लूका. 23. च लिउँइ थेबै च्हों धिंर मुँबै म्हिमैंइ येशूलाइ क्रथे पिलातस ङाँर बोसि “चुइ ‘रोमी म्रुँलाइ बालि फोल् आत्‍हु,’ बिम्, धबै ‘ङ ख्रीष्‍ट म्रुँ ग,’ बिसि चुइ ङ्योए म्हिमैं भाँडिवाइ,” बिसि चमैंइ येशूए फिर छ्याब् ल्हैदिबर होंइ। चमैंए ताँ थेसि पिलातसइ येशूने “क्‍हि यहूदीमैंए म्रुँ वा?” बिसि ङ्योएइ। येशूजी चने बिइ, “क्‍हिइन छ बिरिइमुँ।” “ङइ चु म्‍हिने तोइ दोष आयों बिसि ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो चर मुँबै हुलने पिलातसइ,” बिइ। दिलेया चमैंइ बेल्‍‍‍ले सारले ओरदै बिइ, “चुजी ताँन् यहूदीया नेरो गालील ह्‍युलउँइँले किंसि तोगो चु यरूशलेम सहर समन् खीए ताँ लोमिंसि भाँडिरिइमुँ।” छ बिब् थेसि पिलातसइ “चु म्‍हि गालीलथें वा? बिसि ङ्योएइ।” छले ङ्योएमा येशू हेरोद म्रुँए ह्‍युलर्बै म्‍हि मुँना बिब् सेसि चइ येशूलाइ हेरोद ङाँर कुलइ, तलेबिस्याँ च त्‍हेर हेरोद म्रुँ यरूशलेम सहरर्न मुँल। येशूलाइ म्रोंल् योंमा हेरोद बेल्‍ले सैं तोंइ। तलेबिस्याँ येशूजी लबै थेबै केमैं नेरो छ्याँबै ताँमैं बारेर हेरोदइ ओंसोंन् थेल। छतसि ओंसों ओंनोंन् हेरोदए सैंर येशू म्रोंल् योंस्याँ तमल ङ्हाँरिल। धै येशूजी लबै औदिबै चिनु ङ्‍ह्‍योबै सैं मुँल। हेरोद म्रुँइ येशूने ल्‍हें ताँमैं ङ्योएइ। दिलेया येशूजी तोइ ज्वाफ आपिं। चर रारिबै ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो शास्‍त्रिमैं बिस्याँ येशूए बिरोधर सार-सारले ओरदै खीए फिर छ्याब् ल्‍हैदिबर होंइ। च लिउँइ हेरोद नेरो चए सिपाइमैंइ येशूए आब्रु वासि बेल्‍ले बिल्‍लि लइ। च लिउँइ येशूलाइ म्रुँइ खिब् धों तबै क्‍वें खिमिंसि पिलातस ङाँर एमिंइ। च त्हिंइसेरो हेरोद नेरो पिलातस क्‍ह्रिइ। चु भन्दा ओंसों चमैं ङ्हिं आक्ह्रिमल। च लिउँइ पिलातसइ ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो इस्राएल ह्‍युलर्बै चिबनाँब्मैं खागु लसि बिइ, “चु म्हिजी म्हिमैं भाँडिवाइ बिसि क्‍हेमैंइ चुलाइ ङ ङाँर पखइ। तोगो ङइ क्‍हेमैंए उँइँर्न ङ्युँलु च्युलु लमा क्‍हेमैंइ चुए फिर ल्हैदिबै छ्याब् ङइ तोइ आयों। हेरोद म्रुँज्‍यै या चुए फिर तोइ छ्याब् आयोंसि चु ङ्यो ङाँर्न एमिंइ। चुइ सिबै सजैं योंबै के तोइ आलइमुँ। छतसि ङइ चु कोर्राइ प्रुसि पिमिंम्।” चमैंए छ्यार सालै ह्रोंसे दुःखने फ्रेबै चाडर पिलातसइ झेलउँइँले म्हि घ्रि पिल् त्‍हुमल। दिलेया म्‍हिए हुलइ थेबै कैले “चु आङिं! ङिए ल्हागिर बारब्‍बा पिमिंन् बिसि ओरइ।” च बारब्‍बा सहरर आछ्याँबै के लसि म्‍हि सैबै केसर झेलर च्‍युथेंल। हुलइ छ बिलेया पिलातसइ येशूलाइ पिदा ङ्हाँसि “चुलाइ पिवाले बिसि” धबै चमैंने ताँ लइ। दिलेया चमैंइ “चलाइ क्रूसर च्‍योवाद्! क्रूसर च्‍योवाद्!” बिदै ओरइ। दिलेया पिलातसइ सोंखेबै लारै या बिइ, “तले? चु म्हिजी आछ्याँबै के तो लइमुँ? चुलाइ सैवाबै सजैं पिंबै कारण ङइ तोइ आयोंइमुँ। छतसि चु कोर्राइ मत्‍त्रे प्रुसि पिमिंम्।” दिलेया चमैं झन् बेल्‍ले थेबै कैले “चलाइ क्रूसर च्‍योवालन् त्‍हुम् बिदै ओरइ।” लिउँइ पिलातसइ चर मुँबै म्हिमैंइ बिब् धोंन् लल् त्‍हुइ। छतसि पिलातसइ चमैंइ बिब् धोंले येशूलाइ क्रूसर च्‍योवासि सैवाबै सजैं पिंइ। छले चमैंइ बिब् धोंलेन् म्‍हि सैसि झेलर च्‍युथेंबै बारब्‍बा पिमिंइ। धै चमैंइ बिब् धोंलेन् पिलातसइ येशूलाइ चमैंए योर्न पिंवाइ। छले रोमी सिपाइमैंइ येशू क्रूसर च्‍योवाबर बोरिमा सिमोन बिबै कुरेनीथें नाँसउँइँले सहरउँइ युरिमा चमैंइ चलाइ क्‍हासि येशूए क्रूस नोसि खीए लिलि लिलि प्रबर ल्हैदिइ। म्हिए हुल येशूए लिलि प्ररिल। चमैं न्‍होंरि च्हमिरिमैं या मुँल। चमैं सैं आतोंसि क्रोरिल। येशूजी लिग्‍याँ तोसि चमैंने बिइ, “ओ यरूशलेम सहरर्बै च्हमिमैं, क्हेमैं ङए ल्हागिर आक्रोद्, क्हेमैं ह्रोंस् नेरो ह्रोंसए च्‍ह-चमिए ल्हागिर क्रोद्। तारे लिउँइ बेल्‍ले दुःख तबै त्‍हे खम्। च त्‍हेर म्हिमैंइ ‘प्‍हसे आतबै थरिमैं नेरो ङ्‍हे तिंल् आत्‍हुबै च्हमिरिमैं ङ्‍हो सब्मैं ग,’ बिब्मुँ। च त्‍हेर म्हिमैंइ ‘कोंमैंने ङिए फिर उँयान् बिब्मुँ, धै नुबै डिस्कामैंने ङि हुवासि म्यारवाद्’ बिबर होंब्‍मुँ। तलेबिस्याँ चमैंइ सिधुँ पिंङक्यो ब्योंब छ्याँब मुँबर्न छ लम् बिस्याँ कारयामा खै ललै?” सिपाइमैंइ आछ्याँबै के लबै म्हि ङ्हिं या येशूने बालुन् सैबर बोल। चमैं क्र खोप्‍लें बिबै क्‍ल्‍ह्‍योर फेनेसि चमैंइ येशूलाइ क्रूसर च्‍योवाइ। धै च आछ्याँबै के लबै म्हि ङ्हिं या घ्रि खीए क्योलोउँइ, घ्रि खीए त्हेब्रेउँइ क्रूसर च्योवाइ। च्हमा येशूजी बिइ, “ओ आबा, चुमैं क्षमा लमिंन्, तलेबिस्याँ चुमैंइ तो लरिइमुँ बिब था आसे।” दिलेया सिपाइमैंइ येशूए क्वें चिट्ठा झोंसि खेंमैंए न्‍होंरि चुइ। म्हिमैं रासि ङ्‌ह्‍योरिल। यहूदी चिबनाँब्मैंइ येशूए बिल्‍लि लसि बिइ, “चुइ अरूमैं जोगेमिंइ। चु परमेश्‍वरजी कुल्‍मिंबै म्रुँ ख्रीष्‍ट ग बिस्‍याँ चुइ ह्रोंसलाज्यै या जोगेरिगे।” सिपाइमैं या खसि आलिंबै प्हा क्युँ पिंदै येशूए बिल्‍लि लइ। “क्‍हि यहूदीमैंए म्रुँ ग बिस्‍याँ ह्रोंसलाज्यै जोगेद्।” “चु यहूदीमैंए म्रुँ ग” बिसि छ्याब् ल्हैदिबै ताँ प्ह्रिसि खीए क्होवाइ क्रूसर टाँउँदिथेंल। च क्रूसर च्‍योवाबै आछ्याँबै के लबै म्हि घ्रिइ येशूए बिल्‍लि लदै बिइ, “क्‍हि परमेश्‍वरि कुल्मिंबै म्रुँ ख्रीष्‍ट आङिं वा? ङिंबन् ग बिस्‍याँ क्हिलाज्यै जोगेदु, ङिलाज्यै या जोगेमिंन्।” दिलेया अर्को आछ्याँबे के लबै म्हिइ चलाइ हौदिसि बिइ, “क्‍हि परमेश्‍वर म्रोंसि आङ्हिं वा? क्हिज्यैया खीजी योंब् धों तबै सजैं योंरिइमुँ। दिलेया ङ्यो ङ्हिंम् आछ्याँबै के लसि योंल् त्‍हुबै सजैं योंरिइमुँ, दिलेया चु म्‍हिजीम् आछ्याँबै के तोइ आलइमुँ।” छबिसि चइ येशूने बिइ, “ओ येशू, क्‍हि म्रुँ तसि युमा ङलाज्यै मैंमिंन् ओ।” येशूजी चने बिइ, “क्‍ह्रोसेंन ङ क्हिने बिमुँ, क्‍हि तिंयाँन् ङने स्‍वर्गर तब्‍मुँ।” त्‍हिंयाँ आधा तमा ह्‍युल तिगोंन् घण्‍टा सोंदे समा मिछु खैयाइ। त्हिंयाँ या चारब म्हयाइ। च त्‍हेर्न यरूशलेम सहरर्बै मन्दिरर च्योथेंबै पर्दा क्‍वें या ङ्हिंबाँ फैले म्हाँजोर्न ट्होयाइ। झाइले येशूजी थेबै कैले बिइ, “ओ आबा, ङए प्ल्ह ङइ क्‍हिए योर्न थेंमुँ।” च्हौ बिसि येशूजी खीए सो पिवाइ। छतब् म्रोंसि रोमी कप्‍तानइ “क्‍ह्रोंसेंन चु म्‍हि धर्मि मुँना!” बिदै परमेश्‍वरए मिं क्वेइ। चर ङ्ह्‍योबर खबै म्हिमैं छ तब् म्रोंसि बेल्‍ले सैं नसि ह्रों-ह्रोंसए तिंर प्रिंदै धिंर एह्‍याइ। छलेन खीलाइ ङो सेब्मैं नेरो गालील ह्‍युलउँइँले खीए लिलि खबै च्हमिरिमैं ह्रेंगोन् रासि चु ताँन् सै ङ्‍ह्‍योरिल। योसेफ मिं मुँबै म्‍हि घ्रि स्‍वाब नेरो धर्मि म्‍हि मुँल। च थेबै म्हि च्होंर्बै चिब मुँल। येशूलाइ सैले बिसि मत लबै म्हिमैंने योसेफ आक्ह्रिल। च यहूदीया ह्‍युलर्बै अरिमथियाथें मुँल। परमेश्‍वरजी खन्‍तोंदोंन् ग्याल्स खोंयों लब् ङ्हे बिसि चइ घ्‍याँ ङ्‌ह्‍योरिल। च पिलातस ङाँर ह्‍यासि येशूए सिनु ह्रिइ। झाइले क्रूसउँइँले सिनु तमिंसि। च सिनु सुतिए क्‍वेंइ म्होरइ धै पारा कोप्दिसि बनेबै उर थेंइ। ओंसों च उर खाबै या आथेंल। च त्हिंइ प्हँन्हाँबै प्रिबै त्हिंइए ल्हागिर तोन्‍दोंरि सै तौदु लथेंल् त्हुबै त्हिंइ मुँल। प्रिबै त्हिंइ खबि छेल। गालील ह्‍युलउँइँले येशूने खबै च्हमिरिमैं योसेफए लिलि ह्‍यासि सिनु थेंबै क्‍ल्‍ह्‍यो ङ्‍ह्‍योइ। च लिउँइ चमैं खेंमैं टिबै क्‍ल्‍ह्‍योर एह्‍यासि येशूए सिनुर फोब् बिसि अत्तर नेरो मलममैं बनेइ। झाइले छ्वेर बिब् धोंले प्रिबै त्हिंइर चमैंइ भों न्‍हइ।