयलाह ओसो ओना पिसवग़ता तिंडि ईसि ओना सेवा कीताङ. अस्‍के पया योहनिन जेल ओस मतोर, इनजि येसु केंजतोग़. तेन केंजिसि ओग़ यहुदा पट विळ्‍सिसि गालिल पटटे तना नाग़ नासरेत अतोग़. पया नासरेत नाटुन विळ्‍सिस, कापेर्नाग़ मनदलाह अतोग़. इद नाग़ु गालिल सम्दुरकचुल मता, इद एरियातुन मुनेता कालमते जाबलुन-नाप्‍तलि इंदुर. अह आतस्के, वेल्‍लाङ वर्साङ मुने यसयाल इनवाल देवुळता मन्‍कल बेद कबुर वेहच मतोग़, अद करल आता: योर्दन बेरेटा अबर बाजे मनदनद, गालिल सम्दुर कचुदा जाबलुन-नाप्‍तलिना बूमते, गालिल इनदनद यहुदि आयवोरा बूमते ईकळते उदतपु पापमते मतोरु देवुळता बेरा वेह्‌च ऊळनुर. बेगा लोकुर देवुळता जीवालेवा हातप मन्ह्‌तोर, अगाने ताना वेह्‌च दींचग़ा. अस्‍केडाहि देवुळता पोल्‍लो येसु वेहता बोटटोग़: “देवुळि मीवा नडुम राजेम कीयना इनजि मीटु मीवा पापमताहि मिळ्‍न्‍दिसि देवुळतकेने सीता कीम्ह्‌टु.” उंदि दिया येसु गालिल सम्दुर कचुलिये ताकसोर अनेके सिमोनि, आंद्रेयाल वेर तमोग़ इर्विरिन ऊळतोग़ (सिमोनिना दुस्रा पेदिरि पत्रु मता). वेर मीन्‍क पोयवालोरु, तमाङ वदिङ सम्दुरलोप्पा आहन्‍दुर. येसु अस्‍के ओरिन इतोग़, “दट नावा संगे. मीट इचानाह मीन्‍क पोयंदिर, मति इंजेके मीटु मन्‍कलोरिन पोसि नयगा तवालोरिर आयकिर, अद्रम नना मीक कीकन, वाटु,” इतोग़. इदिन केंजिसि वदिन अगान विळ्सिसि वेर तमोग़ इर्वुर येसुना संगे अतोर. अग्‍डाहि पेसिस मुनेह अनेके ओसो जेबेदि इनवानाङ इर्वुर मग़्कु याकुबि ओसो ओर्वोग़ योहनि, वेर दिसतोर. वेरु तमा तपेना संगे ओडातगा उदिसि तमाङ वदिन ओर्कुल कीयलाह आसि. ओरिन वने “नावा संगे वाट,” इनजोर येसु केयतोग़. केयतस्‍के चट्नेन वेरु ओडातुन, तमा तपेन अगान विळ्सिसि येसुना संगे पेसतोर. पया ओराङ पार्तनाताङ लोह्‌कनगा देवुळता पोल्‍लो काग़्हचोरे, देवुळि लोकुरगा राजेम कीयनदिना लोप्पा बेसता कबुर पोकुर कीसोरे अहे लोकुराङ सबे रोगह्‌किन, दुकह्‌किन सव्रे कीसोरे पूरा गालिलमेंड येसु तनाङ कग़यवालोर बार तिरियतोर. येसुनाङ कीताङ कबस्‍क पूरा सुरिया पटमेंड आबुर अताङ. अस्‍के सबे रीतिनाङ रोगह्‌कने ऊटेम आस मतोरु, कुर्मुटटप आतोरु, पटापुटा नोयनद दुकतोरु ओसो देयह्‌क पोयतोरु, कुळ्‍न्‍दिल रोगह्‌कनोरु, कय्‍क-काल्‍क वाग़तोरु इद्रम सबे रोगह्‌कनोरिन येसुनके ततोर. ततस्‍के येसु सबेटोरिन सव्रे कीसीतोग़. पया गालिल, दाकपालिस, यहुदा, योर्दन बेरेटा अबरता बूमि, इव पटिनाहि, अहे येरुसलेम सहरताहि लोकुर गोह्‌डिनाङ गोह्‌डिङ रोदा पोसि येसुना पयाह अंदुर.