زَبور.
67.
په سازگر و وش‌آوازانی سالارا. په سیمّی سازان. زَبورے. سئوتے. هُدا مئے سرا مهربان بات، مارا برکت بدئیات و وتی دێما په ما دْرپشان کنات، اۆشت...، 
تانکه تئیی راه جهانا زانگ ببیت و تئیی داتگێن رَکّێنگ سجّهێن کئومانی نیاما. 
او هُدا! کئوم ترا ستا کناتنت، سجّهێن کئوم ترا ستا کناتنت. 
کئوم شادهی کناتنت و شادمانیئے گوانکا بجناتنت، چیا که تئو کئومانی سرا په اِنساپ دادرسیَ کنئے و جهانئے کئومانی رهشۆنَ بئے. اۆشت... 
او هُدا! کئوم ترا ستا کناتنت، سجّهێن کئوم ترا ستا کناتنت. 
زمینا وتی بَر و سَمر داتگ، هُدا، مئے هُدا، مارا برکت بدئیات. 
هُدا مارا برکت بدئیات تانکه زمینئے چار کُنڈ آییئے مزنیا شرپ بدئینت.