मत्ती. 27. न्‍हाँक्‍कर्न, ख्रो पिंबै ताँन् खेगि चिब्मैं नेरो यहूदी चिबनाँब्मैंइ येशूलाइ सैब् बिसि खीए बिरोधर मत लइ। झाइले चमैंइ खीलाइ फैसि रोमी क्रथे पिलातस ङाँर बोसि पिंवाइ। येशूलाइ सैबै ताँ थेसि यहूदाए सैंर पछुत खइ, धै च चाँदिए मुइ सोंच्‍यु ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो शास्‍त्रिमैंलाइन एमिंबर पखसि बिइ, “ङइ तोइ छ्याब् आरेबै म्‍हिलाइ धोका पिंसि पाप लइमुँ।” बिमा चमैंइ बिइ, “ङिलाइ तो मतलब? चम् क्‍हिन् सेद्।” छबिमा यहूदाइ चाँदिए मुइमैं मन्दिरर भ्‍योंवाइ, धै ह्‍यासि ह्रोंसन् च्‍योसि सिइ। ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैंइ च चाँदिए मुइ खागु लसि “चु मुइ म्‍हि सैसि योंबै मुइ ग। छतसि चु मन्दिरर्बै बाकसर थेंब ठिक आत,” बिइ। झाइले चमैंइ सल्‍ला लसि च मुइ अरू ह्‍युलर्बै म्हिमैं पाबै ल्हागिर कुमालेए क्ल्ह्‍यो किंइ। छतसि तिंयाँ समा च क्‍ल्‍ह्‍योने “म्हि सैसि योंबै मुइइ किंबै क्ल्ह्‍यो” बिम्। छले स्‍योंम्‍बै यर्मिया अगमबक्‍ताइ बिबै ताँ पूरा तइ, तलेबिस्याँ “इस्राएलर्बै म्‍हिमैंइ खीलाइ सैबर चाँदिए मुइ सोंच्‍यु तोक्दिल। छतसि चमैंइ च मुइ किंसि, परमेश्‍वरजी ङने ल्हैदिब् धोंले चमैंइ च मुइ कुमालेए क्ल्ह्‍योए ल्हागिर पिंइ,” बिसि यर्मियाइ प्‍ह्रिल। येशू क्रथेए उँइँर रामा क्रथेइ येशूने “क्‍हि यहूदीमैंए म्रुँ वा?” बिसि ङ्योएइ। येशूजी “क्‍हिइन बिइमुँ दि,” बिइ। ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो शास्‍त्रिमैंइ खीए फिर तब आतबै छ्याब् ल्‍हैदिइ, दिलेया येशूजी तिजी या आपों। छतमा पिलातसइ येशूने “चमैंइ च्‍हौ ल्‍हें छ्याब् क्‍हिए फिर ल्‍हैदिइमुँ, क्‍हिइ आथेइमुँ वा?” बिमा येशूजी तिजी या ज्वाफ आपिं। छाब् म्रोंसि क्रथे या प्लेटोयाइ। दुःखने फ्रेबै चाडर म्‍हिए हुलइ बिब् धोंले झेलर च्युथेंबै म्हि घ्रि क्रथेइ पिमिंबै छ्या मुँल। च त्हेर आछ्याँबै मिं चल्दिबै बारब्‍बा बिबै म्हि घ्रि झेलर मुँल। म्‍हिमैं खागु तमा पिलातसइ चमैंने “क्हेमैंए सैंर खै ङ्हाँइमुँ? क्हेमैंए ल्हागिर ङइ खाब् पिमिंले? बारब्‍बा पिमिंले उ ख्रीष्‍ट बिबै येशू पिमिंले?” बिसि ङ्योएइ। तलेबिस्याँ चमैंइ येशूए फिर ह्रिस लसि खी ङाँर पखब् ग बिब क्रथेइ था सेल। पिलातस निसाफ लबै क्‍ल्‍ह्‍योर क्हुँरिबै त्हेर चए प्ह्रेंस्योइ चलाइ छ बिसि सउँसर पिमिंइ, “च छ्याब् आरेबै म्‍हिलाइ तोइ आलद्, तलेबिस्याँ च म्‍हिए कारणइ लमा तल् म्‍हुँइँसर म्‍होंडर ङइ ल्‍हें दुःख योंइ।” दिलेया ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो चिबनाँब्मैंइ “बारब्‍बालाइ पिवासि येशूलाइ सिबै सजैं पिंन्!” बिबर ल्हैदिसि चर्बै म्हिए हुललाइ सुरिदिवाइ। दिलेया क्रथेइ धबै चमैंने “क्हेमैंइ चु म्‍हि ङ्हिंर खाब् पिमिंरिगे ङ्हाँइमुँ?” बिमा चमैंइ “बारब्‍बा पिमिंन्!” बिइ। पिलातसइ चमैंने बिइ, “छबिस्याँ ङइ चु ख्रीष्‍ट बिबै येशूलाइ तो लले दि?” चमैं ताँनइ “चलाइ क्रूसर च्योवाद्,” बिइ। पिलातसइ चमैंने “तले? चुइ आछ्याँबै के तो लइमुँ?” बिमा झन् चमैं “चलाइ क्रूसर च्योवाद्,” बिसि ओरबर होंइ। ह्रोंसइ तोइ लल् आखाँब् म्रोंसि झन् खैला-बैला तम् उ बिब् मैंसि चइ म्‍हिमैंए उँइँर क्‍युइ यो ख्रुसि बिइ, “छबिस्याँ चु म्‍हि सैबै छ्याब् ङए फिर आल्‍हैदिरिगे। चलाइ सैबै पापए छ्याब् क्‍हेमैंए फिर्न खरिगे।” छबिमा चर्बै ताँन् म्हिमैंइ बिइ, “चुलाइ सैबै छ्याब् ङि नेरो ङिए सन्‍तानए फिर्न तरिगे।” छतसि पिलातसइ चमैंइ बिब् धोंलेन् बारब्‍बा पिमिंइ, येशूलाइ बिस्याँ कोराइ प्रुसि क्रूसर च्‍योवाबर सिपाइमैंए योर पिंवाइ। झाइले क्रथेए सिपाइमैंइ येशू दरबारर बोइ, धै ताँन् पल्टनर्बै सिपाइमैं खीए उँइँर खागु लइ। चमैंइ येशूए क्‍वें प्‍लिसि ओल्‍ग्‍या क्‍वें खिमिंइ। चमैंइ पुजुए मुकुट या बनेसि खीए क्रर कुमिंइ, क्‍योलो योरि रिंए प्‍हरे छेल् पिंइ, धै येशूए उँइँर च्‍हि तुँसि फ्योब् धों लसि “ओ येहूदिमैंए म्रुँ!” बिदै खीए बिल्‍लि लइ। चमैंइ येशूलाइ थुइसि खीए योर्बै प्‍हरे प्‍हेंसि खीए क्रर प्रिंइ। छले चमैंइ येशूए बिल्‍लि लल् खाँबै लिउँइ च ओल्‍ग्‍या क्‍वें प्‍लिसि धबै खीए क्‍वेंन् खिमिंसि क्रूसर च्योवाबर बोइ। चमैंइ येशूलाइ बोसि घ्‍याँर ह्‍यारिमा सिमोन बिबै कुरेनीथेंने त्‍होइ, चमैंइ चने येशू च्‍योबै क्रूस कर ल्‍हैदिसि नोल् पिंइ। झाइले चमैं गलगथा बिबै क्‍ल्‍ह्‍योर फेखइ। च गलगथाने क्र खोप्‍लें बिम्। चर चमैंइ येशूलाइ काँ कोंबै अँगुरए प्हा थुँल् पिंइ, दिलेया खीजी म्ह्‍योंसि च थुँल् आङिं। चमैंइ येशूलाइ क्रूसर च्योवाबै लिउँइ खीए क्‍वें चिट्ठा झोंसि खेंमैंए न्होंर चुइ। झाइले चमैं येशूलाइ रुँबर चर टिइ। “येशू यहूदीमैंए म्रुँ ग बिसि खीए बिरोधर छ्याब् ल्हैदिसि प्ह्रिबै काउद खीए क्रए क्होउँइ चमैंइ टौंदिथेंइ।” झाइले चमैंइ ह्‍योमैं ङ्हिं या येशूने बालुन् घ्रि खीए क्‍योलोउँइ घ्रि त्हेब्रेउँइ क्रूसर च्योवाइ। च घ्‍याँर प्रबै म्‍हिमैंज्यै या क्र लासि येशूए बिल्‍लि लसि “क्हि मन्दिर फुवासि धबै सोंगैंर्न बनेल् खाँम् बिबै म्‍हि, आङिं वा? क्‍हि क्‍ह्रोंसेंन परमेश्‍वरए च्‍ह ग बिस्‍याँ लु, ह्रोंसलाइ जोगेबै ल्हागिर क्रूसउँइँले त यु!” बिइ। छलेन ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं, शास्‍त्रिमैं नेरो चिबनाँब्मैंज्यै या खीए बिल्‍लि लदै बिइ, “चुइ अरूमैं जोगेमिंइ, ह्रोंसलाइ बिस्‍याँ जोगेल् आखाँ। चु इस्राएलीमैंए म्रुँ ग बिस्‍याँ तोगो क्रूसउँइँले सर तयुल् खाँरिगे। छ लल् खाँस्‍याँ ङिज्यै या क्वेंब्मुँ। चुइ परमेश्‍वरए फिर बिश्‍वास लम्, ‘ङ परमेश्‍वरए च्‍ह ग,’ बिसि चुइ बिमल। छतसि परमेश्‍वरजी चुने म्हाँया लम् बिस्याँ खीजीन् तोगो चुलाइ जोगेमिंरिगे।” येशूने बालु क्रूसर च्योवाबै ह्‍योमैंज्यै या छलेन् खीए बिल्‍लि लइ। झाइले त्हिंयाँर्बै च्युसे ङ्हिं ह्राबै त्हेसेरो सों ह्राबै त्हे समा ह्‍युल तिगोंन् मिछु खैयाइ। सों ह्राबै त्हेजरे येशू छ बिदै थेबै कैले ओरइ, “इलोइ, इलोइ, लामा सबखथनि?” (चुए अर्थ “ओ ङए परमेश्‍वर, ओ ङए परमेश्‍वर, क्‍हिजी ङलाइ तले पिवाल?”) छ बिब् थेसि चर रारिबै को-कोइ म्हिमैंइ बिइ, “चु म्हिइमि स्‍योंम्‍बै एलिया हुरिइमुँ।” चमैं न्‍होंर्बै म्‍हि घ्रि न्हेह्‍यासि प्हा क्युँ ह्रुइर प्ल्हुँसि म्वोए प्हरेर फैसि खीलाइ थुँल् पिंइ। दिलेया अरू म्‍हिमैंइ बिइ, “तारे, खनिज्यै एलिया चलाइ जोगेबर युम् उ? ङ्‍ह्‍योले!” झाइले येशूजी धबै थेबै कै तेसि सो पिवाइ। च त्हेर्न मन्दिरर्बै पर्दा क्‍वें ङ्हिबाँ फैले ताइले माइ समा ट्होह्‍याइ, धै सयो खइ, पारामैं तियाइ। छगोंमैं थोंयासि ओंसोंन् प्रभुए फिर बिश्‍वास लसि सियाब्मैं सोगों तसि रेइ। झाइले चमैं छगोंउँइँले त्होंखइ, धै येशू सिबउँइँले धबै सोगों तबै लिउँइ चमैं यहूदीमैंए पबित्र सहर यरूशलेमर ह्‍याइ धै ल्‍हें म्‍हिमैं ङाँर म्रोंखइ। सयो खब नेरो चर तबै ताँमैं म्रोंसि चर्बै कप्‍तान नेरो चने मुँबै येशूलाइ रुँबै सिपाइमैं बेल्‍ले ङ्हिंसि “चु म्‍हि क्‍ह्रोंसेन परमेश्‍वरए च्‍हन् मुँना,” बिइ। चर ह्रेंगोउँइँले ङ्‌ह्‍योरिबै ल्‍हें च्हमिरिमैं या मुँल। चमैं येशूए सेवा लदै खीए लिलि गालील ह्‍युलउँइँले खल। चमैं न्‍होंरि मग्दालाथेंस्यो मरियम, याकूब नेरो योसेफए आमा मरियम, धै जब्दियाए च्हमैंए आमा मुँल। ङेसा तबै लिउँइ अरिमाथियाथें योसेफ बिबै प्लबै म्‍हि घ्रि चर फेखइ। चै या येशूए चेला मुँल। योसेफइ पिलातस ङाँर ह्‍यासि येशूए सिनु ह्रिइ, छले ह्रिमा पिलातसइ येशूए सिनु चलाइ पिन् बिसि सिपाइमैंने ल्‍हैदिइ। योसेफइ येशूए सिनु बोसि छारा सुतिए क्‍वेंइ म्होरसि, चइ पारा कोप्‍दिसि लबै ह्रोंसए छारा उर येशूए सिनु थेंइ, धै च उए सुँर थेबै युँमाइ हुथेंसि ह्‍याइ। उए ओंसों मग्‍दालाथेंस्‍यो मरियम नेरो अर्को मरियम या क्हुँरिल। चाडए ल्हागिर चैदिबै सैमैं तयार लबै त्हिंइए प्हाँन्हाँग्धों ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो फरिसीमैं पिलातस ङाँर खागु तइ। चमैंइ पिलातसने बिइ, “ओ चिब, च स्योर्गुइ सोगों मुँमा ‘ङ सियालेया सोंरोंर धबै सोगों तसि खब्मुँ’ बिल। चइ बिबै ताँ ङिइ चिरिइमुँ। छतसि सिपाइमैंने सोंरों समा ‘च छगों छेनाले रुँन्,’ बिसि बिद्। छ आलस्याँ चए चेलामैं खसि सिनु ह्‍योइ बोयालै धै ‘प्रभु सिबउँइँले धबै सोगों तसि रेना’ बिसि म्‍हिमैंने बिब्‍मुँ। धै चु स्योर्गु ताँ ओंसोंबै भन्दा झन् आछ्याँब तब्मुँ।” पिलातसइ चमैंने “रुँबै म्हिमैं बोसि खाँन् समा छगों छेनाले रुँन्,” बिइ। छबिमा चमैं ह्‍यासि छगों हुथेंबै युँमा ओल् आखाँल्‍ले भोंब् लसि छगों छेनाले रुँबै ल्हागिरि पालेमैं थेंइ।