मरकुस. 6. येसु अगटाल पेय्सि नासरेत इनना ओना सहरते होत्‍तोर, ओना पज्जो सिस्युल्कु होत्‍तुर. नोमकेम रोजुने दर्मसास्त्रम कराहना लोते होंचि पेनदा पोल्‍लें कराहचेके मत्‍तोर. वेल्‍लेटुर लोकुल्क अव पोल्‍लें केंजसि, “ईर इच्‍चोर बेस बल्हा वेहासेक मंतोर? इच्‍चोर तेल्वि-बुद्‍दि ईनकु बगाटाल वाता? ईर इचंत्रमता कबाह्क बल्हा कीसेक मंतोर? ईर अय्ते मरियमुना मर्रि वडलल आंदुर, याकोब, योसेस, यहुदल आनि सिमोन ईरा दादल आंदुर. इगे मनातोनि उद्‍दिस मनानव ओना हेलाह्के आंदु,” इंचि इनालय दल्‍गतुर. अदुनहाटीं ओर येसुन ओप्कुना हिल्‍लुर. अस्के येसु ओर्कुन, “पेनदा कबुरतोंक ओना संतम नाटेने, ओना जीवातोर्कुनगा आनि ओना लोन होळसीसि, कळमतव अन्‍नि जागाने ओनकु मान-मर्यादा दोर्कंता,” इंचि इत्‍तोर. अगा येसु बतले अद्बूतमाता कबाह्क किया हिल्‍लोर, सिराप इच्‍चुर बीमार्कनोर्कुन इटसि बेस कीतोर. ओर्क ओनपोर्रो विस्वासम हिल्‍ले इंचि ओनकु इचंत्रम आता. आयंका नार-नार होंचि पेनदा पोल्‍लें कराहसेके तिरियतोर. उंदि रोज येसु पन्‍नेंड सिस्युल्कुन केय्तोर. इव्वुर-इव्वुर सिस्युल्कुन दंटा कीसि, ओर्क नार-नार होंचि देय्याल्कुन गेदमना अदिकार हीतोर. अदिकार हीसि ओर्कुन, “मिमेट होनानेंके मीतोनि गाटो आयि, जोरा आयि, कोत्‍ताना संचि आयि, एक्‍कोतव अंगिं आयि ओयमटु. सिराप कय्दे दुड्‍डु, काल्कुंक हेरपुह्क ओंटु. मिमेट बद लोन अय्ते दांतिरो अदे लोन अगटाल पेय्सनदाका मंटु. बोरय्ते मीकुन ओपकुन्‍नुर, मीवा पोल्‍लें केंजुर अगटाल पेय्सानेंके ओर्क विरोदमते गवाइलेसिं मीवा काल्कुना दुम्मु दुल्‍पटु. नना निजम मीक वेहासेक मंतन, न्यायमता रोजुने आ नाटुक वाता गोसाकन्‍ना सदोम आनि गोमोरो सहरकुंक वायाना गोसा बच्‍चोरो तक्‍को मनंता,” इंचि वेहतोर. अस्के सिस्युल्कु अगटाल होंचि, “मीवा पापाल्कुन ओप्कुंचि, मनसु मार्सकुंटु” इंचि लोकुल्कुंक प्रचार कीतुर. देय्याल्कु पीतोरगाटाल बच्‍चुंगो देय्याल्कुन गेदुमतुर. बीमारते मत्‍तोर्कुन निय होकसि बेस कीतुर. येसुना पोर्रोल अंटुर्क तेळियसि होत्‍ता. हेरोद राजालगुडा येसुना बारेमते केंजतोर. अस्के इच्‍चुर लोकुल्क, “बापतिस्मा हियना योहान हातोराव्टेटाल मर्रा तेदतोर. अदुनहाटीं ओनहेंदाल अद्बूतमाता कबाह्क जर्गसेक मंतां,” इंचि इत्‍तुर. अल्हेने इच्‍चुर बारे, “पेनदा कबुरतोर एलियल आंदुर,” इंका इच्‍चुर बारे, “एनकटा पेनदा कबुरतोरा लोप्पोटाल बोरन्‍ना वरोर मंदनुर,” इंचि इत्‍तुर. गानि हेरोद राजल इदुन केंजसि, “नना बापतिस्मा हियना योहानुना तल्‍ला कोया गोटतन, ईर ओरे हातोराव्टेटाल मर्रा तेदतोर,” इंचि इत्‍तोर. बारित्‍ते कोन्‍नि रोजकु मुन्‍ने, हेरोद राजल ओना तम्मुर पिलिपना मुत्‍तो हेरोदियन मर्मिं आतोर. अय्ते योहान हेरोद राजानगा होंचि, “निमे नीवा तम्मुना मुत्‍तोन मर्मिं आतिन, इद बेस आयो,” इंचि वेहुंदुर. इंचि हेरोदियनहाटीं हेरोद राजल सिपाइल्कुन लोहचि योहानुन जेलने वाटा वेहतोर. अय्नागानि मोका दोर्कते योहानुन हव्कलय हेरोदियल हूळुंदु, गानि अद हव्का पर्राहिल्‍ले. बारित्‍ते योहान सत्‍तेमंतुड, पवित्रमाता मनकल इंचि हेरोद राजल वेरयुंदुर. अदुनहाटीं ओर जेलते मनानेंके ओनकु बतल आया मनि इंचि ओन कापाळुंदुर. हेरोद राजल योहानुना पोल्‍लें केंजसि परेसान आयुंदुर, अय्नागानि कुसिते केंजुंदुर. उंदि रोज हेरोदियंक मोका दोर्कता. हेरोद राजल सतता पुटता रोज मंता इंचि ओनगा मनना पेद्‍दाल्कुन, सिपाइल्कुना अदिकारकुन आनि गालिल राज्येम लिडरकुन गाटोताहाटीं केयतोर. अस्के हेरोदियाना मिय्यळ अगा वासि हेरोद राजाल आनि हेळमितुरा मुन्‍ने एगरिसि ओर्कुन कूस कीता. अस्के राजाल आ पेगिटुन केय्‍सि, “नीकु बतल गावाले नाकुन तल्का, नना अद हींतन,” इंचि इत्‍तोर. अल्हेने इंका, “नावा सगम राज्येमगुडा नीकु हियालय तयार मंतन,” इंचि ओट्‍टु तित्‍तोर. अस्के अद पेगिळ दाना यावानगा पलाते होंचि, “बतल तल्ककन” इंचि पूसकीता. पूसकीतारिते, “बापतिस्मा हियना योहानुना तल्‍ला तल्का,” इंचि दाना यावल वेहता. अस्केने आ पेगिळ लोप्पो हेरोद राजानगा होंचि, “बापतिस्मा हियना योहानुना तल्‍ला उंदि गिन्‍नेते वाटसि नाक इंदकेने हीम,” इंचि इत्‍ता. इद केंजसि हेरोद राजांक वेल्‍ले दुक्‍कम आता, गानि मुन्‍नेने ओट्‍टु तित्‍ताहाटीं आनि हेळमितुराहाटीं दानकु हींतन इत्‍तद, हिय्योन इना पराहिल्‍लोर. अस्के राजाल बिराना वरोर सिपाइंक योहानुना तल्‍ला कोयसि ता इंचि हुकुम हीसि लोहतोर. आ सिपाइ जेलते होंचि, योहानुना तल्‍लातुन कोयसि, उंदि गिन्‍नेते वाटसि तच्‍चि पेगिळकु हीतोर आनि आ पेगिळ अदुन दाना यावंक ओसीता. इद पोल्‍ले योहानुना सिस्युल्कुंक तेळियता. ओर जेलने होंचि ओना पीनगुन पीसि ओसि बोंदाते इरतुर. येसुना प्रेरितुल्क नार-नार होंचि मत्‍तुर, ओर मल्सि येसुनगा वातुर. ओर होंचि लोकुल्कुंक बतल-बतल कीतुर, बतल-बतल कराहतुर इवन्‍नि पोल्‍लें येसुंक वेहतुर. ओरगा वायानुर-होनानुर लोकुल्क वेल्‍लेटुर मत्‍तुर, ओर्क गाटो तिनालयगुडा टाइम दोर्काकोंदु. अदुनहाटीं येसु ओर्कुन, “मीक अराम किया पींता, बोरे हिल्वा जागातगा दाकोम दट,” इंचि इत्‍तोर. अस्के ओर उंदि डोंगाते उद्‍दिस बोरे हिल्वा जागाते होत्‍तुर. गानि वेल्‍लेटुर लोकुल्क ओर्कुन होननेंके हूळसि एरपाट कीतुर. अदुनहाटीं अन्‍नि सहरकुनाल विच्‍चि, अगा एवतुर. एवसि ओर्कन्‍ना मुन्‍नेने येसुनगा जमा आतुर. येसु डोंगाताल रेयतोर, अस्के अद जागातगा वेल्‍लेने मंदितुन हूळतोर, हूळसि ओरपोर्रो दया वाता. बारित्‍ते ओर “गोर्रेन मेहानोर हिलाकुंटे बल्हा आंतां” अल्हा आसि मत्‍तुर. अदुनहाटीं ओर ओर्क पेनदा पोल्‍लें करहालय सुरु कीतोर. पोळदु होनना वेलाते सिस्युल्कु येसुनगा वासि, “मनम सुनसान जागाते मंतोम आनि वेला इंका बागेन आता. लोकुल्कुन लोहचिम, ओर दग्गेरे मत्‍ता, नाह्कुने होंचि ओराहाटीं तिनालय बतलन्‍ना अस्कुंतुर,” इंचि इत्‍तुर. गानि येसु ओर्कुन, “मिमेटे ओर्क हीम्टु,” इंचि इत्‍तोर. अस्के ओर, “रोंडु नुह्कुना दिनारकुनतोनि अंटुर्क तिंडि अस्सि तच्‍चि ओर्क हियमळा बतला?” इंचि पूसकीतुर. “मिहगा बच्‍चुं हारिं मंता, होंचि हूळट,” इंचि येसु इत्‍तोर. ओर अवुन हूळसि, “हेय्युं हारिं आनि रोंडु जिम्मां मंतां,” इंचि वेहतुर. अस्के येसु, “अंटुर लोकुल्कुन पच्‍चाटा जाडि पोर्रो कुळ्पु-कुळ्पुने उप्‍सट,” इंचि सिस्युल्कुंक हुकुम हीतोर. ओर अंटुर ग्रुप-ग्रुपने उदतुर, उंदि ग्रुपने एबै, नूर इल्हा मत्‍तुर. अस्के येसु अव हेय्युं हारिं आनि रोंडु जिम्मां कय्दे पीसि, स्वर्गमतेके हूळसि पेनदुक दन्यवाद कीतोर. अवुन तुकडें कीसि, “ओर्क पंचि हीम्ट” इंचि सिस्युल्कुंक हीसीतोर. अल्हेने अव रोंडु जिम्मानगुडा तुकडां कीसि हीतोर. ओर अंटुर पीरनिंडा तित्‍तुर. तिनुड आतस्के सिस्युल्कु मिगुलतव हारिना आनि जिम्मानां तुकडां जमा कीते पन्‍नेंड तट्‍टां निंडतां. हारिं तित्‍तोरव्टे, सिराप मांडसे हेय्युं वेय्‍कुना मंदि मत्‍तुर. अद आता पजा येसु बिराना ओना सिस्युल्कुन डोंगाते उपिच्‍चि, “मिमेट अंटुर सेर्वुना हब्बेटा बाजुंक मंदना बेतसेदा सहरते नाकन्‍ना मुन्‍नेने होंट,” इंचि इत्‍तोर आनि अगा मत्‍ता लोकुल्कुन ओरा नाह्कुनेके होनालय सार्ला कीतोर. ओर्कुन सार्ला कीता पजा, येसु पारतना कियालय गुट्‍टापोर्रो एकसि होत्‍तोर. पोळ्‍दु होत्‍ता पजा सिस्युल्कुना डोंगा नड्‍डुम सेर्वुने मत्‍ता, गानि येसु वरोरे ओड्‍डुनपोर्रो मत्‍तोर. सेर्वुने वडि-दुमारम डोंगाक एदुर तेदता आनि सिस्युल्कुंक डोंगा ताकसालय तकलिप होंचेके मंता, इंचि येसु हूळतोर. अल्हा हूळसि, नर्कटां मूड-नालुं एगाना वेलाते येसु सिस्युल्कुना डोंगातेके एतपोर्रो ताकसेक होत्‍तोर. ओर ओरगाटाल होननदे मत्‍ता, गानि येसु एतपोर्रो ताकनद हूळसि बूतम इंचि मोत्‍तकुत्‍तुर, बारित्‍ते अंटुर ओन हूळसि वेरियतुर. अस्के येसु, “वेरियमट! ननाने आंदुन. दैरनेमते मंटु!” इंचि इत्‍तोर. पजा सिस्युल्कुना डोंगाते येसु एक्‍तोर, एक्‍तारितेने वडि-दुमारम बंद आता. अद हूळसि ओर्क वेल्‍ले इचंत्रम आता. बारित्‍ते मुन्‍ने हेय्युं वेय्‍कुना मंदिक गाटो दोसतद हूळसि मत्‍तुर, अय्नागानि येसु सामिना सक्‍तितुन ओर एरपाट किया हिल्‍लुर. ओरा मनसुक बंडालेसिं आसि होत्‍तां. येसु आनि सिस्युल्कु सेर्वुना हब्बेर ओड्‍डुंक गेनेसरेत एरियातगा डोंगातुन आपतुर. ओर डोंगाताल रेयनेंकेने वेल्‍लेटुर लोकुल्क हूळसि येसुन एरपाट कीतुर. आनि पका पीसि मत्‍ता नाह्कुने विच्‍चि होंचि बीमार्कुने मत्‍तोर्कुन कटलुकुने वाटसि येसु बगा मंतोर इंचि तेळियते, अगा-अगा कांजसेक ओयुंदुर. येसु नाटेने, सहरते आनि बद-बद जागाते अय्ते होनुंदुरो, अगाटा बीमार्कुनोर्कुन लोकुल्क चौकते तच्‍चि मींड्‍डिचि, “नीवा कपडितुन बीमार्कुनोर्कुन इट्‍टा हीम,” इंचि येसुन विनंति कीयुंदुर. अल्हा बोर-बोरय्ते इटतुरो, ओर अंटुर बेस आतुर.