اِلهام.
16.
پدا من بُرزێن تئوارے اِشکت که چه پرستشگاها پێداک اَت و گۆن هپتێن پرێشتگان گوَشگا اَت: «برئوێت و هُدائے گَزبئے هپتێن دَرپان زمینئے سرا برێچێت.» 
گڑا ائولی شت و وتی دَرپی زمینئے سرا رێتک. هما مردمان هراب و دردناکێن رێش در آتک که رسترئے نشانِش پِر اَت و آییئے بُتا پرستش کنگا اتنت. 
پدا دومیا وتی دَرپ دریائے سرا رێتک. دریا چۆ مُردگێئے هۆنا بوت و آییئے تهئے هر سَهدار مُرت. 
پدا سئیمیا وتی دَرپ کئور و چمّگانی سرا رێتک و آ هۆن بوتنت. 
گڑا من اِشکت که آپانی پرێشتگ گوَشگا اَت: «تئو آدل ائے، تئو که هستئے و بوتگئے، او پاکێن! چیا که تئو اے دادرسی کرتگ‌اَنت. 
اِشان تئیی پلگارتگێن مردم و پئیگمبرانی هۆن رێتکگ، پمێشکا تئو اِشانا هۆن په نۆشگا داتگ. اے همِشیئے لاهک اَنت.» 
و من اِشکت که کُربانجاه گوَشگا اَت: «هئو، او پُرواکێن هُداوندێن هُدا! تئیی دادرسی راست و په اَدل اَنت.» 
نون چارمیا وتی دَرپ رۆچئے سرا رێتک و رۆچا اجازت دئیگ بوت که مردمان گۆن آسا بسۆچیت. 
مردم چه اے سکّێن گرمیا سُتکنت، بله پشۆمان بئیگ و هُدایا شان و شئوکت دئیگئے بدلا، هما هُدائے نامئے هلاپا کُپرِش کرت که اے اَزابانی سرا اِهتیاری هست‌اَت. 
رندا پنچمیا وتی دَرپ رسترئے تهتئے سرا رێتک. آییئے بادشاهی سیاه و تهار بوت و مردم چه اے پرێشانیا وتی زبان و لِلّکان جایَگا اتنت. 
په وتی درد و رێشان بُرزێن اَرشئے هُدائے هلاپا کُپرِش کرت، بله چه وتی کاران پشۆمان نبوتنت. 
پدا ششمیا وتی دَرپ مزنێن کئور، پَراتئے سرا رێتک و کئورئے آپ هُشک بوت تانکه رۆدراتکی بادشاهانی راه ساپ ببیت. 
من سئے پلیتێن روه دیست گوَشئیگا پُگل اتنت که چه اژدیائے دپا، رسترئے دپا و چه درۆگێن پئیگمبرئے دپا در آیگا اتنت. 
اے هما پلیتێن روه اَنت که مۆجزه پێشَ دارنت و سجّهێن دنیائے بادشاهانی کرّا رئونت که آیان په جنگ کنگا یکجاه بکننت، هما جنْگ که پُرواکێن هُدائے مزنێن رۆچا بیت. 
«بچار، من دُزّکاییَ کایان. بَهتاور هما اِنت که آگاهَ مانیت و وتی پۆشاکان تئیارَ داریت تانکه آ جاندرا در مئیئیت و آییئے ننگ گِندگ مبیت.» 
پلیتێن روهان اے بادشاه هما جاگها مُچّ کرتنت که اِبرانی زبانا نامی هارمَگِدون اِنت. 
نون هپتمیا وتی دَرپ گواتا رێتک و بُرزێن تئوارے چه پرستشگاهئے تهتا آتک، گوَشگا اَت: «کار هلّتگ.» 
گْرۆکان جت، بُرزێن تئوار و گْرند بوت و انچێن بلاهێن زمین‌چَنڈے آتک که چه هما وهدا که انسان زمینئے سرا پێداک بوتگ، چُشێن زمین‌چَنڈے نبوتگ، انچێن زۆرمندێن زمین‌چَنڈے اَت. 
مزنێن شهر، بابِل سئے ٹکُّرا بهر بوت و کئومانی شهر کپتنت و هُدایا مزنێن شهر، بابِل یات اَت و وتی گَزب و هِژمئے شرابئے پیالهی آییارا دات. 
هر جَزیره گار بوت و هچ کۆه پَشت نکپت. 
بلاهێن ترۆنگلے بوت. هر یک ترۆنگلے چِلّ کیلوئے کِساسا گران اَت و چه آسمانا مردمانی سرا کپت. آیان په ترۆنگلئے توپّانئے اَزابا هُدائے هلاپا کُپر کرت، چیا که اے اَزاب سَکّ تُرسناک اَت.