मरकुस. 15. पंगायानेंकेने पेर्मालोर्क, यहुदि पेद्‍दाल्क, दर्मसास्त्रम कराहना गुरुल्क आनि पूरा पंचादितोर उंदि निरनेयम कीसि, येसुन दोहतुर आनि पिलातुस इनना रोम राज्येम ताकसानोना कय्दे अप्पाजेपतुर. पजा पिलातुस येसुन, “निमे यहुदिल्कुना राजाना?” इंचि पूसकीतोर. “निमे इत्‍तापे” इंचि येसु जवाब हीतोर. अस्के पेर्मलोर्क येसुना पोर्रो वेल्‍लेने दोसेम दोसतुर. अदुनहाटीं पिलातुस येसुन मर्रा पूसकीतोर, “हूळा ओर नीवा पोर्रो बच्‍चुंगो तप्पुक दोस्सेक मंतुर, निमे बतले जवाब हियिना?” इंचि इत्‍तोर. गानि येसु बतले जवाब हिया हिल्‍लोर, इंचि पिलातुस इचंत्रम आतोर. दाटसि होनना पंडुगुना रोजुने, लोकुल्कुंक इस्‍टमातोन एटा वरोन जेलनाल होळ्‍सियाना रिवाज मत्‍ता. बरब्बा इनना वरोर मनकल ओना दंटातुरतोनि जेलते मत्‍तोर. ओर ओना दंटातुरातोनि बच्‍चुटुरो लोकुल्कुन हव्किस मत्‍तोर. लोकुल्क पिलातुसनगा वासि, “एटा मावाहाटीं बल्हा कियिंदिनो अल्हेने कीम,” इंचि इत्‍तुर. पेर्मालोर्कुंक येसुनपोर्रो कळ्क पोत्‍तुताहेंकेने ओन तच्‍चि नाक अप्पजेपतुर इंचि पिलातुस एरपाट कीकुत्‍तोर. अदुनहाटीं पिलातुस ओर्कुन, “मीवा बतल विचारम मंता, यहुदिल्कुना राजान मीहाटीं होळ्‍सीकना?” इंचि पूसकीतोर. गानि पेर्मालोर्क, “मावाहाटीं बरब्बाने होळ्‍सीम इंचि मिमेट इंटु,” इल्हा लोकुल्कुन एक्‍किस्तुर. मर्रा पिलातुस ओर्कुन, “अय्ते मिमेट यहुदिल्कुना राजाल इंचि बोनय्ते इंतिर, ओन नना बतल कीकन,” इंचि पूसकीतोर. ओर, “ओन क्रुसुनपोर्रो वेलळ वाटा!” इंचि वरगेयतुर. अस्के पिलातुस ओर्कुन, “बारि, ईर बतल तप्पु कीतोर?” इंचि पूसकीतोर. गानि ओर इंका जोरते, “ओन क्रुसुनपोर्रो वेलळ वाटा!” इंचि वरगेयतुर. पिलातुसुंक लोकुल्कुन कूस कियाना मत्‍ता इंचि ओराहाटीं बरब्बासुन होळ्‍सीतोर आनि येसुन बारे पोट्‍टे देब्बां तंचि क्रुसुनपोर्रो वेलळ वाटालय सिपायिल्कुना कय्दे अप्पाजेपतोर. सिपायिल्कु येसुन राज्यपाल मंदना राजवाडाते ओतुर. अगा सिपायिल्कुना पूरा दलमतुन केय्‍सि जमा कीतुर. ओर येसुंक नेडि पंडि रंगुना कोट केराहतुर आनि हाह्कुना वेलितुन किरिटम कीसि ओना तल्‍लक दोसतुर. अस्के ओर, “यहुदिल्कुना राजांक जय!” इंचेके ओन नमस्कार कीतुर. आनि ओर ओना तल्‍लापोर्रो दुड्‍डुने तंतुर, ओना पोर्रो उस्कतुर, आनि ओर ओना मुन्‍ने वंगिस नमस्कार कीतुर. ओर ओन कारेड्‍डाल्क कीता पजा, ओनकु केराहता नेडि पंडि रंगुना कोट तेंडसि, ओना कपडिं ओनके केराहतुर. अस्के ओन क्रुसुनपोर्रो वेलळ वाटालय पलाते ओतुर. होननेंके, अलेक्‍सजेंडर आनि रुपुसना बाल सिमोन इनानोर नेलिनाल अदे हर्रि पीसि वासेक मत्‍तोर. ओर कुरेने एरियातोर मत्‍तोर. सिपायिल्कु जबरदस्तिते येसु कांजसेक मत्‍ता क्रुसुन ओन कांजा वेहतुर. ओर गोल्‍गोता इनना जागातगा येसुन पीसि वातुर. गोल्‍गोता इत्‍ते तल्‍ला बोरसेम इंचि अर्तम. अगा ओर, मुर्र इनना मत्‍तु अंगुर पानकमते कल्‍पिस येसुंक हीतुर, गानि ओर उना हिल्‍लोर. अद आता पजा ओन क्रुस पोर्रो मोल्‍लाने कोह्कतुर. ओना कपडिन बद बोर एताना इंचि सिट्‍टिं वाटसि तूसकुत्‍तुर. येसुन क्रुस पोर्रो मोल्‍लाने कोह्किस वेलळ वाटतस्के हक्‍केटां तोम्मिद एगिस मत्‍तां. ईर “यहुदिल्कुना राजाल” आंदुर इंचि, उंदि बल्‍लापोर्रो कसुर रासिसि ओना तल्‍लातगा क्रुसुंक तासतुर. येसुनतोनि इंका इव्वुर दोंगल्कुन, तिना बाजुंक वरोन, डेमा बाजुंक वरोन क्रुसकुन पोर्रो वेलळ वाटतुर. इदुनहेंदाल दर्मसास्त्रमते रासि मत्‍ताप, “ओर दोंगल्कुना लेक्‍काते वातोर” इद पोल्‍ले पूरा आता. अद हर्रि पीसि होननोर-वायानोर तल्‍लां ऊपसेके, “ओ! गुळितुन कूलाह्‍चि मूड रोजकुंक दोहानोन, क्रुसतगाटाल रेय्‍सि निमे नीवा जीवातुन पिसागोटकुन,” इंचि कारेड्‍डाल्क कियुंदुर. अल्हेने, “ओर इंकावरोन पिसागोटतोर गानि ओनद ओरे पिसागोटकुना पराहिल्‍लोर. इंचेके पेर्मालोर्क आनि दर्मसास्त्रम कराहना गुरुल्कगुडा इल्हा कारेड्‍डाल्क कीतुर. ईर इस्रायलतोर राजाल किरिस्तु क्रुसताल हिडु रेय्‍सि वायिर, अस्के मोमोट अद हूळसि, ओनपोर्रो विस्वासम कियागोम,” इंचि इत्‍तुर. येसुना रोंडु बाजुकुंक क्रुसकुन पोर्रो वेलळ वाटता दोंगाल्कगुडा ओन अपमानम कीतुर. अस्के पिय्यल पन्‍नेंड एगनस्केटाल अय्ते, मूड एगनदाका पूरा बूमिपोर्रो हीकट आसि मत्‍ता. पिय्यल मूड एगनेंके येसु जोरते वरगेयसि, “एलोयि, एलोयि लामा सबक्‍तनि?” इंचि इत्‍तोर. इत्‍ते, “ना पेनदुना, ना पेनदुना नाकुन बारि होळ्‍सीतिन?” इंचि इदुना अर्तम. दग्गेरे नित्‍तिसि मत्‍तुर वरगेयनद केंजसि, “हूळाट! ओर एलियान केयसेक मंतोर,” इंचि इत्‍तुर. ओरंटेताल वरोर विच्‍चि होंचि स्पंजतुन पुल्‍लाटा अंगुर पानकमते मुळ्हचि, दुड्‍डु कोस्सक तासिसि ओनकु उनालय हीतोर. हीसि, “आगा! एलियाल ओन हिडु रेहालय वांतोरा वायोरा? हूळकोम,” इंचि इत्‍तोर. अस्के येसु पेद्‍दा आवाजते वरगेयसि जीवा होळ्‍सीतोर. आनि येरुसलेमता गुळितगटा पर्दा पोर्रोटाल हिडुदाका हर्सि रोंड तुकडां आता. अस्के नूर मंदि सिपायिल्कुना पोर्रो मनना अदिकारि येसुना क्रुसता मुन्‍नेने नित्‍तिसि मत्‍तोर. ओर येसु वरगेयसेके जीवा होळ्‍सनद हूळतोर, हूळसि, “ईर निजमे पेनदा मर्रि मत्‍तोर,” इंचि इत्‍तोर. अगा मग्दलेनि नाटेना मरियम, सिन्‍ना याकोब आनि योसेसना यावल मरियम आनि सलोमि इव मुर्ताह्कगुडा लक्‍कुटाले नित्‍तिसि हूळसेक मत्‍तां. येसु गालिल एरियाते मतस्के, इव मुर्ताह्क ओना पज्जो होंचि सेवा कियुंदुं. इवे आयाका ओना पज्जो येरुसलेमदाका वातव इंका वेल्‍लेन मुर्ताह्क मत्‍तां. नोमकेन रोजुना मुन्‍नेटा रोजु येसु हातोर, अद नोमकेमता तयारिता रोजु आंदु. अस्के पोळ्‍दु होंचि मत्‍ता. अस्के अरिमतिया नाटेनोर योसेपु इनानोर वरोर मत्‍तोर. ओर पंचादिते उद्‍दना मनकल मत्‍तोर. ओन लोकुल्क कदर हियुंदुर. ओर पेनदा राज्येम बस्के वायार इंचि एदुर हूळसेक मनुंदुर. ओर दैरनेमते पिलातुसनगा होंचि, “येसुना पीनगुन नाक हीम,” इंचि तल्कतोर. अस्के पिलातुस, “अरे! इच्‍चोन बिराना हातोरा” इंचि इचंत्रम आतोर. पजा नूर मंदि सिपायिल्कुना पोर्रो मनना अदिकारिन केय्‍सि, “येसु हातोरा?” इंचि पूसकीतोर. येसु हातोर इंचि ओर अदिकारि वेहतस्के, ओना पीनगुन ओया परांतिन इंचि पिलातुस योसेपुन इत्‍तोर. अस्के योसेपु उंदि पूना कपडि अस्तोर. येसुन क्रुसतगटाल हिडु रेहचि,अद कपडितुन हुटतोर. हुटसि, बंडातुन तुलाह्‍चि तयार कीता बोंदाते दोस्सतोर. आनि दाना बोंगाकु उंदि पेद्‍दा बंडा अड्‍डम दोस्सतोर. येसुन बोंदाते दोस्सता जागातुन मग्दलेनि नाटेना मरियम, योसेसुना यावल मरियम इव हूळतां.