मत्ती. 15. यरूशलेमउँइँले को-कोइ फरिसीमैं नेरो शास्‍त्रिमैं खसि येशूने ङ्योएइ, “क्‍हिए चेलामैंइ ङ्योए खेमैंए छ्या तले आम्हाँदि? तलेबिस्याँ चमैंइ कैं चब् भन्दा ओंसों यो आख्रु।” छबिमा खीजी चमैंने बिइ, “क्‍हेमैं या परमेश्‍वरजी बिबै ताँ म्हाँदिब् पिसि ह्रोंसए छ्यार्न तले प्रमुँ? तलेबिस्याँ परमेश्‍वरजी बिइमुँ, ‘ह्रोंसए आबा आमाए मान लद्। ह्रोंसए आबा आमाए बिरोधर आछ्याँब ताँ पोंब्मैं सैवाल् त्हुम्।’ दिलेया क्हेमैंइ म्हिमैंलाइ छले लोमिंम्, ‘खाबज्यै ह्रोंसए आबा आमाने “क्हेमैंइ ङउँइँले योंल् त्हुबै सैमैं ङइ परमेश्‍वरए मिंर पिंवाइमुँ” बिस्याँ चइ ह्रोंसए आबा आमाए मान लल् आत्हु,’ बिम्। छतसि क्हेमैंइ ह्रोंसए छ्या म्हाँदिबै ल्हागिरि परमेश्‍वरजी बिबै ताँ आम्हाँदिइमुँ। ओ फिप्लो पार्दिब्मैं, यशैया अगमबक्‍ताइ ओंसोंन् क्‍हेमैंए बारेर ठिकन बिना, ‘चु ह्रेंइ सुँइ मत्‍त्रे ङए मान लम्, दिलेया चमैंए सैं बिस्‍याँ ङ ङाँइँले ह्रेंगो मुँ। चमैंइ ङए मिं किंब फाक्‍कर्न ग, तलेबिस्याँ चमैंइ “चु ताँमैं परमेश्‍वरए ठिम ग” बिसि म्हिमैंइ बनेबै छ्यामैं लोमिंम्।’” झाइले येशूजी म्‍हिमैं खी ङाँर हुइसि “क्‍हेमैंइ चु ताँ छेनाले थेसि क्होद्,” बिइ। “सुँउँइँले न्‍होंर होंबै सैइ म्हि पापर च्होल् आल। बरु सुँउँइँले बैरु त्‍होंबै आछ्याँबै ताँइ म्हिलाइ पापर च्होवाम्।” च लिउँइ चेलामैं खसि खीने बिइ, “क्‍हिजी बिबै ताँ थेसि फरिसीमैं बेल्‍ले ह्रिस खइमुँ बिब क्‍हिजी सेइमुँ वा?” छबिमा खीजी बिइ, “स्वर्गर मुँबै ङए आबाजी आरुँइँबै धुँमैं जरान् स्‍युवाब्‍मुँ। छतसि च फरिसीमैं म्रोंसि तोइ न्हुँ आलद्। चमैं कन अगुवामैं ग। कनइ कन डोरिदिस्‍याँ, ङ्हिंना ङ्हिंन् होंल्‍दोंर पायाम्।” पत्रुसइ खीने “चु अहानए अर्थ ङिने बिमिंन्,” बिमा येशूजी बिइ, “क्‍हेमैंज्यै या अझै चुए अर्थ आक्‍होइमुँ वा? चबै सै सुँउँइँले फोर फेनेसि बैरु त्‍होंह्‍याम् बिब क्‍हेमैंइ आसेइमुँ वा? दिलेया म्‍हिमैंए सुँउँइँले बैरु त्‍होंबै आछ्याँबै ताँमैं सैं न्‍होंउँइँले बैरु त्‍होंम्। छतसि सैं न्होंउँइँले त्होंबै आछ्याँबै ताँमैंइ म्‍हि पापर च्होवाम्। तलेबिस्याँ म्‍हिए सैंउँइँलेन् आछ्याँब सैं मैंम्। चु आछ्याँब सैंइ लमा चइ म्‍हि सैब, आगुए प्ह्रेंस्यो प्रब, ब्यभिचार लब, आगुए सै न्होर ह्‍योब, स्‍योर तेब, धै फ्रम्दा क्योम्दा लब छाबै पापमैं लम्। म्‍हिलाइ पापर च्होवाबै सैमैं चुन् ग। दिलेया यो आख्रुल्‍ले चब् चमा म्हि पापर आच्हो।” येशू च क्‍ल्‍ह्‍यो पिसि टुरोस नेरो सिदोन बिबै सहर खागुबै ह्‍युलजरे ह्‍याइ। च क्‍ल्‍ह्‍योउँइँले कनान ह्रेंर्बै च्हमिरि घ्रि ओरदै खसि येशूने बिइ, “ओ प्रभु, दाऊदए च्ह, ङए फिर ल्हयो खमिंन्। ङए च्हमि मोंइ स्यासि बेल्‍ले ह्रुगुदिइमुँ।” दिलेया येशूजी चने तोइ ज्वाफ आपिं। छतमा खीए चेलामैं खसि यो छ्युँ लसि च च्हमिरि ओरदै ङ्योए लिलि खरिइमुँ “च च्हमिरि कुल्मिंन्,” बिइ। येशूजी बिइ, “ङम् इस्राएल ह्रेंर्बै म्‍हयाबै क्‍युमैंए ल्हागिर मत्‍त्रे कुलब् ग।” दिलेया च च्हमिरि खसि खीए ओंसों पत्खु तसि “ओ प्रभु, ङलाइ ल्होमिंन्,” बिइ। छबिमा खीजी “कोलोमैंए चबै सै बोसि नगिमैं ङाँर भ्योंवाब छ्याँब आत,” बिइ। च च्हमिरि बिइ, “अँ प्रभु, चु ताँ क्ह्रोसेंन् ग। दिलेया नगिमैंज्यै या ह्रोंसए क्‍ल्‍हेइ चमा तेयाबै फाँ फुँमैं चम्।” चए ताँ थेसि येशूजी चने बिइ, “ओ नानि, ङए फिर क्‍हिइ थेबै बिश्‍वास लना! छतसि क्‍हिए सैंर मैंब् धोंले क्हिए ल्हागिरि तरिगे।” खीजी छ बिबै तोदोंन् च च्हमिरिए च्हमि सयाइ। झाइले येशू च क्‍ल्‍ह्‍योउँइँले एसि गालील मा ङ्युँइए रेउँइँले कोंर ह्‍यासि क्हुँरिमा म्हिए हुल खी ङाँर खागु तखइ। धै खेंमैंने बालु पखबै डुँडमैं, कनमैं, स्यालेमैं, लडामैं नेरो ल्‍हें अरू नब् छब्मैं खीए उँइँर थेंमिंमा खीजी चमैं सल् लमिंइ। लडमैं पोंब, स्यालेमैं सयाब, डुडमैं प्रयाब, कनमैंइ म्रोंल् खाँब् तइ। छाब् म्रोंसि म्‍हिमैं प्लेटोयासि इस्राएल ह्रेंर्बै परमेश्‍वर बेल्‍ले थेब मुँना बिसि खीए मिं क्वेइ। येशूजी खीए चेलामैं खी ङाँर हुइसि बिइ, “चु म्‍हिमैं म्रोंसि ङए सैंर ल्‍हयो खइमुँ। सोंरो ओंनोंन् चुमैं ङने मुँ, तोगो चुमैंने चबै सै या तोइ आरे। ङइ चुमैं फोदेंन् खेंमैंए धिंर कुलदा आङ्हाँ। छलेन् कुलस्‍याँ चुमैं घ्‍याँर्न फो ख्रेंसि प्रलन् आखाँन् तयाब्मुँ।” छबिमा चेलामैंइ बिइ, “च्‍हौ ल्‍हें म्‍हिलाइ चु क्यु आयोंबै क्ल्ह्‍योर ङिइ खनिउँइँले चबै सै पखसि चल् पिंब?” येशूजी चेलामैंने “क्‍हेमैंने क्‍हें कति मुँ?” बिमा चमैंइ बिइ, “क्‍हें ङिबो नेरो च्यों-च्योंबै ताँग च्हौदे मुँ।” झाइले येशूजी च म्‍हिमैं सर क्हुँन् बिसि येशूजी क्‍हें ङिबो नेरो ताँग योर छेसि परमेश्‍वरलाइ धन्‍यबाद पिंइ। धै क्‍हें लुँसि चेलामैंने पिंइ, झाइले चेलामैंइ च म्‍हिमैंलाइ चुमिंइ। चमैं ताँनइ म्रेंन्ले चइ। धै चसि ङैंबै क्हें लुँठे खुमा ट्हलो ङि तल। चर च्हमिरिमैं नेरो कोलोमैं आच्योल्‍ले मुँयुँमैं मत्‍त्रे हजार प्लि मुँल। छले चल् पिंबै लिउँइ येशूजी चमैं खेंमैंए धिंर कुलइ धै खी डुँङ्गार क्रेसि मगदान बिबै क्‍ल्‍ह्‍योउँइ ह्‍याइ।