مَتّا.
4.
رَندا، چه پاکێن روهئے رهشۆنیا ایسّا گیابانا شت تان شئیتان آییا بچَکّاسیت. 
چِل شپ و چِل رۆچ رۆچگ دارگا رند ایسّا شدیگ بوت. 
گڑا شئیتان په آییئے چَکّاسگا آتک و گوَشتی: «اگن تئو هُدائے چُکّ ائے، اے سِنگان بگوَش نگن ببنت.» 
ایسّایا پَسّئو دات: «پاکێن کتابا نبیسگ بوتگ: ‹مردم تهنا په نان زندگَ نبیت، چه هُدائے زبانئے سجّهێن هبرانی مَنّگا زندگَ بیت.›» 
پدا شئیتانا ایسّا پاکێن شهرا برت و مزنێن پرستشگاهئے دیوالئے بُرزترێن جاگها اۆشتارێنت و 
گوَشتی: «اگن تئو هُدائے چُکّ ائے گڑا وتا چه اِدا جهلاد دئور بدئے چیا که نبیسگ بوتگ: هُدا په تئیی نِگهپانیا وتی پرێشتگان هُکمَ کنت و آ، ترا وتی دَستانی دلا دارنت تان تئیی پاد ڈۆکێا ملگّیت.» 
ایسّایا گوَشت: «هئو، بله چُش هم نبیسگ بوتگ: وتی هُداوندێن هُدایا مچَکّاس و آزمایش مکن.» 
نون شئیتانا یک سکّێن بُرزێن کۆهێئے سرا برت و چه اۆدا دنیائے سجّهێن بادشاهی و آیانی شان و شئوکتی پێش داشتنت و 
گوَشتی: «اگن تئو منی دێما کۆنڈان بکپئے و منا پرستش بکنئے، من اے سجّهێنان ترا دئیان.» 
گڑا ایسّایا گوَشت: «او شئیتان! چه منی دێما گُم بئے! پاکێن کتابا نبیسگ بوتگ: وتی هُداوندێن هُدایا پرستش بکن و تهنا هماییئے هِزمتا بکن.» 
نون شئیتانا آ یله دات و شت. پرێشتگ آتکنت و ایسّائے هِزمتِش کرت. 
وهدے ایسّا سَهیگ بوت که یَهیا دَزگیر کنگ بوتگ، گڑا جَلیلا شت. 
ناسِرَهئے شهری یله دات و کَپَرناهومئے شهرا جهمنند بوت. کَپَرناهوم، جَلیلئے مَزَن‌گوَرمئے کِرّا، زِبولون و نَپْتالیئے کَبیلهانی سرڈگارا اِنت. 
پمێشکا اے ڈئول بوت که اِشئیا نبیئے گوَشتن سَرجم ببیت: 
زِبولون و نَپْتالیئے سرڈگار، گوَرمئے مزن‌راهئے سرا، اُرْدُنئے کئورئے آ دستا، جَلیلئے هما هَند و هنکێن که درکئوم جهمنند اَنت، 
هما کئوما که زِندی تهاریا گوَستگ‌اَت، مزنێن رُژناییے دیست و هما مُلک و ڈگار که اۆدا مَرک ساهێل اَت، اۆدئے جهمنندانی سرا رُژناییا سر جت. 
چه هما وهدا، ایسّایا اے کُلئو و پئیگامئے رسێنگ بُنگێج کرت. گوَشتی: «چه وتی گناهان پشۆمان ببێت چیا که آسمانی بادشاهی نزّیک اِنت.» 
وهدے ایسّا جَلیلئے مَزَن‌گوَرمئے لَمبا گام جنَگا اَت، دو براتی دیست، یکّے شَمون اَت که پَنّامی پِتْرُس اَت و دومی آییئے برات اَنْدْریاس اَت. آیانی کار ماهیگیری اَت و آ وهدا په ماهیگیریا وتی دام و ماهۆران گوَرما چێر گێجگا اتنت. 
ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «بیاێت، منی رَندگیریا بکنێت و من شمارا اَنچشَ کنان که ماهیگ گِرگئے بدلا، مردمانی دلا شکار بکنێت.» 
آیان هما دمانا وتی دام یله دات و آییئے همراه بوتنت. 
وهدے کمّے دێما شت، دگه دو برات، آکوب و یوهَنّایی دیستنت که زِبْدیئے چُکّ اتنت. بۆجیگئے تها گۆن وتی پت زِبْدیا نِشتگ‌اتنت و وتی ماهۆران سْراچگ و شَرّ کنگا اتنت. ایسّایا آ لۆٹتنت. 
آیان هم وتی پت گۆن بۆجیگا یله دات و آییئے همراه بوتنت. 
ایسّایا سجّهێن جَلیلا تَرّ و گردَ کرت. آییا کَنیسَهانی تها مردم درس و سَبکَ دات، هُدائے بادشاهیئےمستاگَ رسێنت و مردم چه ناجۆڑی و نادْراهیان جۆڑ و دْراهَ کرتنت. 
سجّهێن سوریَها آییئے نام و تئوار پْرشت و مردمان هر ڈئولێن ناجۆڑ و نادْراه، جِنّی، مِرْگیئے نادْراه، لَنگ و مُنڈ ایسّائے کِرّا آورتنت و آییا دْراهَ کرتنت. 
جَلیل، دِکاپولیس، اورْشَلیم، یَهودیَه و اُرْدُنئے کئورئے آ دستئے هَند و دَمگانی بازێن مردمے آتک و ایسّائے همراه بوت.