कुल्मिंबै चेला चिब्मैंए केमैं (प्रेरित). 1. ओ थियोफिलस, येशूजी सुरु लबै के नेरो लोमिंल् म्हैबै ताँए बारेर ङइ “लूका” बिबै कितबर ओंसोंन् प्ह्रिथेंइँमुँ। च के लब नेरो ताँ लोमिंबर होंबै त्हेउँइँले खीलाइ स्‍वर्गर बोह्‍याबै त्हे समार्बै ताँन् ताँमैं ङइ चर प्ह्रिथेंइँमुँ। स्वर्गउँइ बोयाब् भन्दा ओंसों येशूजी त्‍हाँबै कुल्मिंबै चेला चिब्मैंलाइ खीजी पबित्र प्ल्हउँइँले “छ-छ लद्” बिइ। येशूजी ल्हें दुःख नोबै लिउँइ खीजी “ङ सोगों मुँ” बिसि खाबज्यै या थोल् आखाँबै ल्हें थेबै प्रमाणउँइँले चमैंए उँइँर उँइँमिंइ। प्लिच्यु त्हिंइ समा खी चमैं ङाँर म्रोंखब्रें लइ धै परमेश्‍वरए ग्याल्सए ताँ चमैंने बिमिंइ। झाइले तिखे चमैंने बालु चब् चबर टिमा खीजी चमैंने बिइ, “क्हेमैं यरूशलेमउँइँले खनिरै आह्‍याद्। दिलेया ङए आबाजी बाछा फैसि पिंम् बिबै बरदान पैंसि टिरिद्। च बरदानए ताँ ङउँइँले क्हेमैंइ थेल् खाँइमुँ। तलेबिस्याँ यूहन्‍नाइमि क्युइ बप्‍तिस्‍मा पिंइ, तारे दे त्हिंइ लिउँइ पबित्र प्ल्हउँइँले क्हेमैंए बप्‍तिस्मा तब्‍मुँ।” छतसि कुल्मिंबै चेला चिब्मैं खागु तसि, “ओ प्रभु, क्‍हिजी तोगोन् इस्राएलर्बै ग्याल्स धबै बनेमिंम्मा?” बिसि खीने ङ्योएइ। खीजी चमैंने बिइ, “परमेश्‍वर आबाजी ह्रोंसए हगउँइँले तोक्‍दिबै त्हे खीजीन् सेमुँ, क्‍हेमैंइ सेल् आत्‍हु। दिलेया पबित्र प्ल्ह क्‍हेमैंए फिर युबै लिउँइ क्‍हेमैंइ शक्‍ति योंब्‍मुँ। धै क्हेमैं यरूशलेमर, ताँन् यहूदीया नेरो सामरियार, धै ह्‍युलए कुना-कुना समा ङए ग्वाइ पिंब्मैं तब्मुँ।” खीजी चु ताँ बिबै लिउँइ चमैंइ ङ्‍ह्‍योना ङ्‍ह्‍योन् खी कैंडो क्वेयाइ, झाइले न्‍हाँम्‍स्योइ हुवाइ। छले चमैंइ खीलाइ म्रोंल् आखाँ। चमैं खी मुउँइ ह्‍यारिब् ङ्‍ह्‍योरिमा तार्ग्‍या क्‍वें खिबै म्हि ङ्हिं चमैं ङाँर रायुसि बिइ, “ओ गालीलथेंमैं, क्हेमैं तले मुउँइ ङ्‍ह्‍योसि रारिल? चुन् येशू, क्हेमैंउँइँले परमेश्‍वरजी स्वर्गर बोयाइ। तोगो खी खैले स्वर्गर ह्‍यारिब क्हेमैंइ म्रोंइ छलेन खी धबै युब्मुँ।” च लिउँइ चमैं जैतून बिबै कोंउँइँले यरूशलेमर एखइ। यरूशलेमउँइँले चु कों किलोमिटर घ्रि दे ह्रेंगो मुँल। चमैं सहरर ह्‍याबै लिउँइ खेंमैं टिबै धिंए आटिफिर ह्‍याइ। चमैं पत्रुस, यूहन्‍ना, याकूब, अन्‍द्रियास, फिलिप, थोमा, बारथोलोमाइ, मत्ती, अल्‍फयसए च्‍ह याकूब, नेरो ह्रोंसए ह्‍युल म्हाँया लबै सिमोन, नेरो याकूबए च्‍ह यहूदा मुँल। कोइ च्हमिरिमैं नेरो येशूए आमा मरियम, येशूए अलिमैंने बालु सैं घ्रि तसि खोंयोंन् बिलै लरिमल। दे त्हे लिउँइ येशूए फिर बिश्‍वास लबै प्रसे ङ्हिस्युदे म्हिमैं खागु तमा चमैंए म्हाँजोर पत्रुस रासि बिइ, “ओ अलि-अङाँमैं, येशू क्हाब्मैंए घ्‍याँ उँइँमिंबै यहूदाए बारेर दाऊदए सुँउँइँले ओंसोंन् पबित्र प्ल्हजी बिमिंल। च छ्‍वेर प्ह्रिथेंबै ताँ ताँन् तखल् त्हुमल। ङि धोंलेन् चैया प्रभुए च्युसे ङ्हि कुल्मिंबै चेलामैं न्होंर्बै घ्रि मुँल, छतसि ङिइ लब् धों तबै के चज्यै या लल् योंइ।” (च म्हिइ छाबै आछ्याँबै केमैं लसि योंबै मुइइ क्ल्ह्‍यो घ्रि किंइ, धै च क्ल्ह्‍योर्न च क्युरु थिंले तेयाइ। छतमा चए फो तियासि चए न्हाँनु-भुँडिमैं ताँन् स्वालयाइ। चु ताँ यरूशलेमर टिबै ताँन् म्हिमैंइ था सेइ। धै च क्ल्ह्‍योए मिं खेंमैंए क्युइर आखेल्दामा थेंइ। चुए अर्थ कोए म्रों ग।) धबै पत्रुसइ बिइ, “भजनसंग्रह बिबै कितबर छले प्‍ह्रिइमुँ, ‘चए धिं क्होत्‍तेन् तरिगे, धै चर टिब्मैं खाबइ आयोंरिगे।’ छलेन ‘चइ लबै केए जिम्मा आगुइ योंरिगे।’ छतसि प्रभु येशू ङ्योए म्हाँजोर मुँमा खोंयोंन् बिलै ङ्योने बालु मुँबै म्हि घ्रि त्हाँल् त्हुम्। यूहन्‍नाइ येशूलाइ बप्‍तिस्‍मा पिंबै त्हिंइउँइँले येशू स्वर्गर बोवाबै त्हे समा ङ्योने बा-बालु प्रब्-टिबै म्हि तल् त्हुम्। च म्हिइ येशू सिबउँइँले धबै सोगों तइ बिसि ग्वाइ पिंल् खाँब तल् त्हुम्।” चु ताँ थेसि चमैंइ बारसा‍बास नेरो मतियास त्हाँइ। (बारसा‍बासए अर्को मिंमैं योसेफ नेरो युस्तस मुँल।) चमैंइ छले प्राथना लइ, “ओ प्रभु, क्‍हिजी ताँन् म्‍हिए सैं न्‍होंर्बै ताँ था सेम्। छतसि चु बारसाबास नेरो मत्तियासए न्‍होंरि क्‍हिजी त्‍हाँबै म्हि ङिने उँइँमिंन्। तलेबिस्याँ च यहूदा क्हिए के लबै ल्हागिर कुल्मिंबै चेला चिब तबर क्हिजी त्हाँलेया चइ च के पिसि सजैं योंबै क्ल्ह्‍योर ह्‍याइ।” झाइले चमैंइ च म्हि ङ्हिंए म्हाँजोर चिट्ठा झोंमा मतियासए मिंर फेइ, धै कुल्मिंबै चेला चिब्मैं च्युसे घ्रिने बालु चैया च्योइ।