भजनमैं. 38. याहवेहए मिंरि ख्रो पिंबै ल्हागिर दाऊदए भजन घ्रि। ओ याहवेह, क्हि ह्रिस खमा ङलाइ आहौदिद्, धै क्हिए लल ह्रिसर ङलाइ दण्ड आपिंन्। तलेबिस्याँ क्हिए योइ प्रिंबै मे ङए ज्युर क्योयाइमुँ, धै ङ बेल्‍ले नइमुँ। क्हि ह्रिस खबइले ङए ताँन् ज्यु नइमुँ। ङइ लबै पाप केमैंइ लमा ङए ह्रिबमैं आभोंब् तइमुँ। ङइ लबै आछ्याँबै केमैंइ ङ क्र समा हुवाइमुँ, छले ङइ लबै आछ्याँबै केमैं ल्हें तयाबइले ङ क्र ओलै आखाँन् तयाइमुँ; ङ आमादु तसि आछ्याँबै केमैं लबइले, ङए घामैं पौदिसि क्राँथाँ नाँइमुँ। ङ कुरयासि त्हुलर्न क्हुरयाल् खाँइमुँ, छतसि शोकइ लमा ङ त्हिंतिमिंन् क्रो प्ररिल् त्हुइमुँ। ङए क्रे बेल्‍ले ख्रोंइमुँ, ङए ज्यु ताँन् नइमुँ। ङने भों तिफुँइ आरे, ङए ज्यु रगा-रुगु तयाल् खाँइमुँ; छतसि ङए सैंर्बै शोकइ लमा ङ क्रोरिल् त्हुइमुँ। ओ याहवेह, ङए सैंर मुँबै ताँन् ताँमैं क्हिजी सेइमुँ; ङए दुःख या क्हिजी म्रोंइमुँ। ङए तिं ढुक्-ढुक् तइमुँ; ङने भों आरे, ङए मि या आम्रोंब् तयाल् खाँइमुँ। ङए क्राँथाँ नाँबै घाइ लमा ङए थुमैं नेरो ङए ङ्‍हेब् ट्हुब्मैं ङउँइँले ह्रेंगो तम्, धै ङए परवामैं या ङ ङाँर आख। ङलाइ सैल् म्हैब्मैंइ ङ सैबै ल्हागिर ङो चुम्; ङए न्होह्रों लल् म्हैब्मैंइ ङलाइ सैबै मत लम्। छले चमैं खोंयोंन् बिलै ङए बिरोधर जाल रोरिम्। दिलेया ङ न्ह आथेबै म्हि धोंन् तइमुँ, चमैंइ तो पोंइमुँ ङइ वास्ता आल। ङ लड धोंन् तइमुँ, ङइ तोइ आपों। न्ह आथेबै म्हि धोंन् ङ तइमुँ, छतसि ङइ तोइ ज्वाफ पिंल् आखाँ। दिलेया, ओ याहवेह, क्हिए फिर्न ङइ आशा थेइमुँ; ओ ङए याहवेह परमेश्‍वर, ङए ताँ क्हिजी थेमिंब्मुँ, तलेबिस्याँ “चमैंइ ङए बिरोधर जाल रोल् आयोंरिगे, धै ङए प्हले प्लेयासि ङ क्हुरियामा ङ म्रोंसि चमैं निस्योल् आयोंरिगे,” बिसि ङइ क्हिने बिल। दिलेया ङए सैंर खोंयोंन् बिलै शोकन् तरिइमुँ, ङ क्हुरियाबिन् छेइमुँ। ङइ छेरन् ङ्हाँबै केमैं लइमुँ बिसि ङइ क्हिने बिइमुँ; ङइ लबै आछ्याँबै केमैंइ लमन् ङइ शोक लइमुँ। ङए शत्तुरमैं बेल्‍ले भोंब्मैं मुँ, तोन्-तोर्न ङलाइ हेल लब्मैं ल्हेंन् मुँ। ङइ छेन् लना-लन् ङए न्होह्रों लब्मैंइ ङए बिरोधर आछ्याँबै ताँमैं पोंम्। ओ याहवेह, ङलाइ आपिद्! ओ ङए परमेश्‍वर, ङउँइँले ह्रेंगो आतमिंन्! ओ याहवेह, ङलाइ जोगेमिंबै परमेश्‍वर, ङ ल्होबर युनन् युमिंन्!