زَبور.
98.
زَبورے. په هُداوندا نۆکێن سئوتے بجنێت، که اَجَبێن کاری کرتگ، آییئے راستێن دست و پاکێن باسکا سۆب و پیرۆزی کَٹّتگ. 
هُداوندا هما نجات پێش داشتگ که چه آییئے نێمگا اِنت، وتی اَدلی کئومانی چمّان پدّر کرتگ. 
آییا په اِسراییلئے اۆبادگان وتی مِهر و وَپا یاتا آورتگ، زمینئے سجّهێن گُڈّی هَدّ و سیمسران، مئے هُدائے داتگێن نجات دیستگ. 
او سجّهێن زمین! په هُداوندا شادمانیئے کوکّارا بُرز کن. کوکّار کنێت، په شادهی سئوت بجنێت، بنازێنێت. 
په هُداوندا چنگ و ساز بجنێت، گۆن سازا سئوت بجنێت. 
گۆن سُرنا و گوَرانڈئے کانٹا بادشاهێن هُداوندئے بارگاها، شادهیئے کوکّارا چست کنێت. 
دریا و دریائے تهئے سجّهێن چیزّ گرَنداتنت، جهان و آییئے سجّهێن جهمنند. 
کئور چاپ بجناتنت و کۆه په شادمانی سئوت، 
هُداوندئے بارگاها سئوت بجناتنت، که آ په زمینئے دادرسیا کئیت. آ جهانا په اَدل دادرسیَ کنت و کئومان په اِنساپ.