یوهَنّا. 18. چه اے هبران و رَند، ایسّا گۆن وتی مریدان کِدْرونئے دَرَگئے آ دستا شت. اۆدا یک باگے هست‌اَت، ایسّا و آییئے مرید همۆدا شتنت. یَهودایا، که آییئے دْرۆهۆک اَت، آ جاگه زانت، چیا که ایسّا و آییئے مرید گێشتر همۆدا شتنت. گڑا، یَهودایا هکومتی پئوجی گۆن پرستشگاهئے سپاهیگان، که چه مزنێن دینی پێشوا و پَریسیانی نێمگا رئوان دئیگ بوتگ‌اتنت، زرت و هما باگا برتنت. آیان مَشَل و کَنڈیل و سِلاه گۆن اَت. ایسّایا زانت که آییئے سرا چۆنێن کارے کپگی اِنت، دێما شت و جُستی کرت: «کئیا شۆهازَ کنێت؟» گوَشتِش: «ایسّا ناسِریئے پدا گردێن.» پَسّئوی دات: «من آن!» یَهودا، ایسّائے دْرۆهۆک هم همۆدا اَت. وهدے ایسّایا گوَشت: «من آن،» آ پُشتا کِنزان کِنزان زمینا کپتنت. پدا گوَشتی: «کئیی رَندا گردێت؟» آیان گوَشت: «ایسّا ناسِریئے.» ایسّایا درّاێنت: «من شمارا گوَشت: من آن. اگن منی رَندا گردێت، اِشان بِلّێت که رئونت.» ایسّایا اے گوَشت تان آییئے پێسریگێن هبر سَرجم ببیت: «آ که تئو منا داتگ‌اتنت، چه آیان کَسّ تباه و هلاک نبوت.» آ وهدی، شَمون پِتْرُسا که زَهمے گۆن اَت کَشّت و مسترێن دینی پێشوائے نئوکرئے راستێن گۆشی گۆن زربتے سِست. نئوکرئے نام مَلْکوس اَت. ایسّایا گۆن پِتْرُسا گوَشت: «وتی زَهما جُتکا کن! آ جاما نۆش مکنان که پتا منا داتگ؟» گڑا هکومتی پئوجی و آیانی سرمستر و یَهودی سپاهیگان، ایسّا دَزگیر کرت و مُهر و مُهکم بست. ایسّااِش پێسرا هَنّائے کِرّا برت، که آ کیاپائے جَنئے پت اَت. کیاپا آ سالا، مسترێن دینی پێشوا اَت. اے هما کیاپا اَت که گۆن یَهودیان گوَشتگ‌اَتی: «کئومئے جاها، یک مردمێئے مِرَگ گهتر اِنت.» شَمون پِتْرُس و دگه مریدے ایسّائے پدا رئوان بوت و شتنت. آ دگه مریدا گۆن مسترێن دینی پێشوایا پَجّارۆکی هست‌اَت، پمێشکا گۆن ایسّایا مسترێن دینی پێشوائے پێشجاها پُترت. بله پِتْرُس ڈنّا دَروازگئے نزّیکا اۆشتاتگ‌اَت. گڑا آ مرید که گۆن مسترێن دینی پێشوایا پَجّارۆک اَت، ڈنّا در آتک، دروازگپانێن مۆلدئے گۆشا چیزّے گوَشتی و پِتْرُسی تۆکا برت. آ مۆلدا پِتْرُسئے نێمگا دێم تَرّێنت و گوَشتی: «زانا، تئو چه اے مردئے مریدان نه‌ائے؟» آییا گوَشت: «نه، نه‌آن!» هِزمتکار و سپاهیگان آسے رۆک کرتگ‌اَت، چیا که هئوا سارت اَت. آسئے کِرّا اۆشتاتگ‌اتنت و دست تاپگا اتنت. پِتْرُس هم آیانی کِرّا اۆشتاتگ‌اَت و وتا تاپگا اَت. مسترێن دینی پێشوایا چه ایسّایا، آییئے مرید و تالیم و سَبکانی بارئوا لهتێن جُست و پُرس کرت. ایسّایا پَسّئو دات: «من سجّهێنانی دێما رۆشن و پکّا گپّ و هبر کرتگ. مُدام کَنیسَهان و مزنێن پرستشگاها، همۆدا که سجّهێن یَهودی مُچَّ بنت، درس و سَبکُن داتگ و هچبر پناه و چێرکایی چیزّے نگوَشتگُن. گڑا چیا چه من جُستَ گرئے؟ چه همایان جُست بگر که منی گپّ و هبرِش اِشکتگ‌اَنت. آ زاننت من چے گوَشتگ.» ایسّایا که اے هبر کرتنت، یک سپاهیگے اۆدا اۆشتاتگ‌اَت، ایسّایی شَهماتے جت و گوَشتی: «مسترێن دینی پێشوایا اے ڈئولا پَسّئوَ دئیئے؟» ایسّایا درّاێنت: «اگن من رَدێن هبرے کرتگ، منا مئیاریگ بکن، اگن راستُن گوَشتگ، په چے جنئے؟» گڑا هَنّایا ایسّا دست بَستکا، مسترێن دینی پێشوا، کیاپائے کِرّا دێم دات. شَمون پِتْرُس همۆدا اۆشتاتگ‌اَت و دست تاپگا اَت. لهتێنا گوَشت: «زانا، تئو چه آییئے مریدان نه‌ائے؟» آییا نمَنِّت و گوَشتی: «نه، نه‌آن.» چه مسترێن دینی پێشوائے هِزمتکاران یکّے، هما مردئے سیاد اَت که پِتْرُسا آییئے گۆش بُرِّتگ‌اَت. آییا گۆن پِتْرُسا گوَشت: «من وت ترا گۆن آییا هما باگا ندیست؟» پِتْرُسا پدا هم نمَنِّت. هما دمانا، کرۆسا بانگ دات. سَباها ماهلّه، ایسّااِش چه کیاپائے کِرّا رومئے والیئے کلاتا برت. یَهود، آ کلاتا نشُتنت که ناپاک مبنت و سَرگوَزئے اییدئے وراکا وارت بکننت. گڑا پیلاتوس آتک و چه آیان جُستی کرت: «اے مردئے سرا شمئے بُهتام چی اِنت؟» آیان پَسّئو تَرّێنت: «اگن مئیاریگ مبوتێن ما تئیی کِرّا نئیاورت.» پیلاتوسا گوَشت: «اِشیا ببرێت و گۆن وتی شَریَتا په اِشیا هُکم و شئورے ببُرّێت.» یَهودیان گوَشت: «مارا کَسّێئے کُشگئے هَکّ و اِهتیار نێست.» آهِرا، هما ڈئولا که ایسّایا وتی مَرکئے بارئوا گوَشتگ‌اَت، هما داب بوت. رَندا پیلاتوس، وتی کۆٹ و کلاتا شت و ایسّایی همۆدا لۆٹاێنت و گوَشتی: «هئو! تئو یَهودیانی بادشاه ائے؟» ایسّایا گوَشت: «اے تئیی جندئے گپّ و هبر اِنت یا ترا اے ڈئولا گوَشتگِش؟» پیلاتوسا گوَشت: «زانا، من یَهودیے آن؟ تئیی وتی کئوم و مزنێن دینی پێشوایان ترا منی کِرّا آورتگ. چی‌اِت کرتگ؟» ایسّایا پَسّئو دات: «منی بادشاهی، دنیایی بادشاهیے نه‌اِنت. اگن منی بادشاهی دنیایی بادشاهیے بوتێن، منی هِزمتکاران جنْگَ کرت تانکه یَهودیانی دستا مکپان. بله منی بادشاهی دنیایی نه‌اِنت.» پیلاتوسا گوَشت: «اَچه، تئو بادشاهے ائے؟!» ایسّایا گوَشت: «تئو وت گوَشگا ائے که من بادشاهے آن. من پێدا بوتگ و دنیایا آتکگان که په راستیا گواهی بدئیان. هرکَسا که راستی دۆستَ بیت، منی هبران گۆشَ داریت.» پیلاتوسا درّاێنت: «راستی چی اِنت؟» اِشیئے گوَشگا و رَند، پیلاتوس پدا یَهودیانی کِرّا شت و گوَشتی: «من په اے مردا هچ مئیارے نگندان. بله گۆن شمئے رسما، من سَرگوَزئے اییدئے رۆچا، یک بندیگے په شما آزاتَ کنان. لۆٹێت یَهودیانی بادشاها په شما آزات بکنان؟» آ سجّهێنان کوکّار کرت: «نه، آییا نلۆٹێن! باراباسا آزات کن!» باراباس، یک یاگیے اَت.