یوهَنّا.
19.
آ وهدی، پیلاتوسا هُکم دات ایسّایا شَلّاک و هئیزران بجننت. 
پئوجیان چه ڈَنگر و کُنٹگان تاجے جۆڑێنت و ایسّائے سرا اێر کرت، بادشاهی جَمورنگێن کَباهے هم گوَرا داتِش. 
آییئے کِرّا آیان و گوَشان اتنت: «دْرود و دْرَهبات، او یَهودیانی بادشاه!» شَهماتِش هم جت. 
پیلاتوس پدا یَهودیانی کِرّا آتک و گوَشتی: «بچارێت، شمئے کِرّا کارانی تان بزانێت که من په آییا هچ مئیارے نگندان.» 
ایسّا که آییا کُنٹگێن تاجے سرا و جَمورنگێن کَباهے گوَرا اَت، ڈنّا در آتک. پیلاتوسا گوَشت: «بچارێت، اے مرد همِدا اِنت!» 
وهدے مزنێن دینی پێشوایان و آیانی سپاهیگان آ دیست، کوکّارِش کرت: «سَلیبی کَشّ! سَلیبی کَشّ!» پیلاتوسا گوَشت: «شما وت آییا سَلیب بکَشّێت. من هچ وڑێن مئیارے په آییا نگندان.» 
یَهودیان گوَشت: «مارا شَریَتے هست‌اِنت که آییئے رهبندانی رِدا، باید اِنت کُشگ ببیت، چیا که گوَشتگی: ‹من هُدائے چُکّ آن.›» 
وهدے پیلاتوسا اے اِشکت، چه پێشا گێشتر تُرسی دلا نِشت. 
وتی کۆٹ و کلاتا شت و چه ایسّایا جُستی کرت: «تئو چه کجا ائے؟» ایسّایا پَسّئو ندات. 
پیلاتوسا گوَشت: «منا پَسّئوَ ندئیئے؟ تئو نزانئے که تئیی آزاتی و سَلیب کَشّگئے اِهتیار منی دستا اِنت؟» 
ایسّایا پَسّئو دات: «اگن هُدایا ترا اے اِهتیار مداتێن، منی سرا ترا هچ واک و اِهتیارے نێست‌اَت. بله، هما که منا تئیی دستا داتی، گێشتر مئیاربار اِنت.» 
چه اِد و رَند، پیلاتوسا آییئے آزات کنگئے جُهدَ کرت، بله یَهودیان کوکّارَ کرت: «اگن اے مردا آزات بکنئے، کئیسرئے دۆزواه نه‌ائے. هرکَس وتا بادشاه بزانت و بلێکیت، کئیسرئے دژمن اِنت.» 
وهدے پیلاتوسا اے اِشکت، ایسّایی ڈنّا آورت و وت یک جاهے په هُکم کنگا نِشت که آییا «سِنْگپَرْشَ» گوَشنت، په آرامی زبانا «جَبّاتا» بیت. 
سَرگوَزئےتئیاریئے رۆچئے نێمرۆچا، پیلاتوسا گۆن یَهودیان گوَشت: «بچارێت، شمئے بادشاه همِدا اِنت!» 
بله آیان کوکّار کرت: «گاری کن! گاری کن! سَلیبی کَشّ!» پیلاتوسا گوَشت: «پکّا شما لۆٹێت که شمئے بادشاها بکُشان؟» مزنێن دینی پێشوایان گوَشت: «چه کئیسرا اَبێد، مارا دگه بادشاهے نێست.» 
آهِرا، پیلاتوسا ایسّا پئوجیانی دستا دات که آییا سَلیبئے سرا بدْرنجنت. گڑا آیان ایسّا برت. 
ایسّایا سَلیبئے کُنٹ بَڈّا اَت و «کامپۆل» نامێن جاگهێا برتِش، که آرامی زبانا «جُلْجُتا» گوَشگَ بیت. 
همۆدا آاِش زرت و سَلیبئے سرا دْرتک. گۆن آییا دگه دو مردمِش هم سَلیب کَشّت، یکّے راستێن و دومی چپّێن نێمگا. ایسّا، آ دوێنانی نیاما اَت. 
پیلاتوسئے هُکما، مئیارنامگے نبشتِش که سَلیبئے سرا دْرَنجگ ببیت و آ نبشتگ اے ڈئولا اَت «ایسّا ناسِری - یَهودیانی بادشاه.» 
چه یَهودیان بازێنێا اے مئیارنامگ وانت، چیا که ایسّائے سَلیب کَشّگئے جاگه چه شهرا دور نه‌اَت و په اِبرانی، لاتینی و یونانی زبانان نبیسگ بوتگ‌اَت. 
پمێشکا، یَهودیانی مزنێن دینی پێشوایان گۆن پیلاتوسا گوَشت: «‹یَهودیانی بادشاه› مَنبیس، بنبیس که اے مردا گوَشتگ ‹من یَهودیانی بادشاه آن›.» 
پیلاتوسا گوَشت: «هرچے که من نبشتگ، نبشتگُن.» 
چه سَلیب کَشّگا رَند، پئوجیان ایسّائے پُچّ زرتنت، چار بهرا بهر کرتنت و هر یکّێا یک بهرے زرت. بله ایسّائے یک دَزگواپێن جامگے مَنت، که آییا هچ چاکے نێست‌اَت، سَرجم و یَک‌گواپ اَت. 
گڑا آیان گۆن وت گوَشت: «بیاێت اِشیا ندرّێن، اِشیئے سرا پالَ جنێن، بچارێن بارێن کئے کَٹّیت؟» هما داب که هُدائے پاکێن کتابَ گوَشیت، هما ڈئولا بوت: «منی پُچِّش وتی نیاما بهر کرتنت و جامگئے سرا پال جتِش.» پئوجیان هم همے کار کرت. 
سَلیبئے نزّیکا ایسّائے مات، گۆن وتی گهار، کْلیوپاسئے جَن مَریم و مَریم مَجْدَلیَها اۆشتاتگ‌اَت. 
وهدے ایسّایا وتی مات دیست که هما دۆستێن مریدئے کِرّا اۆشتاتگ، گۆن ماتا گوَشتی: «او بانُک! اے تئیی چُکّ اِنت.» 
رَندا گۆن وتی مریدا گوَشتی: «اے تئیی مات اِنت.» آ مریدا، چه هما ساهتا رند مَریم وتی لۆگا برت. 
نون ایسّایا دیست که سجّهێن چیزّ سَرجم بوتگ‌اَنت و پمێشکا که پاکێن کتابئے هبر سَرجم ببنت، گوَشتی: «تُنّیگ آن.» 
چه تْرپشێن شرابا پُرّێن کونزگے اۆدا اێر اَت. آیان یک اِسْپنجے زرت و شرابێن کرت، دارێئے سرا بست و ایسّائے لُنٹان پِر مُشت. 
وهدے ایسّایا شراب دپ جت، گوَشتی: «هلاس بوت!» رَندا سَری جَهل اێر آورت و ساهی دات. 
آ رۆچ، جُمَه و سَرگوَزئے اییدئے تئیاری گِرگئے رۆچ اَت. پمێشکا یَهودیان نلۆٹت دار کَشّتگێنانی جۆن و جَسَد، آ مزنێن شَبَّتئے رۆچا سَلیبئے سرا لۆنجان ببنت. پمێشکا چه پیلاتوسا لۆٹتِش آ سئیێنانی ٹانگان بپرۆشنت و چه سَلیبانی سرا اێر بگێجنت. 
گڑا پئوجی دێما آتکنت و آ دوێنانی پادِش پرۆشتنت که گۆن ایسّایا سَلیب کَشّگ بوتگ‌اتنت. 
ایسّائے کِرّا که آتکنت، دیستِش ساهی داتگ. پمێشکا آییئے پادِش نپرۆشتنت. 
بله چه پئوجیان یکّێا، نئیزَهے ایسّائے پهلوگا جت و هما دمانا چه آییئے جۆنا هۆناپ در آتک. 
آ کَس که وت اے چیزّانی شاهد بوتگ، اے هبرانَ گوَشیت و آییئے شاهدی راست اِنت. آ زانت که راستێنَ گوَشیت تان شما ایمان بیارێت. 
اے کار، هما ڈئولا بوت تان پاکێن کتابئے هبر سَرجم ببیت که گوَشیت: «آییئے هچ هڈّے پرۆشگَ نبیت.» 
پاکێن کتاب، دگه یک جاگهے هم گوَشیت: «آ هما کَسا چارنت که نئیزه‌اِش جتگ.» 
رَندا، ایسُّپ نامێن مردے که اَریماتیائے شهرئے نندۆک اَت و چه یَهودیانی تُرسا چێرکایی ایسّائے مرید اَت، پیلاتوسئے کِرّا شت و ایسّائے جۆنئے برگئے اِجازتی لۆٹت. پیلاتوسا اِجازت دات و آییا جۆن برت. 
نیکودیموس، هما که ائولی رَندا یک شپے ایسّائے گِندگا شتگ‌اَت، آتک و گۆن وت لهتێن هۆر و هئوارێن مُرّ و اَوود و کَرْزاَرواهی آورت، که سی کیلوئے کِساسا اتنت. 
نون آیان ایسّائے جۆن زرت و یَهودیانی کَبر و کپُنئے دۆد و ربێدگانی رِدا، گۆن وشبۆێن داروان لیلُمێن گُدێا پتات. 
هما سَلیبئے نزّیکا یک باگے اَت که اۆدا نۆکێن کَبرے هست‌اَت و اَنگت کَسے آییئے تها کَبر نبوتگ‌اَت. 
یَهودیانی تئیاریئے رۆچ اَت و کَبر هم هما نزّیکا اَت، پمێشکا ایسّائے جۆنِش همۆدا کَبر کرت.