मत्ती. 26. येशूजी चु ताँन् ताँमैं बिल् खाँबै लिउँइ ह्रोंसए चेलामैंने बिइ, “क्‍हेमैंइ सेइमुँ, ङ्हिरो लिउँइ दुःखने फ्रेबै चाड खमुँ। च त्हेर म्हिमैंइ म्हिए च्ह क्रूसर च्‍योवाबै ल्हागिर क्हाब्‍मुँ।” झाइले ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो यहूदी चिबनाँब्मैं कैयाफा बिबै ख्रो पिंबै खेगि क्रथेए दरबारर खागु तइ। धै चमैंइ म्हिमैंइ आसेल्‍‍ले येशूलाइ क्‍हासि सैबै मत लइ। दिलेया चमैंइ बिइ, “चाडए त्हेर क्‍हाब आत। ङ्योइ छ लस्‍याँ म्‍हिमैं खैला-बैला तब्मुँ।” येशू बेथानिया बिबै नाँसर सिमोन बिबै कोर खबै म्हिए धिंर मुँमा, च्हमिरि घ्रिइ सिङ्गमरमरए परुर लिंबै थाँ खबै सै ल्हें फेबै अत्तर पखसि खी ङाँर खइ। धै खी चब् चबर क्हुँमा च च्हमिरिइ अत्तर खीए क्रर युमिंइ। छ लब् म्रोंसि चेलामैं ह्रिस खसि बिइ, “तले च्हौ ल्हें सै फेबै अत्तर नोक्सन लब् जा? चु अत्तर सै ल्हेर चुँसि योंबै मुइ ङ्हाँदुमैं पिंल् खाँमल।” चमैंइ बिबै ताँ सेसि येशूजी चमैंने बिइ, “क्‍हेमैंइ चु च्हमिरि तले हौदिसि दुःख पिंमुँ? चुइमि ङए ल्हागिर बेल्‍ले छ्याँबै के लइमुँ। तलेबिस्याँ ङ्हाँदुमैं खोंयोंइ या क्हेमैंनेन् तरिम्। ङ बिस्याँ खोंयोंइ या क्‍हेमैंने आत। चइ चु अत्तर ङए ज्युर युमिंसि ङ पाबै ल्हागिर तयार लमिंब् ग। क्ह्रोंसेंन ङ क्हेमैंने बिमुँ, ह्‍युल तिगोंन् परमेश्‍वरए सैं तोंबै ताँ बिमिंबै क्ल्ह्‍योजरे चु च्हमिरिइ लबै छ्याँबै केए बयन चलाइ मैंबै ल्हागिर म्‍हिमैंइ लब्‍मुँ।” च लिउँइ च्युसे ङ्हिं चेलामैं न्‍होंर्बै यहूदा इस्‍करियोतथें ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं ङाँर ह्‍यासि बिइ, “ङइ येशूलाइ क्हासि क्हेमैंए योर पिंइ बिस्‍याँ ङलाइ तो पिंमुँ?” छबिमा चमैंइ चाँदिए मुइ सोंच्‍यु पिंइ। च त्हेसेरो यहूदाइ येशूलाइ क्‍हाल् पिंबै दाउ ङ्ह्‍योबर होंइ। प्लेढा आझोंबै क्हें चबै चाडए ओंसोंबै त्हिंइर चेलामैं येशू ङाँर खसि “ङिइ क्हिए ल्हागिरि दुःखने फ्रेबै चाड म्हाँदिबै तौदु खनिर लले?” बिसि ङ्योएइ। खीजी चमैंने बिइ, “सहरर म्‍हि घ्रि ङाँर ह्‍यासि चने बिद्, गुरुजी बिइमुँ, ‘ङए ल्हागिर तोक्दिबै त्हे तखइमुँ। छतसि ङए चेलामैंने बालु ङ क्‍हिए धिंर दुःखने फ्रेबै चाड म्हाँदिदा ङ्हाँइमुँ,’ बिद्।” बिसि कुल्मिंइ। छबिमा चेलामैंइ येशूजी बिब् धोंले दुःखने फ्रेबै चाड म्हाँदिबै तौदुमैं लइ। ङेसा तबै लिउँइ खी च्युसे ङ्हिं चेलामैंने बालु चब् चबर क्हुँइ। खेंमैं चब् चरिबै त्हेर येशूजी बिइ, “क्ह्रोंसेंन ङ क्‍हेमैंने बिमुँ, क्हेमैंए न्होंरि म्‍हि घ्रिइ ङलाइ क्हाल् पिंब्मुँ।” चु ताँ थेसि चमैं बेल्‍ले न्हुँ लसि घ्रि-घ्रिले “प्रभु, च म्हि ङ वा?” बिसि ङ्योएबर होंइ। खीजी बिइ, “ङने बालुन् प्‍हेलार क्‍हें तुइँबै म्हिइन ङ क्हाल् पिंब्‍मुँ। परमेश्‍वरए छ्वेर प्‍ह्रिब् धोंले म्हिए च्ह सिलन् त्‍हुम्, दिलेया म्हिए च्ह क्हाल् पिंबै म्हिलाइ धिक्‍कार मुँ। च म्हि आफिस्याँ चए ल्हागिरि छ्याँब तमल।” खीलाइ क्हाल् पिंबै यूहदाइ “ओ गुरु, च म्हि ङ वा?” बिसि ङ्योएमा खीजी चने बिइ, “क्‍हिइ ह्रोंसइन बिइमुँ।” खेंमैं चब् चरिमा येशूजी क्‍हें किंसि परमेश्‍वरलाइ धन्यबाद पिंसि क्‍हें लुँइ, धै चेलामैंने पिंसि बिइ, “नाँ, चु क्‍हें चद्! चु ङए ज्यु ग।” छलेन खीजी प्‍हेला किंसि परमेश्‍वरलाइ धन्‍यबाद पिंसि “क्हेमैं ताँनइ चु थुँन् बिसि चेलामैंने पिंइ। तलेबिस्याँ चु परमेश्‍वरजी फैबै छारा बाछार्बै ङए को ग। ल्‍हें म्‍हिमैंए पाप क्षमा तरिगे बिसि ङए को बगेब्मुँ। दिलेया ङ क्हेमैंने बिमुँ, तारे पिरु ङए आबाए ग्याल्सर क्हेमैंने बालुन् छारा तरिकाले आथुँन् समा ङइ अँगुरए खु धबै थुँरिब आरे।” च्हौ बिसि खेंमैं भजन घ्रि प्रिंसि जैतून कोंउँइ ह्‍याइ। झाइले येशूजी चमैंने बिइ, “तिंयाँबै म्‍हुँइँसर ङए फिर तखबै केमैं म्रोंसि क्‍हेमैं ताँनइ ङ वाथेंसि ह्‍याब्‍मुँ। तलेबिस्याँ परमेश्‍वरए छ्वेर छले प्‍ह्रिइमुँ, ‘ङइ क्युछैं सैवाब्‍मुँ, धै क्‍युए बगालमैं खन्‍तोंदोंन् प्हुँयाब्‍मुँ।’ दिलेया ङ सिसि धबै सोगों तबै लिउँइ क्‍हेमैं भन्दा ओंसों गालील ह्‍युलर ह्‍याब्‍मुँ।” पत्रुसइ खीने बिइ, “क्हिए फिर दुःख तमा ताँनइ क्‍हि पिवालेया ङइ खोंयोंइ या क्हिलाइ पिरिब् आरे।” येशूजी चने बिइ, “क्ह्रोंसेंन ङ क्हिने बिमुँ, तिंयाँबै म्‍हुँइँसर नग भाले ओरब् भन्दा ओंसों सोंखे समा क्‍हिइ ङ ङो आसे बिब्मुँ।” पत्रुसइ खीने बिइ, “क्‍हिने बालुन् सिल् त्‍हुलेया ङइ क्हि खोंयोंइ ङो आसे बिरिब आरे।” अरू चेलामैंज्यै या छान् बिइ। झाइले येशू चेलामैंने बालु गेतसमनि बिबै बगैंचार ह्‍यासि “ङ दे क्याइ ह्‍यासि प्राथना लमुँ। क्‍हेमैं चुर्न टिरिद् ओ,” बिइ। खीजी पत्रुस नेरो जब्दियाए च्‍ह ङ्हिं ह्रोंसने बालुन् बोसि ह्‍याइ, च्हमा खी शोकइ लमा खैता खैता तबर होंइ। छतमा खीजी चमैंने बिइ, “ङए सैंर थेबै शोक तसि सिब् धोंन् तइमुँ। क्‍हेमैं न्हरु आच्हुल्‍ले ङने बालुन् चुर्न टिद्।” झाइले येशू दे क्‍याइ ह्‍यासि सर पद्खु तसि “ओ ङए आबा, तल् खाँम् बिस्‍याँ चु दुःख ङ ङाँइँले स्‍योमिंन्। दिलेया ङइ मैंब् धोंले आङिं, क्‍हिए सैंर मैंब् धोंले तरिगे,” बिसि प्राथना लइ। झाइले खी चेलामैं ङाँर खमा चमैं न्‍हरु च्‍हुइरिब स्‍याइ। छतमा खीजी पत्रुसने बिइ, “क्‍हेमैं घण्‍टा घ्रि या न्हरु आच्हुइल्‍ले ङने बालु टिल् आखाँ वा? दुष्‍टए ङोर आफेरिगे बिसि न्हरु आच्हुइनाले प्राथना लद्। क्ह्रोसेंन सैंरम् खाँलै ङ्हाँमुँ, ज्यु बिस्याँ आखाँ।” धबै ङ्हिखेबै लारै या येशू ह्‍यासि छले प्राथना लइ, “ओ ङए आबा, चु दुःख ङइ आनोसि आत बिस्याँ क्‍हिए सैंर मैंब् धोंन् तरिगे।” खी धबै एखमा चेलामैं न्‍हरु च्‍हुइरिबन् स्‍याइ, तलेबिस्याँ चमैंए मि न्‍हरुइ स्युलुलुन् तरिल। छ तब् म्रोंसि चमैं धबै चर्न वाथेंसि सोंखेबै लारै या ह्‍यासि ओंसों लब् धोंलेन् प्राथना लइ। झाइले खी चेलामैं ङाँर खसि चेलामैंने बिइ, “क्‍हेमैं अझै रोसि भोंन् न्हरिल् वा? ङ्‌ह्‍योद्, म्हिए च्ह क्‍हासि ‍पापिमैंए योर पिंवाबै त्हे तयाल् खाँइमुँ। रेद्, ह्‍याले। ङ्‍ह्‍योद्! ङलाइ क्हाल् पिंबै म्‍हि चेंदोन् मुँ।” येशूजी छ बिइन मुँमा खीए च्युसे ङ्हिं चेलामैं न्‍होंर्बै यहूदा चर फेखइ। चने बालु सेलाँ (तरवार) नेरो प्‍हरे छेबै थेबै हुलै या खइ। चमैं ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो यहूदीमैंए चिबनाँब्मैंइ कुल्‍मिंब्‍मैं मुँल। खीलाइ क्हाल् पिंबै यहूदाइ चमैंने ओंसोंन् “ङइ म्वें लबै म्हिन् क्‍हेमैंइ म्‍हैबै म्‍हि ग। चलाइन क्‍हाद्,” बिथेंल। छ बिबै तोदोंन् यहूदा येशू ङाँर ह्‍यासि येशूने, “ओ गुरु,” बिसि म्वें लइ। येशूजी चने “ओ थु, क्हि तो लब् बिसि खल, च युनन् लद् बिइ,” छ बिबै तोदोंन् यहूदाने खबै म्‍हिमैं खसि येशूलाइ क्‍हाइ। येशूने बालु मुँब्मैं न्होंर्बै चेला घ्रिइ ह्रोंसए सेलाँ ट्हुइसि ख्रो पिंबै खेगि क्रथेए केब्छैंलाइ ल्हिसि चए न्‍हेमें थोवाइ। छाब् म्रोंसि येशूजी चने “क्‍हिए सेलाँ स्युर झोंन् बिइ, तलेबिस्याँ सेलाँ छेब्मैं ताँन् सेलाँइन सैवाब्‍मुँ। ङ ह्रोंसए आबाने बालु ल्होमिंन् बिसि यो छ्युँ लल् आखाँ ङ्हाँल् वा? ङइ बिस्याँ आबाइ तोगोंन् ङ जोगेमिंबर च्युसे ङ्हिं पल्टन भन्दा ल्हें स्‍वर्गदूतमैं आकुल रो वा? दिलेया ङइ छले ल्होमिंन् बिस्याँ, परमेश्‍वरए छ्वेर चु तलन् त्हुम् बिसि प्ह्रिबै ताँ खैले पूरा तल् खाँमुँ?” च त्हेर्न येशूजी खी क्‍हाबर खबै म्हिए हुलने बिइ, “ह्‍यो क्हाबर खब् धोंले सेलाँ नेरो प्‍हरे छेसि ङ ङाँर तले खल? ङइ त्हिंइ ह्रोंसे मन्दिरर लोमिंममा क्‍हेमैंइ ङलाइ आक्‍हा। तलेबिस्याँ अगमबक्‍तामैंइ प्‍ह्रिबै ताँ पूरा तरिगे बिसि छ तब् ग।” च तोदोंन् चेलामैं ताँन् खी वाथेंसि भौदिह्‍याइ। खीलाइ क्‍हाबोबै म्‍हिमैंइ येशू कैयाफा बिबै ख्रो पिंबै खेगि क्रथे ङाँर बोइ। चर शास्‍त्रिमैं नेरो चिबनाँब्मैं खागु तल। पत्रुस या दे ह्रेंगोले येशूए लिलि ख्रो पिंबै खेगि क्रथेए धिंर्बै ह्‍यु समा ह्‍याइ। धै “लिउँइ तो तमगे” बिसि ङ्‌ह्‍योबर न्होंर होंसि पालेमैंने बालु क्हुँइ। झाइले ख्रो पिंबै खेगि चिब्मैं नेरो थेबै म्हि च्होंर्बै चिबनाँब्मैं ताँनइ येशू सैबै ल्हागिर खीए बिरोधर स्‍योर्गु ग्वाइ पिब्‍मैं योंल् खाँम् उ बिसि म्‍हैबर होंइ। ल्‍हें स्योर्गु ग्वाइ पिंब्मैं खइ, दिलेया चमैंइ तोइ प्रमाण योंल् आखाँ। लिउँइ म्हि ङ्हिं ओंसों खसि, बिइ। “चु म्‍हिइ ‘ङइ परमेश्‍वरए मन्दिर फुवासि धबै सोंगैंर बनेल् खाँम्,’ बिइ।” छबिमा ख्रो पिंबै खेगि क्रथे रेसि “चु म्हिमैंइ क्‍हिए बिरोधर पिंबै ग्वाइ तो जा? क्‍हि तोइ आबि वा?” बिसि खीने ङ्योएइ। दिलेया येशू तोइ आबिल्‍ले टिरिइ। धै ख्रो पिंबै खेगि क्रथेइ येशूने बिइ, “सोगों परमेश्‍वरए मिंर कसम चसि बिद्। क्‍हि परमेश्‍वरजी कुल्मिंबै म्रुँ ख्रीष्‍ट, परमेश्‍वरए च्‍ह वा?” येशूजी चने बिइ, “ङ चन् ग बिसि क्‍हिइन बिइमुँ दि। ङ क्हेमैंने बिमुँ, तारे म्हिए च्ह ताँनइ म्हाँदिल् त्हुबै परमेश्‍वरए क्‍योलोउँइ क्हुँरिब नरो मुर्बै न्‍हाँम्‍स्योर युरिब क्‍हेमैंइ म्रोंब्‍मुँ।” छ बिब् थेसि ख्रो पिंबै खेगि क्रथेइ ह्रोंसए क्‍वें ट्होसि चर्बै चिबनाँब्मैंने बिइ, “चुइ परमेश्‍वर स्यारसि पोंइ। तारे ङ्योलाइ अरू ग्वाइ तले चैदिइ? चुइ परमेश्‍वरए क्ल्ह्‍योर खी तसि पोंब क्हेमैंइ थेइ। क्‍हेमैंए सैंर खै ङ्हाँमुँ?” चमैंइ बिइ, “चु सैलन् त्‍हुबै लायकर्बै मुँ।” झाइले चमैंइ खीए लिर थुइसि खीलाइ धोंइ। को-कोइइ, “ओ ख्रीष्‍ट, लु, अगमबाणि पोंन्! क्हिलाइ प्रिंब खाब् जा?” बिदै खीलाइ धोंइ। पत्रुस बैरु ह्‍युर्न टिरिमा केब्स्यो घ्रि च ङाँर खसि “क्‍हि या गालीलथें येशूने बालु मुँल्दि आङि वा,” बिइ। दिलेया पत्रुसइ चमैं ताँनए उँइँर “ङन् आङिं! क्‍हिइ बिबै ताँ ङइ तोइ आक्हो,” बिइ। च लिउँइ पत्रुस बैरु ह्‍युउँइ ह्‍यारिमा चरै या अर्को केब्स्योइ चलाइ म्रोंसि “चु म्‍हि नासरतथें येशूने बालु मुँल बिसि चर मुँबै म्‍हिमैंने,” बिइ। पत्रुसइ कसम चसि “आङिं! ङइ च म्हि ङो आसे,” बिइ। तिस्याँदे लिउँइ चर मुँबै म्‍हिमैं पत्रुस ङाँर खसि बिइ, “क्ह्रोंसेंन, क्हि या चमैं न्‍होंर्बै घ्रि ग, तलेबिस्याँ क्‍हिइ पोंबै ताँउँइँलेन् था सेम्।” दिलेया पत्रुसइ “ङइ च म्हि सेन् आसे बिसि ह्रोंसलाइन सराप पिंदै कसम चबर होंइ।” छ बिबै तोदोंन् नग भाले ओरइ। च त्हेर्न येशूजी ओंसों बिबै ताँ चिसि पत्रुस बैरु ह्‍यासि बेल्‍ले क्रोइ। तलेबिस्याँ येशूजी ओंसोंन् पत्रुसने “नग भाले ओरब् भन्दा ओंसोंन् क्‍हिइ सोंखे समा ङ ङो आसे बिब्‍मुँ,” बिल।