مَرکاس.
16.
وهدے شَبَّتئے رۆچ هلاس بوت، مَریم مَجْدَلیَه، آکوبئے مات مَریم و سالومَها، وشبۆێن دارو گپت که ایسّائے جۆنا چرپ کننت. 
یکشَمبِهئے بامگواها، دێم په ایسّائے کَبرا شتنت. 
راها، وت‌مان‌وت هبر کنگا اتنت که «بارێن، کَبرئے دَپئے ڈۆکا کئے په ما لێٹێنیت و دورَ کنت؟» 
بله وهدے نزّیک رَستنت دیستِش ڈۆک، که سکّ مزن اَت، لێٹێنگ بوتگ. 
کَبرا که پُترتنت، دیستِش که راستێن نێمگا یک اِسپێت‌پۆشێن ورناے نِشتگ. چه آییئے گِندگا، سکّ هئیران و هَبَکَّه منتنت. 
وَرنایا گوَشت: «متُرسێت، شما ایسّا ناسِریئے شۆهازا اێت که سَلیب کَشّگ بوتگ. آ زندگ بوتگ، جاهی جتگ و اِدا نه‌اِنت. بچارێت، اے هما جاگه اِنت که اِدا آییئے جۆن اێر اَت. 
نون شما برئوێت، پِتْرُس و آ دگه مریدان سهیگ کنێت که ایسّا چه شما پێسر، جَلیلا رئوت. اَنچش که وت شمارا گوَشتگ‌اَتی، همۆدا آییا گندێت.» 
جنێن در آتک و چه کَبرئے سرا جِستنت. آ چه تُرسا لَرزگ و درَهگا اتنت. پمێشکا، گۆن هچکَسا هبرِش نکرت. 
یکشَمبِهئے سَباها ماهَلّه، چه وتی جاه جنَگا رَند، ایسّا چه سجّهێنان پێسر، مَریم مَجْدَلیَهئے دێما پَدّر بوت. اے هما مَریم اِنت که ایسّایا چه آییا هپت جِنّ کَشّتگ‌اَت. 
آ شت و همایانا هالی دات که ایسّائے همراه بوتگ‌اتنت و نون گرێوان و مۆتک آران اتنت. 
بله وهدے آیان اے هبر اشکت که ایسّا زندگ بوتگ و مَریما دیستگ، باورِش نکرت. 
رَندا، ایسّا دگه شِکل و دْرۆشمێا، دو مریدئے دێما زاهر بوت که دێم په یک کلّگێا رئوگا اتنت. 
آ، پدا آتکنت و اے دگه مریدِش هال داتنت، بله آیان هم باور نکرت. 
رَندا، ایسّا وتی یازدهێن مریدانی دێما، هما وهدا آتک و زاهر بوت که وراک ورگا اتنت. ایسّایا، په آیانی کَمباوری و سِنگدلیا، آ مئیاریگ کرتنت چیا که آ مردمانی هبرِش باور نکرتگ‌اَت که ایسّااِش چه جاه جنَگا رند دیستگ‌اَت. 
گۆن آیان گوَشتی: «شما دنیائے سجّهێن کئومانی کِرّا برئوێت و وشّێن مستاگا سر کنێت. 
هرکَس که منی سرا باورَ کنت و پاکشۆدیَ کنت، آ رَکّیت. بله کَسے که منی سرا باورَ نکنت، مئیاریگَ بیت. 
باورمندان، اے نشانی گۆنَ بنت: منی نامئے سرا، جِنّان چه مردمانَ کَشَّنت، نۆک نۆکێن زبانان هبرَ کننت، 
ماران په دستَ گرنت و اگن زَهرناکێن چیزّ هم بوَرنت، آیان هچ پرواهَ نبیت. گۆن باورمندانی دست پِر مُشَگا، نادْراه وشّ و دْراهَ بنت.» 
اَنچش که هُداوندێن ایسّایا گۆن آیان وتی هبر هلاس کرتنت، آسمانا برگ بوت و هُدائے راستێن نێمگا نِشت. 
مرید، په آییئے مستاگئے شِنگ و تالان کنگا، هر مُلک و شهرا شتنت و هُداوند هم آیانی همراه اَت و گۆن بازێن مۆجزه و اَجَبَّتێن نشانیان، وتی هبرانی بَرهَکّی‌ای راست و پَدّر کرت.